Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Consumo seguro de suplementos de vitaminas e minerais

Unha guía avalía e controla o consumo de vitaminas e minerais para garantir unha inxesta segura

Img 117

O pasado mes de agosto a Comisión do Codex Alimentarius, organización dependente da FAO e da OMS, decidiu como estratexia a adopción dunha guía específica para a avaliación e control do consumo de vitaminas e minerais. Trátase de nutrientes potencialmente implicados en enfermidades de orixe alimentaria, debido sobre todo a un consumo abusivo, xa que se engaden a unha gran cantidade de alimentos e bebidas, e ao feito de que poidan adquirirse sen control en farmacias ou en establecementos de venda xeral.

Img efedrina1

A estratexia aprobada recentemente pola Comisión do Codex Alimentarius non é nova. De feito, xa leva máis de 10 anos discutindo sobre este tema, aínda que foi agora cando se puxo de manifesto a necesidade de conseguir criterios uniformes e adecuados no ámbito mundial. No entanto, isto non significa que xa se dispoña de todo un conxunto de medidas e criterios que poidan permitir regular o mercado internacional. Isto significa que agora se empezarán a avaliar os informes científicos para poder levar acabo unha acción lexislativa eficaz, aínda que non será ata dentro de varios anos cando se poidan ver consecuencias evidentes para os consumidores.

A principal evidencia deste novo enfoque será que tanto os suplementos de vitaminas como de minerais ou as súas mesturas serán considerados como alimentos e non como fármacos. A consecuencia é que os niveis que se van a tolerar como aceptables deberanse basear na avaliación dos perigos que supón a inxesta prolongada de segundo que sustancias.

Ata agora, o criterio fundamental eran os RDI («inxesta diaria recomendable» nas súas siglas inglesas), baseados na cantidade de sustancia que pode ser consumida diariamente sen problemas para a saúde. Con todo, o obxectivo actual céntrase na posibilidade de establecer normas internacionais de referencia en canto aos niveis máximos tolerables de inxestión (ULs) a partir dos datos toxicolóxicos, non nutricionais.

Documentos como o que se publicou en 2001, no que se sinalaba a importancia de considerar estes extremos, permitiron chegar a esta situación. Nesa ocasión, diversos países, como Alemaña, Cuba, Estados Unidos ou Nova Zelandia, indicaban a complexidade do traballo relacionado coa avaliación dos riscos asociados aos nutrientes a escalas nacionais debido ás grandes diferenzas técnicas e científicas entre países.

Análise de perigos
A FAO e a OMS estableceron límites máximos inocuos para a vitamina A, os folatos, a vitamina B12 e o ferro

Pódese esixir un enfoque baseado na análise de perigos ao establecer normas de avaliación dos riscos asociados coas inxestións que superan os niveis máximos tolerables (ULs) establecidos para as vitaminas e os minerais. Este enfoque pode resultar especialmente complexo ao establecer niveis máximos de nutrientes en complementos de vitaminas e minerais ou en alimentos específicos como os preparados para lactantes, os cereais para lactantes ou os alimentos para fins medicinais especiais. Nestes casos poderíase levar a cabo unha análise formal de perigos aplicando os principios de análises convidas a nivel internacional pola FAO/OMS.

De non existir un enfoque baseado neste tipo de análise para establecer límites máximos de nutrientes, a alternativa sería multiplicar as inxestas recomendadas de nutrientes por un ou varios coeficientes predeterminados, por exemplo o dobre ou o triplo da RDI. Aínda que é certo que este enfoque require menos recursos que un enfoque baseado na análise de perigos, posúe unha desvantaxe considerable ao non discriminar entre nutrientes con marxes de inocuidad amplos e con marxes de inocuidad estreitos.

Un enfoque baseado na análise de perigos para avaliar as inxestións potenciais de nutrientes esixiría a aplicación de niveis máximos tolerables de inxestión (ULs) convidos a nivel internacional para vitaminas e minerais a fin de asegurar que os niveis máximos propostos de nutrientes, para complementos nutricionais ou alimentos en normas alimentarias do Codex, non xeren un risco potencial para as poboacións dos países membros. As observacións achegadas polos países membros coinciden en apoiar todo avance que se realice neste ámbito particular de actividade.

No entanto, o problema é que existen procedementos xa establecidos para fixar inxestas recomendadas de nutrientes baseadas nos riscos coñecidos de deficiencia de nutrientes, pero non existen procedementos similares concertados a escala internacional para establecer ULs para a maioría das moléculas empregadas na actualidade. A FAO e a OMS estableceron, ata hoxe, límites máximos inocuos para a vitamina A, os folatos, a vitamina B12 e o ferro.

APLICACIÓN NA UE

Img halal2

Os principios de aplicación da avaliación de riscos aos nutrientes están claramente formulados nas recentes Directrices do Comité Científico de Alimentación Humana da CE. O obxectivo é desenvolver límites máximos tolerables de inxestión de vitaminas e minerais (EC SCF 2000). Este documento define os termos empregados na avaliación de riscos e expón as consideracións especiais relativas aos nutrientes neste proceso de avaliación, comparados coas relativas ás sustancias químicas alimentarias:

  • Inxeridos dentro de certos límites, os nutrientes resultan esenciais para o benestar humano.
  • Existe un longo historial de consumo de nutrientes aos niveis habituais nunha alimentación equilibrada.
  • Pode existir experiencia no consumo crónico (p.ex. de complementos dietéticos) a niveis bastante por encima dos obtidos de nutrientes endógeneos nos alimentos, sen rexistrarse efectos negativos.
  • A diferenza doutras sustancias químicas, é frecuente obter datos sobre efectos negativos a partir de estudos en seres humanos e, ademais, numerosos nutrientes son obxecto dunha regulación homeostática do nivel existente no corpo humano mediante a adaptación a procesos de absorción, excreción ou metabolismo, a cal constitúe un medio de protección contra exposicións superiores ás inxestas habituais nunha alimentación equilibrada.

Tras eses datos, son especialmente interesantes as observacións formuladas por países como Alemaña, xa que pon de relevo a complexa natureza das avaliacións de riscos asociados aos nutrientes.

O punto de partida para formular recomendacións sobre nutrientes consiste en:

  • Avaliar as necesidades fisiológicas de nutrientes entre persoas sas, incluíndo as marxes de variabilidade, incerteza e biodisponibilidad debidos á forma química dun nutriente.
  • Coñecer as interaccións entre nutrientes.
  • Determinar os efectos sinérgicos.

    A pesar das dificultadas que se presentan ao establecer niveis máximos tolerables de inxestión (ULs) para nutrientes, a UE advirte que dado o crecente consumo de complementos dietéticos e alimentos enriquecidos, resulta fundamental establecer os ULs como un medio de prevención de riscos.

Bibliografía

Anónimo 2000. Guidelines of the Scientific Committee on Food for the development of tolerable upper intake levels for vitamins and minerals. European Commission Scientific Committee on Food (EC SCF).
Anónimo. 2001. Documento de debate sobre a aplicación da metodoloxía de avaliación de riscos a cuestións de nutrición: a incorporación da avaliación da inxestión de nutrientes a un enfoque baseado na análise de riscos co fin de contribuír aos procesos de toma de decisións do ccnfsdu. Comité do Codex sobre nutrición e alimentos para réximes especiais. CX/NFSDU 01/10.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións