Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Diferenzas entre avaliación e xestión do risco alimentario

Diferenciar avaliación e xestión do risco alimentario é falar de ciencia no primeiro caso e de accións e decisións políticas no segundo, segundo a EFSA

Desde a aparición das primeiras crises alimentarias na Unión Europea (vacas tolas ou febre aftosa), iniciouse un intenso traballo para garantir unha subministración de alimentos máis seguro desde a granxa á mesa. Puxéronse en marcha numerosas ferramentas, como a publicación no 2000 do Libro Branco da Seguridade Alimentaria ou a creación dous anos despois da Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA). E fíxose especial fincapé na análise de riscos, un concepto ata entón descoñecido, pero que aos poucos ha ido gañando terreo no campo da seguridade alimentaria. A pesar dos avances conseguidos, aínda hoxe existe certa incerteza acerca de aspectos como a avaliación e a xestión do risco alimentario, algo sobre o que a EFSA tenta pór fin. O artigo explica cales son as principais diferenzas entre ambos os termos e algúns casos prácticos.

Imaxe: Skånska Matupplevelser

No campo da seguridade alimentaria, a xestión do risco consiste en estudar medidas que minimicen ou reduzan os perigos e determinar cales son as medidas máis eficaces que deben adoptarse. Na Unión Europea, o traballo neste campo distingue dúas accións distintas: por unha banda a avaliación dos riscos e, por outra, a xestión. O obxectivo é conseguir que os alimentos que chegan ao consumidor sexan inocuos, de calidade e non causen dano. Para iso, é necesaria a colaboración dun equipo multidisciplinar, no que participen expertos en seguridade alimentaria, autoridades nacionais de saúde, administracións públicas, a UE e organizacións internacionais. Segundo a Axencia Española de Consumo, Seguridade Alimentaria e Nutrición (AECOSAN), a xestión dos riscos alimentarios inclúe a avaliación do risco, a selección de medidas para previr ou reducir o risco e garantir un nivel alto de protección da saúde.

Avaliar fronte xestionar riscos

A xestión do risco é un proceso moi distinto ao da avaliación. Esta última establécese cando pode estar presente un risco e, se é así, cal pode ser o alcance ou a magnitude do risco. En cambio, no proceso de xestión de riscos, úsase a información recompilada na avaliación, xunto con outras consideracións (viabilidade técnica, custos económicos e sociais, entre outros), para tomar decisións sobre a necesidade ou viabilidade de implementar medidas.

  • Avaliación de riscos. Refírese ao asesoramento científico e a análise de datos. Inclúe a identificación do perigo, é dicir, cales son os axentes biolóxicos, químicos ou físicos prexudiciais; a caracterización do factor de perigo; a determinación da exposición; e a caracterización do risco. No caso da UE, a EFSA é a principal responsable do asesoramento do risco.

  • Xestión do risco. Tras realizar a avaliación, os xestores do risco empregan a información como base para tomar decisións e abordar as cuestións expostas. Na UE, esta función lévana a cabo as autoridades da Comisión Europea e o Parlamento Europeo. Ambos desenvolven as políticas en función do que ditamina a EFSA.

Ademais da avaliación e a xestión do risco é importante ter en conta outro concepto, o da comunicación do risco. Transparencia e claridade son dúas palabras crave sobre as que debería fundamentarse este apartado para conseguir a confianza do consumidor. A maneira como chega a información é fundamental para determinar o seu impacto e eficacia, e non só debe explicar o risco, senón contextualizarlo de maneira clara e ofrecer cales son as medidas que se adoptan (retiradas de produtos, inspeccións e controis e aplicación de leis e normativas). Por encima de todo, debe evitarse a confusión ao consumidor.

Casos prácticos

De acordo coa lexislación europea, todos os aditivos aprobados antes de 2009 deben ser reevaluados en 2020. Segundo ejemplifica a EFSA, os pasos que se darían neste caso serían:

  • 1. Os xestores do risco priorizan cales son os aditivos alimentarios que deben ser reevaluados antes.
  • 2. A EFSA leva a cabo unha minuciosa e exhaustiva avaliación dos riscos para cada un dos aditivos. Isto inclúe unha avaliación da exposición do consumidor aos aditivos a través da dieta.
  • 3. Tras a avaliación da EFSA, os xestores de regas poden autorizar, ou non, a comercialización de determinadas sustancias dos aditivos ou revisar os niveis máximos autorizados nos alimentos.

A EFSA tamén avalía os organismos modificados xeneticamente (OMG) e os xestores do risco deciden se autorizan ou non un determinado OMG. Outras sustancias que son avaliadas son os pesticidas como neonicotinoides, materiais en contacto cos alimentos e aditivos para pensos.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto