Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Consumo de sal e saúde

Expertos británicos aconsellan reducir o consumo de sal para previr a aparición de enfermidades como a hipertensión arterial

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 14deFebreirode2006

A campaña que lanzaron moitos Ministerios de Sanidade en contra de que a industria alimenticia manteña niveis elevados de sodio nos seus produtos conta, desde agora, cun poderoso aliado: os consumidores. Mentres as vendas de sal baixan en picado, soben as dos condimentos alternativos e os alimentos baixos en sodio, e é que desde hai anos asóciase o consumo excesivo de cloruro sódico coa hipertensión arterial.

O salero tivo épocas máis doces e pasa hoxe por momentos amargos. No últimos cinco anos, as vendas de sal no mundo viron reducir a súa facturación nun 17%. A mala fama do sal como precipitante da hipertensión arterial e o risco cardiovascular ha calado ata nas cestas da compra. Aínda así, as autoridades do Reino Unido consideran que os británicos seguen consumindo demasiado sal. Un estudo epidemiolóxico revela que 26 millóns de habitantes daquel país toman máis sal da que debesen.

Os homes consomen unha media de 11g/día, mentres que as mulleres quedan en 8,1g/día. O gabinete británico xa elaborou un libro branco con obxectivos de saúde no que se especifica que o consumo medio diario de sal dos británicos debe quedar rebaixado a 6 gramos. Con todo, non vai ser tan sinxelo. O 75% do sal inxerido é «invisible», forma parte do contido de galletas, pan, alimentos preparados ou en conserva, polo que o Goberno británico ha implicado xa a medio centenar de industrias alimenticias para que diminúan o contido de sodio nos seus produtos.

O sabor salgado non sempre orienta sobre o contido en sodio dos alimentos e bebidas de consumo habitual. Unha aplicada análise da revista Food Magazine dá conta de elevadas cantidades de sodio en barritas de chocolate, pasteis, caramelos, bebidas refrescantes e iogures. En representación da Food and Drink Federation británica (FDF), un consorcio que agrupa a fabricantes de alimentos e bebidas, Martin Paterson denunciou unha campaña por facer parecer á industria como a «mala» de todo este asunto. «Non é certo que ocultemos o contido en sodio dos nosos produtos nin que permanezamos insensibles ao problema do sal fronte á saúde». Paterson deu conta de reunións da FDF coas axencias gobernamentais encargadas de saúde pública e consumo, en comuñón cos obxectivos trazados no libro branco para o 2010.

Crise proveitosa
O 75% do sal inxerido é «invisible», forma parte do contido de galletas, pan ou alimentos preparados
A apocalipse salina non comporta, en realidade, unha zozobra da industria alimenticia tan aparatosa como puidese parecer. Á vez que se investigan novos métodos de conservación distintos do sal, os fabricantes de condimentos e especias aromáticas andan de parabén; incluso as modalidades de sal de réxime, baixa en sodio, constitúen unha excepción na escasa presenza do sal nos mercados. As vendas de pementa negra, por pór un exemplo, experimentaron un crecemento do 30% nos últimos 5 anos; pero resulta que as herbas sazonadoras (ourego, tomiño, albahaca, entre outras) creceron un 124%.

O paradoxo é que a porción de consumidores que máis sae compra (superando o 2 kg/ano) é a de máis de 65 anos que, á súa vez, é a máis exposta a padecer hipertensión arterial. Os analistas de mercado avisan que se trata dunha xeración educada na cultura do sal, que engade sal a todos os seus guisos e os seus pratos case sen excepción.
Polo momento, Europa lidera o consumo de conservantes e condimentos distintos ao sal no mundo, pero todo apunta a que a tendencia podería estenderse pronto aos demais continentes. Poida que o sal sexa barata na súa presentación máis simple, pero o gravame máis ameazante para todo sistema público de saúde é a morbi-mortalidade cardiovascular, que ten como principal factor de risco á hipertensión arterial, que ten á súa vez como precipitante principal o consumo excesivo de cloruro sódico.

Só os custos por atención médica e perda de produtividade derivados da hipertensión arterial ascenden en EEUU a 300.000 millóns de dólares. A cuestión non está exenta de certa controversia. Estudos clínicos como o NHANES (1998), levado a cabo en EEUU comparando o risco cardiovascular dun grupo de pacientes con dieta rica en sodio ao doutro grupo con dieta baixa en sodio, achou que os segundos tiveron unha incidencia de ataques cardíacos superior nun 20% á dos primeiros.

UN POUCO DE SAL

Img sal12
Mala, o sal? En absoluto. O noso organismo mantén unha relación atávica co mineral elemento que arrinca do mesma orixe da vida. Non en balde, a sabia das plantas e o soro sanguíneo dos animais ten unha composición mineral moi semellante á do sal mariño.

O sangue humano contén fisiológicamente case un 1% de cloruro sódico, esencial no mantemento do equilibrio electrolítico celular. Os deportistas de elite deben tomar tabletas salinas con regularidade a fin de evitar unha hipertermia (febre) debida a un traballo muscular excesivo.

En medicamento, moi recentemente, hase visto que determinadas síndromes como a fatiga crónica pode ter a súa orixe nun desequilibrio salino, á vez que microclimas tan particulares como unha mina de sal constitúen o hábitat perfecto para un enfermo de asma. Con todo, o consumo excesivo de sal vinculouse tamén a complicacións do calibre da hipertensión arterial ou o cancro de estómago.

Que o sal conserva é algo que sabían ata os exipcios, hai 3.500 anos, que a empregaban no momento de embalsamar ás momias. Os romanos pagaban con sal aos seus lexionarios, e de aí provén precisamente a palabra «salario». Na idade media abundan relatos que se refiren a mercadores de sal vindos do Sahara africano e do Asia central. O sal, como metáfora de pureza, saúde e riqueza, emprégase na Biblia e en textos literarios de distintas culturas. Segundo conta Montesquieu, os rebeldes de Flandes boicotearon os plans «salinos» de Felipe II en Europa e, deste xeito, malograron o seu Imperio; tendo en conta que Mahatma Ghandi converteu a «resistencia ao sal» nun prototipo da loita non violenta e desafiou ao Imperio Británico ata conseguir a independencia para a India.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións