Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Alimentos > Atún

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

España é un dos países pioneiros no cultivo de atún vermello

Xapón é o país líder na investigación e tamén en consumo de atún vermello. Un alimento que no futuro próximo, segundo os expertos, converterase na “tenreira do mar”. Hoxe en día, o 90% do atún vermello cultivado en España, a maioría en Murcia, destínase ao mercado xaponés.

O atún vermello e a tenreira son dous alimentos que gardan similitudes “no sentido do tamaño, a rapidez de crecemento e o seu grao elevado de apreciación entre os consumidores” explica Antonio García Gómez, do Instituto Español de Oceanografía de Mazarrón, en Murcia. Pero explica que “no caso do atún vermello, o elevado contido en ácidos grasos poli-insaturados, ofrece unhas características mais vantaxosas paira a saúde”.


Trátase dunha especie moi apreciada polos consumidores a nivel mundial, especialmente en Xapón, onde alcanza prezos elevados. “Desde o punto de vista biolóxico trátase dun peixe con elevada rapidez de crecemento, unhas 20 veces superior ao doutras especies cultivadas, por exemplo a dourada ou a robaliza, podendo chegar mesmo dunha tonelada de peso”.

Os nipóns, á cabeza da investigación

As primeiras investigacións paira o cultivo do atún vermello iniciáronse en Xapón en 1970 e, una década máis tarde, arrincan as primeiras iniciativas empresariais paira o cultivo.


No resto do mundo, a investigación e desenvolvemento de iniciativas xorden en colaboración con institucións nipóns. En Canadá, iníciase a actividade a partir de 1976, en Australia en 1990 e en Marrocos en 1992. En España, as primeiras experiencias de cultivo de atunes foron en Cádiz co método “almandraba” e a partir de 1996 en Murcia creáronse seis empresas de cultivo de atún vermello capturado en augas do Mediterráneo mediante a arte pesqueira do cerco.


Podería definirse como un semi-cultivo, explica García Gómez, xa que en realidade realízase o mantemento dos animais de 6 a 8 meses, até o momento da súa venda. Os animais, capturados no mar por barcos de cerco que operan no Mediterráneo, son mantidos en gaiolas flotantes no mar e alimentados con peixe, sardiña e caballa, entre outros, até o momento óptimo de calidade da carne.

Una década paira a domesticación da especie

Paira chegar á domesticación da especie, é dicir, “paira a súa produción comercial controlada é necesario levar a cabo investigacións en diversos ámbitos como a reprodución, a nutrición ou alimentación, a xenética, a patoloxía ou o estudo de enfermidades e a enxeñaría, entre outras”, afirma o investigador do Instituto Español de Oceanografía. O científico engade que si se observa o ocorrido con outras especies agora cultivadas, como salmón, troita, rodaballo ou dourada, entre outras, estímase que una década de estudo é o tempo mínimo necesario paira alcanzar un desenvolvemento tecnolóxico adecuado no cultivo do atún. E comenta que desde hai varias décadas investígase no atún en estado salvaxe por todo o mundo. Moitos dos investigadores son do Centro Oceanográfico de Murcia.


Na próxima década, segundo resaltan organismos internacionais implicados, empresas e centros de investigación, é necesario desenvolver liñas de investigación na reprodución controlada desta especie, ademais de desenvolver técnicas de cultivo larvario e alevinaje, mellorar a alimentación dos animais estabulados, estudar o impacto ambiental das instalacións de cultivo e mellorar a tecnoloxía de engorde (enxeñaría).


Antonio García apunta como primeiro paso “os estudos sobre reprodución en catividade desta especie e o desenvolvemento posterior de investigacións pluridisciplinares, nos que o sector científico (acuicultores, especialistas en bioloxía, acuicultura pesqueiras e enxeñaría), as distintas administracións nacionais e internacionais e o sector empresarial (de pesca extractiva e acuicultores) deberán estar implicados.

Un centro coordinador de investigación en Europa

A creación dun centro coordinador de investigación do atún vermello a nivel europeo, aberto á colaboración internacional, é una idea que conta co apoio de investigadores e empresarios e que se reafirmou o pasado mes de febreiro no Primeiro Simposium Internacional do Atún Vermello celebrado en Cartaxena, Murcia.


Mentres chega esa creación, a investigación continúa, explica Antonio García, que na actualidade coordina un proxecto, aprobado pola Comisión Europea, cuxo obxectivo é realizar un estudo de factibilidad paira a reprodución do atún vermello (REPRO-DOTT é o acrónimo) no que participan nove institucións de sete países, entre os que se atopan Alemaña, España, Francia, Graza, Israel, Italia e Malta.


Tamén nun proxecto conxunto entre o Instituto Español de Oceanografía, a Universidade Politécnica de Cartaxena e o sector empresarial, investigouse no desenvolvemento de técnicas de electrosacrificio destinadas a mellorar a calidade da carne do atún vermello.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións