Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Denominacións de calidade dos alimentos

Os alimentos con denominación de calidade deben demostrar que cumpren cuns atributos adicionais de calidade e cunhas normas moi estritas
Por Natàlia Gimferrer Morató 13 de Febreiro de 2013
Img super
Imagen: astro1991

As denominacións de calidade son unhas cualificacións adicionais que se engaden a determinados alimentos. Marcan unha calidade diferenciada e o seu principal obxectivo é protexer aqueles produtos agroalimentarios que teñen atributos adicionais de calidade, xa sexa porque cumpren normas máis estritas, polo seu procesado ou o seu sistema de control implantado. Esta calidade diferenciada está regulada pola Unión Europea e garante o cumprimento de duros requisitos, moi por encima dos esixidos para o resto de alimentos. As denominacións de calidade, por tanto, marcan unha diferenza. Cales son e que condicións cumpren? O seguinte artigo responde a estas cuestións.

Os controis que pasan os alimentos para alcanzar o distintivo de calidade son numerosos. Deben demostrar atributos adicionais que se derivan do cumprimento de normas estritas, máis aló das esixencias comerciais habituais e que os distingue como produtos de calidade superior. Os atributos nos que se basea a calidade diferenciada poden ser varios: orixe xeográfica, método utilizado para a súa produción, elaboración e outros relacionados co medio ambiente. En canto á uvas deben proceder da zona xeográfica de produción.

  • A elaboración debe ter lugar na zona xeográfica de produción.

  • As variedades de viño deben pertencer á especie dunha Vitis vinifera.

    Para obter un IGP, é necesario que:

    • Polo menos un dos atributos do viño débase á orixe xeográfica.

    • Polo menos un 85% das uvas debe proceder só da zona xeográfica en cuestión.

    • Debe elaborarse na área xeográfica específica.

    • As uvas seleccionadas para a elaboración pertencen á variedade Vitis vinifera e outras especies do xénero Vitis.

    XAMÓN SERRANO, ‘PANELLETS’ E LEITE DE GRANXA

    O xamón serrano, os “panellets” e o leite de granxa forman parte das Especialidades Tradicionais Garantidas en España. O xamón serrano, alimento moi apreciado na gastronomía española, debe proceder de pezas osteomusculares correspondentes ás extremidades posteriores do porco. A procedencia será de porcos sans que se sacrificaron segundo todos os requisitos marcados por lei. Terán un peso mínimo de 9,5 quilos para aqueles que se presenten con pata e de 9,2 quilos para os xamóns sen pata. En canto ás características organolépticas, o xamón serrano debe alcanzar un contido máximo de cloruro sódico (sal) do 15%, a carne debe ter un sabor delicado e de aroma agradable e característico, non debe detectarse ningún tipo de cheiro ou sabor anómalos. A textura debe ser homoxénea, pouco fibrosa, sen pastosidad nin reblandecimiento e o aspecto exterior debe ser uniforme e homoxéneo.

    Dado que as características organolépticas como a cor, sabor, aroma e textura dos panellets son moi variables, a calidade esixida para este alimento é diferente en función da variedade. Os “panellets” son doces típicos cataláns que poden ser de piñóns, améndoas, chocolate, coco e un longo etcétera. A calidade varía en función do tipo de mazapán co que se elaboren. Está prohibido o uso de pataca, boniato, mazá, conservantes ou colorantes.

    O leite de granxa certificada procede de gando vacún de raza pura e inscrito no Libro genealógico e con título de “Gandaría diplomada”. Para a súa elaboración, acéptase só o proceso de pasteurización e envasado, que se poden realizar na mesma explotación gandeira. De acordo cos procesos aos que se someta, obtense un leite coa certificación de “pasteurizada” ou de “leite certificado de granxa crúa”.

    Todos e cada un destes alimentos son un prezado manxar culinario froito dunha laboriosa preparación antes, durante e despois do seu procesado.