Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Coexistencia entre cultivos transxénicos e cultivos convencionais

A UE asegura que é necesario impulsar medidas concretas para garantir a compatibilidade dos cultivos transxénicos con convencionais ou ecolóxicos

img_115 3

A coexistencia entre cultivos modificados xeneticamente e os cultivos convencionais, unha das máximas preocupacións dos expertos comunitarios, require que se definan pequenos cambios ás prácticas actuais para evitar a contaminación de sementes. A probabilidade de mestura accidental, que varía en función do cultivo, marca a dirección destes cambios, que van desde aumentar a separación entre parcelas á aplicación de barreiras de pole.

Img cebada1
Imaxe: FreeFoto.com

A coexistencia entre cultivos modificados xeneticamente e cultivos convencionais é posible, aínda que a afirmación admite certos matices. Segundo un estudo realizado polo Centro de Investigación conxunta da Comisión Europea e presentado pola Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA, nas súas siglas inglesas), fan falta «incrementar as medidas» para lograr que a presenza accidental de transxénicos en sementes sexa inferior ao 0,1%. O informe, baseado na produción de sementes e de gran comercial de millo, remolacha azucreira e algodón na UE, afirma que é factible asegurar o actual limiar do 0,9% de «presenza accidental» de OMG en produtos que non o son, e que non sexan etiquetaxes como tales, a condición de que as sementes non excedan o 0,5% de restos de transxénicos.

Pero para que a redución sexa posible, e para que os restos de OMG non voluntarios en sementes sexa inferior ao 0,3%, fan falta medidas complementarias, tendo en conta situacións específicas definidas polo clima, a paisaxe e parámetros agronómicos. Dispor as parcelas segundo a dirección dos ventos, levantar sebes entre os campos de transxénicos e os tradicionais, utilizar variedades de OMG con períodos de floración distintos dos tradicionais ou introducir distancias máis grandes entre os cultivos (dos 100-200 metros aos 400-600 metros) son algunhas destas medidas. Segundo a investigación, garantir menos do 0,1% de restos de OMG nas sementes de millo «non é posible se as medidas limítanse a actuacións particulares».

Polinización cruzada

A produción ecolóxica é a máis susceptible á contaminación transxénica
O cruzamiento afastado, ou o que os expertos denominan outcrossing para referirse a a «contaminación» entre cultivos, é un dos puntos que máis controversia xera entre os defensores dos cultivos transxénicos e os seus detractores. Por este motivo, evitar que se produzan «impurificaciones» é un dos principais retos da práctica agrícola biotecnológica. De feito, é unha das prioridades da actual presidencia do Consello de Agricultura da UE, que anunciaba hai escasamente un mes a necesidade de «determinar as condicións» que garantan a compatibilidade entre os OMG e os cultivos convencionais.

Para Joseph Proll, presidente do Consello de Agricultura da UE, é necesario desenvolver un «marco adecuado sobre coexistencia» para que a produción biotecnológica sexa segura e non teña consecuencias negativas sobre outras prácticas, como a ecolóxica, unha das máis sensibles á «contaminación» e a menos tolerante ante a presenza accidental. Segundo o estudo presentado, este tipo de produtos poden conter produtos químicos ou sustancias non permitidas sen que o problema atribúase a un caso de «contaminación química».

A loita legal comunitaria sobre transxénicos partía en xullo de 2003 con novas liñas directrices destinadas aos Estados membros. Co fin de elaborar estratexias de coexistencia eficaces, varios Estados membros xa presentaron a Bruxelas medidas lexislativas concretas, cuxas conclusións o Executivo comunitario ten previsto presentar entre os días 4 e 6 de abril en Viena, durante unha conferencia sobre a coexistencia entre transxénicos e outros cultivos e a situación dos OMG na UE.

Distintas organizacións ecoloxistas constatan que a contaminación por polinización é real, debido sobre todo á mestura de colleitas. Corrobórano os datos dun estudo presentado recentemente, segundo o cal o 40% das mostras de millo ecolóxico en España están contaminadas. O estudo, presentado por Greenpeace e o Consello Aragonés de Agricultura Ecolóxica (CAAE), constata que as mostras están contaminadas con porcentaxes que van do 0,23% ao 1,9%. A conclusión dos responsables deste estudo é clara: «a coexistencia non é posible».

CONVIVENCIA POLÉMICA

Img aguas2

Se as previsións cúmprense, a superficie mundial dedicada aos cultivos biotecnológicos para o período 2006-2015 podería ser igual ou superior á descrita durante o ano 2005, con 90 millóns de hectáreas cultivadas. Un total de 21 países en todo o mundo adoptaron cultivos transxénicos, cinco dos cales son europeos: España, Alemaña, Portugal, Francia e a República Checa. Na UE aprobáronse, durante o ano 2005, 14 tipos de millo modificado resistente a un insecto, o trade. Con esta nova autorización elevábase a 25 as variedades de millo Bt autorizadas na UE.

O informe, elaborado polo Servizo Internacional para as Adquisicións de Aplicacións Agro-Biotecnológicas (ISAAA, nas súas siglas inglesas) recoñece que un dos puntos máis débiles asociados ao cultivo de transxénicos foi a súa convivencia cos cultivos convencionais, factor ao que debe prestarse especial atención. Segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), o desprazamento de xenes de vexetais modificados xeneticamente a cultivos convencionais ou especies silvestres relacionadas, así como a combinación de cultivos procedentes de sementes convencionais cos desenvolvidos usando cultivos transxénicos, pode ter un «efecto indirecto» sobre a inocuidad e a seguridade dos alimentos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións