Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Criterios de calidade para os zumes

O Código de Boas Prácticas é un documento de referencia internacional no que se establecen os factores de calidade para os zumes na UE

img_calidad zumo_ hd_

A produción de zumes na UE conta co Código de Boas Prácticas da Asociación da Industria de Zumes e Néctares de Froitas e Hortalizas da Unión Europea (AIJN). Nel establécense os factores de calidade para o zume de froita a partir de concentrados e actúa como norma de referencia internacional para a autorregulación da industria dos mollos de froitas. É un documento de referencia que inclúe pautas para un total de 21 zumes de froitas e verduras distintas. O artigo explica que di este código de boas prácticas e como é o control de praguicidas neste sector.

Img calidad zumo1
Imaxe: itchys

Os zumes pasan por controis analíticos de autenticidade e calidade e por inspeccións periódicas nas plantas de produción. Os controis asegúranse que os zumes e néctares seguen a metodoloxía e normas de calidade e autenticidade do Código de Boas Prácticas da AIJN. Na súa elaboración toman parte numerosos expertos de distintos ámbitos, entre os que se inclúe a participación activa da Asociación Española de Fabricantes de Zumes (Asozumos), membro da AIJN. Segundo datos de Asozumos, en España o consumo per cápita en 2012 situouse nos 22,25 litros, un consumo que se “está estabilizado desde 2007 nuns 1.100 millóns de litros anuais”. E este concéntrase sobre todo en tres tipos de zume: de laranxa, piña e pexego. Garantir a calidade de cada un deles é primordial, de aí a importancia de contar con ferramentas como o Código de Boas Prácticas.

Que di o Código de Boas Prácticas

O obxectivo do Código de Boas Prácticas é a seguridade e a promoción da calidade dos zumes

O Código está recoñecido pola Comisión Europea como modelo para a industria do sector e inclúese dentro da Directiva Fruit Juice. Esta directiva define como debe ser a composición dos zumes de froitas, zumes de froitas concentrados, deshidratados e néctares de froitas, os seus nomes, a súa fabricación e as características de etiquetaxe. O obxectivo é asegurarse de que o uso de termos faise de forma correcta e non enganosa e de que o produto contén as materias primas que poden utilizarse, o contido mínimo de zume de froita e os aditivos empregados.

O Código de Boas Prácticas inclúe parámetros como os graos Brix (que indica a cantidade de zume e mide sólidos solubles), o pH, a acidez, o perfil de azucres, oligosacáridos e minerais, índice de formol (relacionado coa madurez da froita), a cantidade e tipos de aromas e o contido de vitamina C. O principal obxectivo do Código é a seguridade e a promoción da calidade deste alimento. Nel inclúense directrices microbiológicas e parámetros físico-químicos que serven de referencia para avaliar a calidade e autenticidade dos zumes.

O control dos praguicidas e zumes

Na produción agrícola é habitual o uso de praguicidas para protexer os cultivos de ameazas como insectos ou enfermidades. Este emprego conta cunha importante base legal que fixa límites máximos de residuos (LMR), que son os que se consideran seguros en produtos agrícolas crus ou procesados. Tras unha avaliación exhaustiva, a curto e longo prazo, sobre a toxicoloxía dos produtos químicos utilizados, establécense doses de referencia e inxestas diarias admisibles (IDA). Na Unión Europea, os LMR determínaos a Comisión, de maneira que se harmonizan os datos para todos os Estados membros.

No caso de froitas e verduras, os LMR que se fixan conteñen niveis de pesticidas tan baixos que se considera que “non representan un risco significativo para a saúde”. Na UE existe un importante marco regulador que garante a seguridade dos praguicidas empregados e controla que os produtos que entran de fóra axústanse e cumpren coa normativa europea.

Entre zumes e néctares

A Directiva 2012/12/UE establece a definición dos distintos tipos de produtos, segundo Asozumos:

  • Zume de froitas: produto susceptible de fermentación, pero non fermentado, que se obtén a partir das partes comestibles de froitas sas e maduras, frescas ou conservadas por refrixeración ou conxelación, dunha ou varias especies mesturadas, con cor, aroma e sabor característicos do zume da froita da que procede. Pódeselle engadir aroma, pulpa e células da mesma especie de froita.

  • Zume de froitas a partir de concentrado: produto resultado da reconstitución con auga do zume de froita antes concentrado, que mantén as características do zume da froita da que procede. Pódeselle engadir aroma, pulpa e células da mesma especie de froita.

  • Néctar de froita: produto susceptible de fermentación, pero non fermentado, que se obtén de engadir auga con ou sen azucres ou mel aos zumes, concentrados ou non. A directiva fixa a porcentaxe de contido en zume nos néctares e de azucre engadido. Pode usarse edulcorante en lugar de azucres.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións