Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Como lavar a froita

Un correcto lavado da froita con abundante auga é determinante para reducir o risco de contaminación microbiana

As froitas frescas, como os vexetais, constitúen unha das bases dunha dieta saudable. Os consumidores dispoñen dunha gran variedade de froitas, desde as máis exóticas ás máis convencionais. En todos os casos, debe terse en conta que son produtos que poden contaminarse, sobre todo durante o proceso de produción. A contaminación é posible a través do chan, a auga ou por contacto con outros alimentos que estean contaminados. Tamén mediante microorganismos patógenos que lles atacan durante e despois da colleita, se non se transportan, almacenan e manipulan de forma adecuada. Neste artigo explícase como lavar a froita con auga, como consumila sen riscos e se é mellor pelala ou comela con pel.

Imaxe: michele molinari

As froitas consómense a miúdo crúas, polo que non se someten a ningún tratamento de higienización a través da calor. Entre os patógenos e pesticidas residuais que pode conter a superficie de froitas, a principal ameaza escóndese na pel de cada froita, no caso de que teñan, ou nas pequenas gretas. E é que non todas as froitas son iguais. Por tanto, tampouco se empregarán con elas os mesmos métodos de limpeza.

Como lavar a froita con auga

Antes de manipular a froita, e unha vez pelada, hai que limparse ben con auga quente as mans, así como o coitelo que se empregue. En canto ao lavado en si, debe seguirse os seguintes consellos:

  • Pór as froitas baixo auga fría, mesmo se se van a pelar. Isto axuda a evitar a propagación de calquera bacteria que puidese estar presente. En casos como o plátano, este paso non é necesario.

  • En froitas cunha pel grosa, pode usarse un cepillo para limpalas mellor.

  • Unha vez peladas e cortadas, se non se consomen de forma inmediata, as froitas deben refrigerarse.

  • Non é necesario limpar a froita que se vende pelada e cortada.

  • Aínda que nas verduras está recomendado o uso de hipoclorito, nas froitas parece que a eficacia é menor. Estas lávanse, pélanse e consómense, polo que a maior parte de hipoclorito consumiríase na pel.

  • As froitas máis pequenas, como fresas ou frambuesas, pódense deixar a remollo uns minutos e escurrirlas.

Consumir froita sen riscos

A froita debe examinarse de forma coidadosa e evitar as pezas que estean magulladas ou danadas

A froita debe manterse nunha zona fresca, ben ventilada e sen humidade. Poucas froitas requiren refrixeración, aínda que cando se adquiran cortadas e listas para consumir, debe garantirse que se han refrigerado de forma correcta (a menos 4ºC), así como ter o coidado de manter a froita separada doutros alimentos crus, como carne, pito ou peixe.

É preferible non gardar a froita en bolsas de plástico, porque poderían almacenar humidade e acelerar así o proceso de deterioración, e deben eliminarse as partes magulladas porque as bacterias patógenas poden desenvolverse nestas áreas. No entanto, é conveniente examinar de forma coidadosa o produto no momento da compra e evitar as pezas que estean danadas.

En froitas con talos, como mazás ou peras, as bacterias e a sucidade poden concentrarse no talo, por iso é polo que sexa recomendable cortalo despois de lavalas. Nas froitas con pel, como a laranxa, e a pesar de que esta non se inxira, é preferible lavala ben, e mesmo, fregar se é necesario. As bacterias patógenas poden quedar nas gretas e chegar ás mans ou aos utensilios que se utilizan para cortar, co consecuente risco de que cheguen á parte comestible da froita.

Froita segura, con ou sen pel?

Segundo a Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN), comer a froita con ou sen pel non é unha cuestión de seguridade alimentaria, aínda que nos dous casos débense manipular baixo condicións específicas. Si se ten en conta o consumo de froita sen pel na avaliación de riscos ao consumidor polo uso de praguicidas e na fixación do Límite Máximo de Residuos (LMR). Na maioría dos casos, os posibles residuos poden acumularse na pel da froita. Por tanto, en froitas que teñen pel non comestible, como laranxas ou plátanos, e segundo informa a AESAN, redúcese a cantidade de residuos porque se eliminou a pel.

PRÁCTICAS DE HIXIENE CON FROITAS

O Codex Alimentarius adoptou o Código de Prácticas de Hixiene para as Froitas e Hortalizas Frescas. Un dos obxectivos é tratar as boas prácticas agrícolas (BPA) e as boas prácticas de fabricación (BPF) para “controlar os perigos microbianos, químicos e físicos relacionados con todas as etapas da produción”, con especial atención aos perigos microbianos. Segundo o Código, os principais patógenos microbiológicos asociados con froitas e hortalizas frescas son Salmonella spp. Shigella, E. Coli e Listeria monocytogenes. Algúns se relacionan cos primeiros pasos da produción, é dicir, na contorna agrícola, e outros coa manipulación.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións