Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Etiquetaxe nutricional obrigatorio: que información debe conter?

En 2016, a etiquetaxe dos alimentos deberá ofrecer información nutricional clara e de maneira eficiente para que o consumidor poida escoller os produtos máis adecuados ás súas necesidades

img_etiquetado info hd

A etiquetaxe nutricional permite coñecer cales son os nutrientes, e en que cantidade, dun determinado produto. Ten que ofrecer á consumidor información adecuada, polo que debe ser claro e sinxelo. Valor enerxético, graxas, graxas saturadas, hidratos de carbono, azucres, proteínas e sal son os elementos que terán que declararse de forma obrigatoria en España a partir de decembro de 2016, segundo o Regulamento 1169/2011. Esta información debe aparecer no mesmo campo visual e deberá realizarse “por 100 g ou por 100 ml”, o que permitirá a comparación entre produtos. O artigo explica como mellorar a información nutricional e cales serán as mencións obrigatorias segundo a nova normativa.

Img etiquetado
Imaxe: xxxPATRIK
Img etiquetado importante 01
Imaxe: monkeybusiness

O consumidor actual, ademais de que quere coñecer cales son os ingredientes que contén un determinado produto, volveuse cada vez máis esixente e busca unha etiquetaxe máis completa, sen esquecer a transparencia e a sinxeleza. Pero non é unha tarefa fácil.

“Só un de cada dous enquisados le sempre a etiquetaxe dos produtos. Un 94% cre que se usan termos excesivamente complexos e o 86% opina que deberían modificarse”. Estas son as conclusións dunha enquisa realizada en 2013 por EROSKI Consumer, que demostran que ler a etiqueta aínda non forma parte dos hábitos dos consumidores.

A similares resultados chegouse nun estudo levado a cabo en 2012 no marco do proxecto europeo FLABEL (Etiquetaxe dos Alimentos para o Avance da Educación para a Vida Mellor), segundo o cal, o uso das etiquetas nutricionais por parte do consumidor “é limitado”.

Para motivar ao consumidor a prestar máis atención a este tipo de información, desenvolvéronse distintos tipos de formatos e demostrouse, segundo o mesmo informe, que o emprego de códigos de cores, como o que ofrecen os semáforos nutricionais, aumenta a atención. Ademais, os novos cambios propostos no Regulamento 1169/2011 pretenden tamén incrementar a información, á vez que lle simplifica ao consumidor a comprensión.

Mellorar a información nutricional

Ademais dos nutrientes, a etiqueta deberá expresar a cantidade diaria recomendada de cada un deles

É importante que a etiquetaxe nutricional convértase no cartón de presentación dun alimento, para que o consumidor coñeza as características nutritivas do produto e para que poida decidir a súa compra. A partir do 13 de decembro de 2016, e segundo o Regulamento 1169/2011, a información nutricional será obrigatoria (ata entón, é voluntaria). Os cambios que ofrece a nornativa refírense, sobre todo, aos ingredientes e ao deseño da etiquetaxe e aplícanse a todos os produtos alimenticios, incluídos os que producen empresas de catering, así como aos comercializados a distancia. Existen distintos formatos de presentar a información nutricional: táboa de composición nutricional, semáforo nutricional ou cantidades diarias orientativas.

Tal e como explica a Axencia Española de Consumo, Seguridade Alimentaria e Nutrición (AECOSAN) na campaña “A etiquetaxe conta moito“, o obxectivo dos novos cambios é:

  • Reordenar as obrigacións da etiquetaxe.
  • Corrixir posibles incoherencias da normativa.
  • Introducir melloras na forma de fornecer os datos obrigatorios.
  • Profundar nas responsabilidades das distintas figuras que interveñen na subministración dun alimento.
  • Incrementar a información sobre o contido de nutrientes.

Información nutricional obrigatoria

En decembro de 2016, o que agora é voluntario (número de calorías ou a cantidade de carbohidratos de carbono, azucres, proteínas, sal ou graxas saturadas), será obrigatorio en todos os envases de alimentos. Esta declaración expresarase “por 100 gramos” ou “por 100 mililitros” para que o consumidor poida comparar entre os distintos produtos. Este contido obrigatorio poderá completarse coa mención doutras sustancias como acedos grasos monoinsaturados, polialcoholes, almidón, grasos poliinsaturados ou fibra alimentaria.

Ademais desta información, a etiqueta ofrecerá a cantidade diaria recomendada que debe tomarse dun nutriente determinado. Desta maneira, poderase calcular canto se está consumindo e a cantidade que falta para chegar á cifra aconsellada.

Img etiqueta
Imaxe: Elena A.

Para que esta información sexa útil e desenvolva o labor informativo pola que está deseñada, deberá ser sinxela e de fácil comprensión. Unha das maneiras de conseguilo é ofrecela no mesmo campo visual e, se é necesario, repetir os elementos máis importantes no campo visual principal para que o consumidor poida ver con facilidade a información esencial.

A regulación permite indicar o valor enerxético e as cantidades de nutrientes utilizando símbolos, pictogramas ou o sistema de semáforos , sempre que se cumpran, sexan comprensibles e non cren obstáculos á libre circulación de mercadorías.

Polo momento, están exentas da información nutricional as bebidas alcohólicas de máis de 1,2% en volume de alcol e os alimentos non envasados. Tamén o están os produtos sen transformar que inclúen un só ingrediente; unha planta aromática, unha especia ou mesturas delas; sal e sucedáneos do sal; edulcorantes de mesa; infusións de herbas e froitas; té, té descafeinado, instantáneo ou soluble, extracto de té, té instantáneo ou soluble, ou extracto de té descafeinado, que non conteñan máis ingredientes engadidos que aromas que non modifiquen o valor nutricional do té; vinagres fermentados; e aromas, entre outros.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións