Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Entre a seguridade animal e a alimentaria

A bioseguridad e o control no movemento de animais entre países son factores crave para garantir a saúde animal e, en consecuencia, a humana

Img vacas Imaxe: Samuel Rosa

Desde hai tempo a saúde e o benestar animal convertéronse en dous das principais preferencias da política comunitaria. Proba diso son as distintas medidas que se levaron a cabo nos últimos anos, a última delas a Estratexia de Saúde Animal para a UE (2007-2013), presentada en 2007 cun claro principio, o da prevención, baixo o que se pretende limitar a propagación de enfermidades animais. A esta estratexia se han ido sucedendo outras medidas de carácter similar nas que se valora a saúde dos animais como garantía para os consumidores. Especial énfase merecen as medidas de bioseguridad nun momento no que aumentan os movementos, en forma de viaxes, non só de persoas, senón tamén de animais, co risco que iso leva de propagación de enfermidades.


A encefalopatía esponxiforme bovina (EEB) é un claro exemplo de como as enfermidades animais teñen un forte impacto, non só na saúde dos animais, senón que tamén supoñen unha ameaza para a das persoas. E é que, tal e como indica a comisaria de Saúde, Androulla Vassiliou, “a maioría das novas enfermidades actuais son zoonosis, é dicir, afectan tanto a animais como a humanos”.

A experiencia demostrou ata agora que previr estas enfermidades non é unicamente responsabilidade de autoridades sanitarias, veterinarios e gandeiros. O éxito depende tamén a actitude do público en xeral; os consumidores, que se converten en axentes importantes na prevención e propagación de enfermidades. De aí nace a idea dunha nova formulación integradora: animais + seres humanos=saúde compartida, presentado durante a celebración, do 10 ao 16 de novembro, da Semana Veterinaria Europea, organizada pola Comisión Europea.
Da man da bioseguridad
A saúde animal e a dos consumidores pasa, sobre todo, por sensibilizar dos riscos de importar animais
Tras a crise das vacas tolas, de proporcións epidémicas considerables (no Reino Unido, o país máis afectado, detectáronse uns 185.000 casos), introducíronse na Unión Europea fortes medidas centradas en regular toda a cadea de produción e de vendas de animais vivos e produtos de orixe animal. Con favorables resultados no control desta enfermidade, os expertos reclaman un maior coñecemento das medidas de bioseguridad para diminuír os riscos, unhas medidas destinadas sobre todo a limitar a extensión das enfermidades animais.

Dentro destas medidas inclúense accións que afectan de forma especial aos viaxeiros que, moitas veces, tentados por facerse con algún animal exótico, non calibran o risco que iso leva, xa que algunhas especies de animais poden sufrir enfermidades altamente contaxiosas. Outra ameaza vixente para a saúde animal continúa sendo a importación de carne ou produtos lácteos procedentes de países de fóra da UE, con risco de importar “” algunha enfermidade animal, de aí a necesidade de cumprir as normas comunitarias que o rexen.

Partindo de enfermidades como a febre aftosa ou a peste porcina clásica, vese como os axentes patógenos que as causan poden “instalarse” na carne e produtos lácteos. Por tanto, a circulación de alimentos destas características supón a “viaxe” de certos patógenos dun país a outro. Por iso, as autoridades sanitarias volven insistir na importancia de pór en práctica medidas de bioseguridad nas fronteiras e nas explotacións agrícolas.
Nas explotacións
Neste ámbito inclúense factores como illar os animais que se incorporan á explotación gandeira, tomar medidas de precaución no movemento de animais, persoas e utensilios, usar de forma correcta os pensos e limpar e desinfectar as instalacións. A bioseguridad é a liña entre enfermidade e saúde e pasa por ter en conta un factor tan primordial como o da alimentación e a auga, xa que se trata de dúas dos medios máis implicados na aparición de contaminacións. Evitalas pasa por unha correcta manipulación dos sistemas de subministración de auga e por unha adecuada almacenaxe dos alimentos destinados á alimentación animal.

Segundo destacaron os expertos na Semana Veterinaria Europea, o papel dos gandeiros e veterinarios en bioseguridad é “extremadamente importante”, e nel inclúense medidas como o control da entrada de persoas que poden propagar enfermidades a través de roupa ou calzado; evitar a entrada de animais silvestres que poden ser portadores de axentes infecciosos nas súas patas ou no seu sistema dixestivo; manter un adecuado transporte para evitar que os axentes desencadenamentos de enfermidades se diseminen a zonas sas; manter as instalacións limpas e desinfectadas; informar de forma rápida de posibles animais enfermos para previr brotes a gran escala; e adoptar medidas de rastrexabilidade que faciliten a localización e o rastrexo dos animais que puidesen estar enfermos e poder diseminar o virus.

CONTROLAR A ENTRADA DE ALIMENTOS

A introdución de alimentos procedentes de animais, especialmente leite e carne, na UE expón certos interrogantes. Tras a epidemia da febre aftosa de 2001, a Comisión considerou que debían instaurarse normas de salvagarda tanto no que respecta ás importacións de carne e leite como á prevención de enfermidades animais nas fronteiras. Algunhas das condicións establecen:

  • A prohibición dos envíos particulares de carne, produtos derivados, leite e derivados, a menos que conten cunha autorización específica e un certificado que así o permita.
  • Manter unha campaña de concienciación para alertar aos consumidores da súa responsabilidade nesta materia.
  • Establecer as condicións que impoñan penas ante os viaxeiros que non cumpran as regras establecidas.

Si se permite, en cambio, traer cantidades limitadas de alimentos infantís ou por prescrición médica sempre que:

  • Os produtos non requiran refrixeración antes de abrir.
  • Vaian envasados.

A partir do 1 de maio de 2009 está previsto que entren en vigor na UE normas máis estritas para a introdución de produtos animais. Algunhas delas contemplan a prohibición de importar carne e produtos lácteos agás se proceden de países como Islandia, Groenlandia ou Islandia e non exceden os 10 quilos; tamén haberá unha excepción para o leite infantil en po, alimento infantil e os que responden a unha alimentación especial por razóns médicas. Para os produtos pesqueiros poderá importarse un máximo de 20 quilos, e para outro tipo de alimentos, como o mel, os viaxeiros poderán traer ata 2 quilos. Estas normas non se aplicarán aos produtos animais que se transporten entre os 27 Estados membros da UE ou os que proceden de Andorra, Liechtenstein, Noruega, San Mariño e Suíza.

Actualmente, para poder entrar alimentos na UE necesítase a documentación veterinaria necesaria, que é a que achegan os servizos veterinarios oficiais de cada país, e entrar a través dun posto de inspección fronteirizo autorizado, declarar as mercadorías e presentar a documentación. De non ser así, os produtos serán incautados e destruídos, e as persoas serán multadas ou sometidas a un procedemento penal.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións