Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Control europeo do peixe

Virus entéricos en moluscos bivalvos ou formación de aminas biogénicas son algúns dos riscos en produtos pesqueiros que analiza a UE

Img marisco Imaxe: Daniel Lobo

Reducir os riscos na saúde dos consumidores polo consumo de peixe e elevar o nivel de calidade e seguridade sanitaria deste alimento é un dos puntos centrais da política comunitaria en materia de investigación alimentaria. Numerosos proxectos están en marcha paira controlar que se cumpran todos os parámetros de calidade do peixe, un produto perecedoiro e sensible a riscos.

Garantir a calidade dos peixes, tanto os que proceden da pesca como da acuicultura, é una tarefa complexa que obriga a ter en conta aspectos como a presenza de patógenos. Paira minimizar en todo o posible este tipo de riscos, a UE conta con métodos de autentificación de especies pesqueiras, como o control de aminas biogénicas, de toxinas en moluscos bivalvos ou de aminas volátiles, así como sistemas de avaliación sensorial paira determinar a calidade do peixe fresco, condicións de procesamiento e identificación da orixe xeográfica. Estas tarefas enmárcanse en numerosos proxectos de investigación que, ademais, pretenden validar os métodos cuantitativos e estandardizados paira a detección do virus da hepatite A e de norovirus en crustáceos.

Patógenos, ambiente e control
Obtención de produtos pesqueiros de alto contido nutritivo e a mellora do benestar animal nas explotacións son algúns dos obxectivos da investigación pesqueira
Os factores ambientais tamén son un punto crave en asegurar un produto de calidade. E é que en moitos casos debe terse en conta que diso depende que se produzan contaminacións virales en crustáceos. Entón, a proposta de control pasa por aplicar o procedemento do Sistema de Análise de Perigos e Puntos de Control Crítico (APPCC), co fin de asegurar una produción primaria o máis segura posible. Outro risco a ter en conta é o da presenza de vibrio en marisco, paira o que se desenvolveron e estandardizado métodos moleculares paira enumerar e caracterizar este tipo de patógenos, e que o control sexa harmonizado en toda a UE.

Todas estas accións constitúen SEAFOODplus, un dos maiores proxectos da UE neste sector. Algún dos logros foi a descrición de novas bacterias produtoras de histamina, presente sobre todo en peixe e cuxa causa de aparición relaciónase cunha manipulación antihigiénica do peixe e a conservación a temperaturas inadecuadas. Outro risco é o que representan os virus entéricos en moluscos, un importante risco paira a saúde pública en todo o mundo provocado sobre todo polos virus gastroentéricos (Norwalk e Rotavirus) e o virus da hepatite A.

Nestes casos xorde a necesidade de aplicar non só técnicas de depuración, que eliminan bacterias aínda que non as partículas virales, senón tamén incluír criterios virológicos no control sanitario dos moluscos.
Trazabilidad, un punto forte
Dentro da extensa tarefa en investigación pesqueira destaca un apartado, o da trazabilidad, clave en todo proceso de produción alimentaria. No ámbito da pesca, a UE definiu un modelo de validación paira obter a trazabilidad dos mariscos ao longo de toda a cadea de produción. Trátase do modelo Valid Project, que pretende ser una guía de referencia paira todos os implicados na cadea alimentaria, así como as autoridades de control. Con esta ferramenta, o consumidor pode remontarse á orixe do peixe (ben sexa explotación piscícola ou non), o que axuda a fortalecer a súa confianza cara ao produto.

Trátase, segundo os expertos, dun dos enfoques máis importantes dentro do que significa o control dos alimentos posto que a trazabilidad axuda a entender, en todo momento, os pasos que seguiu o produto. Serve, ademais, paira dirixir os esforzos de investigación e facilitar a información crave ao consumidor.

A PRODUCIÓN ACUÍCOLA

Img acuicultura1
A acuicultura non escapa á mirada científica. A produción de peixes de granxa fornece tamén peixe e marisco ao mercado, e complementa en boa medida o peixe que se obtén da pesca. Ademais de axudar ao desenvolvemento dunha xestión máis sustentable en termos pesqueiros, a acuicultura, que achega un total de 1,3 millóns de toneladas de produtos pesqueiros por ano, segundo datos da Comisión Europea, leva implícita ter en conta un aspecto crave: a alimentación dos peixes de granxa.

Segundo as investigacións realizadas até agora, o impacto da composición alimentaria ten un papel fundamental na calidade do produto pesqueiro final. Paira profundar niso están en marcha proxectos de investigación paira tentar “mapear” o efecto da composición alimentaria «na expresión génica». Nesta mesma liña defínese o proxecto europeo Consensus, una iniciativa que valora de forma especial o valor da seguridade dos peixes procedentes da acuicultura.

O alcance a investigación acuícola comunitaria pasa por ter en conta a cría de peixes mariños, a de mariscos mariños e a de peixes en augas doces, especialmente das catro especies que máis se cultivan, como son as troitas, os salmóns, os mexillóns e as ostras. A pesar de que até hai pouco estas eran as especies máis cultivadas, a tecnoloxía debe facer fronte tamén aos retos que expón a incorporación doutras menos habituais, como a robaliza, a dourada ou o rodaballo.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións