Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Colorantes na Unión Europea

A EFSA avalía a seguridade dos colorantes alimentarios que se utilizan na Unión Europea

A Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA) acaba de iniciar a recompilación de datos para levar a cabo unha reevaluación dos colorantes alimentarios. A análise responde o encargo da Comisión Europea, que iniciou á súa vez a actualización da lexislación europea en materia de aditivos alimentarios, tal e como xa estaba previsto no Libro Branco sobre Seguridade Alimentaria. A análise prioriza os colorantes xa que estes foron os primeiros aditivos en estudarse no ámbito europeo e as súas avaliacións son, por tanto, máis antigas.


A EFSA acaba de lanzar unha consulta para recompilar datos sobre os 45 colorantes alimentarios que se utilizan actualmente na UE. O obxectivo desta análise, que está previsto que se presente a principios de 2007, é aumentar a seguridade destas sustancias, asegurar a súa pureza e manter uns adecuados métodos de produción. O obxectivo da avaliación, que se realizará baixo as condicións que impón a lexislación europea e en función dos datos que se derivan dos novos estudos científicos, é asegurar que ningún colorante afecte o valor nutricional nin ao sabor dos alimentos.

Os colorantes autorizados na UE forman parte dunha lista que se actualiza de forma periódica e que fai referencia aos pigmentos extraídos de forma física ou química de produtos alimenticios e outras materias naturais. Desde 1994 a norma comunitaria establece os criterios específicos de pureza sobre os colorantes, e se ha ido implementando en varios países membros. Na UE, todos os aditivos colorantes cuxo uso está autorizado foron avaliados polo Comité Científico para a Alimentación Humana (SCF). Tras avaliar un colorante, os expertos asígnanlle un límite de inxesta diaria admisible (IDA) e un número á letra E aos que xa foron avaliados e considéranse seguros. Trátase dun sistema para simplificar a clasificación dos colorantes.

Hai un ano, a mesma EFSA publicaba unha lista con varios colorantes ilegais atopados en alimentos. A lista revisada de aditivos dividíase entón en dous grupos. O primeiro estaba composto por Súan I e IV, Parared, Rodamina B e Orange II, sustancias con risco de ser tóxicas. O segundo grupo estaba formado prol colorantes industriais que foron identificados por organismos internacionais como tóxicos e cancerígenos (Súan Rede 7B, Metanil amarelo, Auramine, Congo Rede, Butter Yellow, Solvent Rede I, Naphtol amarelo ou Oil Orange SS).

Colorear os alimentos
O índice Inxesta Diaria Admisible define a cantidade dun aditivo alimentario, en relación co peso corporal, que se pode inxerir ao día durante toda a vida

Nun principio, engadir un colorante a un alimento non leva ningún risco para a saúde, e non se autorizan en produtos alimenticios non elaborados, como augas minerais. A función básica de todo colorante é aumentar ou restaurar a cor dun alimento, e cada vez tende a utilizarse máis colorantes naturais como pigmentos de verduras e froitas ou de sementes e especias. Tamén poden utilizarse produtos sintéticos como a tartracina, cuxo uso está autorizado en máis de 60 países da UE e EEUU especialmente en produtos de repostaría, fabricación de galletas, derivados cárnicos e conservas vexetais. Dentro desta categoría, e entre os colorantes que reciben están a ser avaliados, atópase tamén o Patent Blue V (E-131), que se usa para conseguir tons verdes nos alimentos ao combinalo con outros colorantes.

Un dos colorantes que xa tivo a oportunidade de ser avaliado, como agora, é o Brilliant Blue FCF (E 110), utilizado para dar cor a refrescos de laranxa, xeados, caramelos e produtos de aperitivo. En 1984 asignáronselle propiedades cancerígenas, aínda que estudos posteriores non chegaron a confirmalo. Os expertos avalían tamén o Green S (E 142), non autorizado en Xapón, EEUU, Canadá e Países Nórdicos. En países onde está autorizado aplícase en bebidas refrescantes ou caramelos. Algúns dos usos que se expuxeron para este colorante é para colorear guisantes e outras verduras que perden cor pola destrución da clorofila. Con todo, a falta de datos concluíntes fan que se este uso non estea permitido.

REACCIÓNS ADVERSAS Aos ADITIVOS

Img spice1
Os expertos da Societat Catalá d´A o·lèrgia i Imnunologia Clínica (SCAIC) advirten que aínda que habitualmente os aditivos utilizados nos alimentos son seguros nas concentracións adecuadas, non por iso deixan de selo completamente para aquelas persoas sensibles con risco de presentar intolerancia. Estímase que entre un 5-10% das urticarias crónicas en poboación adulta débense, en parte, a algunha reacción adversa a aditivos, sendo as cifras superiores en nenos. Xeralmente as reaccións adversas que se producen poden ser de dous tipos, as mediadas por un mecanismo inmunológico, como os producidos por algún colorante tipo azoico, e as reaccións de intolerancia (máis que de alerxia propiamente dita), de mecanismo non inmunológico frecuentemente idiopático. A este último grupo pertencen maiormente as reaccións aos aditivos alimentarios.

Dentro dos aditivos colorantes máis característico atópase a tartracina que proporciona cor amarela e é usado desde en repostaría ata zumes, salsas, pasando por lambetadas e en recubrimentos dalgúns medicamentos. Coñécenselle reaccións de urticaria e broncoespasmo, sobre todo en pacientes alérxicos á aspirina. Os conservantes, sustancias que evitan que os alimentos se malogren ante microorganismos e utilizados unha infinidade de alimentos e bebidas, poden ocasionar exacerbaciones de asma, dermatitis, alteracións sanguíneas (metahemoglobinuria) e, mesmo, ser un dos factores desencadenamentos de alteracións vasculares e angioedema. En canto a edulcorantes, estabilizantes ou emulsionantes, ata o momento non se describiron casos de reaccións adversas á súa inxesta. Por iso, os expertos recomendan que en caso de presentar algún síntoma clínico despois da inxesta dun alimento ou fármaco é moi importante tomar nota da marca ou dos aditivos que conteña pois será de gran axuda ao especialista alergólogo.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións