Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Detección de patógenos en casa

Novos sistemas permiten identificar en casa os patógenos máis habituais
Por biko2 19 de Febreiro de 2004

Paira garantir a seguridade dos alimentos é imprescindible a detección de axentes patógenos ou toxinas da forma máis rápida e fiable posible. Por este motivo, ademais dos tradicionais estudos nos laboratorios, en EE.UU. empezaranse a introducir en breve kits que permitan ao consumidor facer no seu mesma casa pequenas análises destas sustancias.

A detección de patógenos nos nosos alimentos é realmente complexa. Os microorganismos patógenos, contrariamente ao que moitas persoas creen, non se atopan no seu medio natural dentro do que consumimos, nin todos se poden multiplicar con facilidade e rapidez.

Estes sistemas utilizados sen unha adecuada formación poden provocar situacións de alarma inxustificadas
Máis ben ao contrario, na maioría dos casos estes axentes atópanse nunha situación de dano celular ou lesión subletal que lles impide multiplicarse aínda cando estean presentes, o que complica considerablemente a determinación da súa presenza.

Onde realizar a análise

Dependendo do lugar onde se realicen as análises (o laboratorio ou o centro de produción de alimentos) escollerase un sistema ou outro paira acelerar as decisións en materia de seguridade alimentaria.

Inicialmente, nun laboratorio suficientemente equipado, a analítica realizarase seguindo os criterios clásicos, o que implica un tempo comprendido entre 24 e 48 horas paira chegar a unha sospeita, que será confirmada posteriormente en posteriores investigacións.

Este sistema require un tempo do que non sempre se dispón, polo que se impón o desenvolvemento de técnicas máis rápidas. Desde o punto de vista científico, está a xeneralizarse, pola fiabilidade dos resultados, o emprego da PCR ou reacción en cadea da polimerasa.

Este procedemento analítico pretende estudar o material xenético presente nun produto, de forma que se existen restos dun microorganismo poidan ser identificados. O resultado adoita ser inapelable, pero o sistema é de difícil aplicación no lugar de produción dos alimentos.

Por este motivo, cando as determinacións realízanse in situ empréganse técnicas serológicas. Nelas utilízanse anticorpos con capacidade paira recoñecer especificamente un microorganismo ou un grupo deles. A pesar de que o índice de erro é maior, a rapidez de análise, a facilidade da determinación, e mesmo, a inmediatez da resposta, fan destes protocolos una opción moi interesante como sistema de análise previa paira separar os alimentos sospeitosos dos que non están contaminados.

Kits paira o fogar

Nas análises en laboratorios especializados, o consumidor final non xoga ningún papel, xa que as probas céntranse nos sectores produtivos. Así, é difícil comprobar ou verificar o resultado se non se realiza outra análise posterior.

As análises de laboratorio son máis fiables, pero requiren dun tempo do que non sempre se dispón

Algúns consumidores demandan mecanismos ou sistemas que lles permitan identificar os perigos alimentarios. Paira iso, en Estados Unidos vanse a empezar a colocar no mercado kits que permiten facer unha análise sinxelo en casa que detecte os patógenos máis comúns. Estas análises baséanse no mesmo principio das probas de embarazo, e son esteticamente case idénticos.

Esta idea non é nova, posto que permitir aos consumidores participar no control alimentario. Contrariamente ao que se podería pensar nun inicio, diversos estudos indican que os consumidores americanos se mostras favorables á compra destes kits paira analizar en casa os seus alimentos.

Problemas asociados

Esta idea, aínda que é moi interesante, vai chocar moi probablemente con inconvenientes de tipo técnico. Normalmente os microorganismos atópanse nas superficies de moitos alimentos, pero a súa distribución non é homoxénea, polo que paira ter un resultado fiable necesítase mesturar o produto o suficiente como paira obter una mostra representativa.

Ademais, hai persoas que son portadoras destes microorganismos, polo que calquera que non teña unhas medidas hixiénicas adecuadas terminará contaminando todas as mostras, ao entrar en contacto con restos de materia fecal.

Consecuentemente, a súa aplicación requirirá una adecuada formación do consumidor a fin de poder interpretar a análise de forma adecuada, xa que en caso contrario, o que en principio pode parecer una axuda pódese transformar en situacións de alarma inxustificada.

Bibliografía
  • Aldus CF, Van Amerongen A, Ariens RM, Peck MW, Wichers JH, Wyatt GM. 2003. Principles of some novel rapid dipstick methods for detection and characterization of verotoxigenic Escherichia coli. J Appl Microbiol. 95(2):380-9.

  • Anónimo. 2004. New E.coli tests on the cards. http://www.foodnavigator.com/news/news-NG.asp?ide=48757

  • Chapman PA, Ashton R. 2004. An evaluation of rapid methods for detecting Escherichia coli O157 on beef carcasses. Int J Food Microbiol. 87(3):279-85.