Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Consumir peixe de forma máis segura

O peixe, con importantes propiedades nutritivas, é un alimento susceptible a contaminación polas características da súa contorna e a bioloxía de certas especies

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 02 de Outubro de 2013

O peixe posúe destacadas propiedades nutritivas que fan del un alimento importante desde o punto de vista nutricional. Pero debe terse en conta que, pola súa natureza, está en contacto con contaminantes como químicos (PCB, mercurio), bacterias e patógenos. Por tanto, as recomendacións de consumo deben ter en conta estes aspectos, sobre todo entre certo tipo de poboación, como mulleres embarazadas, nenos e anciáns. A Axencia Nacional de Seguridade Sanitaria dos Alimentos, Medio Ambiente e Traballo francesa (ANSES) publicou recomendacións para que os beneficios do consumo de peixe sexan maiores que os riscos. O artigo explica cales son as prácticas máis seguras que propón a Axencia e como se contamina o peixe con metilmercurio.

Imaxe: Rubén García / Consumer Eroski

O peixe constitúe un alimento indispensable nunha dieta equilibrada grazas ás súas importantes propiedades nutricionais. Pero os produtos do mar poden contaminarse con microorganismos patógenos presentes no ambiente no que se crecen. Estes riscos biolóxicos destrúense, na maioría dos casos, cunha adecuada cocción, non romper coa cadea de frío (manter unha temperatura duns 4ºC), evitar a contaminación cruzada e conxelar, polo menos durante sete días, o peixe que vaia a consumirse cru en casa. Debe terse en conta que as temperaturas que alcanzan os conxeladores domésticos (-18ºC) son suficientes para destruír posibles parásitos, segundo a ANSES.

Prácticas máis seguras

Dentro do Programa Nacional de Saúde e Nutrición francés (NHHP), ANSES presentou as recomendacións para o consumo seguro de marisco, crustáceos e produtos derivados do peixe, como surimi, tanto en termos de nutrición como de riscos microbiológicos e fisicoquímicos.

  • Consumir dúas porcións de peixe á semana, incluíndo peixes grasos, salmón, sardiñas, caballa ou arenque.

  • Variar as especies que se consomen.

  • Limitar a dúas veces ao mes o consumo de peixe de auga doce xa que é un importante bioacumulador, como carpas ou anguías.

  • En anciáns e poboación especialmente sensible, ANSES aconsella de forma específica evitar o consumo de peixe e marisco cru ou pouco cociñado.

Ademais, a axencia francesa ha elaborado recomendacións específicas para un consumo seguro de marisco:

Peixe cru como sushi ou peixe afumado: os principais riscos son a presenza de parásitos como anisakis, histamina, Listeria monocytogenes, Salmonella e outros patógenos como Vibrio parahaemolyticus. Segundo a ANSES, para os amantes do peixe cru debe conxelarse eviscerado durante sete días antes de consumir. Para a poboación máis sensible é recomendable evitar o consumo de peixe cru.

Moluscos bivalvos crus ou pouco cociñados como recoiro ou mexillóns: os principais riscos son norovirus, hepatites A, patógenos como Vibrio parahaemolyticus, Salmonella, Cryptosporidium spp. ou Giardia intestinais. Evitar o consumo deste tipo de marisco se non proceden dunha zona controlada e autorizada. Non debe permanecer máis de dúas horas fóra da neveira e, para as persoas máis vulnerables, é aconsellable non consumir este tipo de marisco.

Peixe e metilmercurio

O metilmercurio é a forma predominante do mercurio no peixe e é tóxico para o sistema nervioso en altas doses. A principios de 2013, a Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA) revisaba e reducía para o metilmercurio unha cantidade de 1,3 microgramos/kg de peso corporal como nivel seguro, fronte ao 1,6 anterior. Segundo os estudos realizados na Unión Europea, o atún e o peixe espada son os peixes con maior concentración de metilmercurio. A pesar de que o nivel de contaminación dos peixes varía segundo a especie, adoita ser maior entre os peixes depredadores, os que están na cima de cadea alimentaria.

A ANSES recomendaba tamén a principios de 2013, en termos de beneficios nutricionais asociados ao consumo de peixe, o seguinte:

  • Inxerir dúas veces por semana pescados grasos (salmón, caballa, sardiñas ou arenque).

  • Diversificar as especies de peces que se consomen.

Debe terse en conta que as concentracións de metilmercurio no peixe dependen de factores como o pH da auga, o contido de materia orgánica e os organismos que viven nela, ademais da temperatura e a cantidade de sólidos disoltos. Todo iso, unido á complexidade das redes alimentarias, fan que a bioacumulación sexa difícil de predicir e varíe.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións