Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Como se regula a data de caducidade e a de consumo preferente

A data de caducidade e de consumo preferente requiren estudos de vida útil para que o lexislador teña elementos de xuízo técnicos e científicos nos que apoiar os prazos

img_laboratorio microbiologia ainia_ list_

A lexislación alimentaria vixente non definiu con exactitude as datas de caducidade e de consumo preferente. O Goberno pode regular este tema, ten a potestade para iso, a condición de que o que regule non vaia contra os principios básicos da lexislación alimentaria fixados no Regulamento 178/2002 e permita que a industria alimentaria conte coa información suficiente para aplicar as medidas propostas.

Img laboratorio microbiologia ainia1

Unha lectura atenta da norma xeral de etiquetaxe permitirá observar que a lexislación alimentaria deixa en mans dos operadores alimentarios a responsabilidade de fixar a data de caducidade e de consumo preferente en cada caso, en función das características do alimento.

Definición legal de Data de Caducidade e de Consumo Preferente

En relación con este punto, non se definiu o que se entende como “data de caducidade” e “consumo preferente”, o que hai que facer é considerar o artigo 11 do Real Decreto 1334/1999:

Artigo 11. Marcado de datas.
Na etiquetaxe de todo produto alimenticio figurará a data de duración mínima ou, no seu caso, a data de caducidade.

  1. A data de duración mínima expresarase mediante as lendas:
    • a) «Consumir preferentemente antes do…» cando a data inclúa a indicación do día.
    • b) «Consumir preferentemente antes do fin de…», nos demais casos.
  2. As indicacións previstas no apartado 1 anterior, irán acompañadas:
    • a) Ben da data mesma.
    • b) Ben da indicación do lugar en que figura na etiquetaxe.
      Se fose preciso, estas indicacións completaranse coa referencia ás condicións de conservación que deben observarse para asegurar a duración indicada.
  3. A data estará composta pola indicación clara e en orde do día, o mes e oano .
    No entanto, no caso dos produtos alimenticios:

    • a) Cuxa duración sexa inferior a tres meses bastará indicar o día e o mes.
    • b) Cuxa duración sexa superior a tres meses, pero sen exceder o dezaoito meses, bastará indicar o mes e o ano.
    • c) Cuxa duración sexa superior a dezaoito meses, bastará indicar o ano.
  4. Sen prexuízo das disposicións comunitarias de directa aplicación ou das nacionais que incorporen a normativa comunitaria que impoñan outras indicacións de data, non precisarán indicar a data de duración mínima os produtos seguintes:
    • a) As froitas e as hortalizas frescas, incluídas as patacas que non fosen peladas, cortadas ou sometidas a calquera outro tratamento similar. Esta excepción non se aplicará ás sementes germinantes e a produtos similares como os brotes de leguminosas.
    • b) Os viños, viños xenerosos, viños espumosos, viños aromatizados e os produtos similares obtidos a partir de froitas distintas da uva, así como as bebidas dos códigos NC 2206 00 31 00, 2206 00 51 00 e 2206 00 81 00 e elaboradas a partir de uva ou de mosto de uva.
    • c) As bebidas cunha gradación dun 10 por 100 ou máis en volume de alcol.
    • d) As bebidas refrescantes sen alcol, mollos de froitas, néctares de froitas e bebidas alcohólicas en envases individuais de máis de cinco litros destinados a distribuírse ás colectividades.
    • e) Os produtos de panadaría ou repostaría que pola súa natureza consómense normalmente no prazo de vinte e catro horas despois da súa fabricación.
    • f) Os vinagres.
    • g) O sal de cociña.
    • h) Os azucres en estado sólido.
    • i) Os produtos de confeitaría consistentes case exclusivamente en azucres aromatizados e/ou coloreados.
    • j) As gomas de mascar e os produtos similares de mascar.
    • k) As porcións individuais de xeados.
  5. No caso de produtos alimenticios microbiológicamente moi perecedoiros e que por iso poidan supor un perigo inmediato para a saúde humana despois dun curto período de tempo, a data de duración mínima cambiarase pola data de caducidade, expresada mediante a lenda «data de caducidade», seguida da mesma data ou dunha referencia ao lugar onde se indica a data na etiqueta. Ditas informacións completaranse cunha descrición das condicións de conservación que haberán de respectarse. A data consistirá na indicación clara segundo esta orde: día, mes e, eventualmente, ano.

Os produtos alimenticios non teñen regulada a data de consumo preferente de forma específica, na liña do indicado con anterioridade. Debe considerarse a vida útil dos produtos, é dicir, que o responsable do produto fixa o período de tempo durante o que o produto mantén as condicións de seguridade, calidade, organolépticas?

Como debe producirse o cambio lexislativo que propón o MAGRAMA?

O Ministerio ou a Presidencia do Goberno poden regular este tema, teñen a potestade para iso, a condición de que o que regule non vaia contra os principios básicos da lexislación alimentaria fixados no Regulamento 178/2002 e permita que a industria alimentaria conte coa información suficiente para aplicar as medidas propostas.

É moi importante que o lexislador considere que, á hora de fixar estes prazos, hai que contar cun coñecemento exhaustivo de todos e cada un dos alimentos para que desa forma o tempo que se estableza se adecue ás características de cada alimento e os operadores poidan asumir o compromiso que supón dar unha vida útil de produto en función do que se regulou.

Todas as propostas que contribúan ao mellor aproveitamento dos recursos deben considerarse como unha evolución da lexislación, que ademais axudará a que exista un menor malgasto de alimentos e que todos os implicados coñezan moito mellor ata onde poden chegar.

Co positivo da iniciativa non pode perderse de vista a complexidade da súa posta en práctica, xa que a data de caducidade dos alimentos e data de consumo preferente require de estudos de vida útil para que o lexislador teña elementos de xuízo técnicos e científicos nos que soportar os prazos que vaia a establecer, unha ardua tarefa.

RSS. Sigue informado

Informaci�n sobre normativa alimentaria en Ainia

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións