Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Etiquetaxe paira garantir a autenticidade do aceite de oliva

A lexislación sobre etiquetaxe obriga a que non se induza a erro ao consumidor sobre as características do produto

A aparición de diferentes fraudes alimenticias relacionados coa comercialización de aceite de oliva “reetiquetado” ou venda de produtos de categorías que non coincidían coa etiqueta levaron ao lexislador comunitario a ter una consideración especial sobre este aspecto. O Regulamento (CE) 1019/2002, de xuño de 2002, introducía novidades que incidían de forma específica sobre a etiquetaxe e a presentación do produto final. A finalidade era garantir ao consumidor que o contido do produto coincide coa súa denominación e coas características propias da categoría de aceite que se dispón a consumir.

Img aceite orujo oliva1
Imaxe: Davina DeVries

En canto ao envase do produto final que se pon a disposición do consumidor obrígase a que os aceites de oliva, obxecto desta norma, deban presentarse como máximo en envases de cinco litros e cun sistema de apertura que perda a súa integridade despois do primeiro uso, a fin de impedir a súa reutilización paira enchidos “fraudulentos”.
Una vez comercializado o produto, o consumidor é o responsable do seu control sobre a integridade do sistema de apertura antes do seu primeiro uso que, como último destinatario do produto, é quen realiza o acto da apertura do envase e quen está en condicións de rexeitar aqueles envases cuxos sistema de apertura fosen violentados ou manipulados.


Nestes supostos procédese á devolución do produto no mesmo establecemento onde foi adquirido a fin de que poida ser substituído por outro que cumpra co establecido na normativa e que garanta de forma correcta a autenticidade do seu contido. Neste sentido, e como lembramos outras veces, é importante conservar o resgardo da compra, a fin de acreditar a devolución. Nalgúns casos, e atendendo á posible orixe ou forma de manipulación realizada, tanto por parte do consumidor ou do distribuidor, mesmo sería preciso pór en coñecemento das autoridades competentes de consumo as anomalías detectadas por si puidesen constituír actos de fraude alimentaria.

En canto ao envasado de produtos destinados ao consumo de colectividades, como restaurantes, hospitais, comedores e outros establecementos similares, establécese una excepción en canto ao contido máximo dos envases, deixando aos Estados membros a posibilidade de permitir, en función do establecemento ao que vaia destinado o produto, a capacidade máxima permitida, que pode ser superior a cinco litros. Os requisitos en canto ao sistema de apertura e de etiquetaxe do produto deben ser cumpridos de igual forma que aqueles produtos que son destinados ao consumidor final.

As obrigacións sobre o envasado do produto final están reguladas no artigo 2 do mencionado Regulamento, e a súa entrada en vigor produciuse o pasado 21 de xuño de 2002.

Cambios na etiquetaxe do aceite

A información sobre as características dos produtos de consumo, e especialmente polo que respecta aos alimentos, ten os seus límites: NON se pode inducir a erro ao consumidor sobre as características do produto, atribuíndolle propiedades das que careza ou determinando propiedades que son comúns á maioría dos produtos, facendo crer que son particulares do produto que se pon á venda.

A etiquetaxe do aceite de oliva participa destes principios sobre a información que debe ofrecerse ao consumidor. Agora trátase de que a información que se ofrece sexa obxectiva e contrastada, evitando o engano e a fraude alimentaria e protexendo a calidade e as características daqueles produtos que optaron por cumprir a normativa vixente.

A normativa sobre a etiquetaxe do aceite de oliva diferencia entre a etiquetaxe obrigatoria e o facultativo. Detémonos sobre os seus contidos:

As indicacións obrigatorias. A normativa sobre etiquetaxe do aceite de oliva constitúe una especificidad sobre a normativa xeral sobre etiquetaxe, presentación e publicidade dos produtos alimenticios. A protección especial que se realiza sobre tan singular produto, tanto desde a perspectiva dos dereitos do consumidor como desde a protección dos intereses económicos do produtor, determinan a introdución de determinados requisitos destinados a garantir que o que se compra coincide co que se produciu.

Por iso, ademais das denominacións obrigatorias previstas paira as diferentes categorías de aceite de oliva que xa viñan impostas por normativa anterior, introdúcese a obrigación de informar o tipo de aceite que se pon á súa disposición do consumidor. Así, establécese a inclusión, de maneira clara e indeleble, tanto a denominación de venda, como determinada información sobre a categoría do aceite. Esta norma, con todo, non será aplicable até o 1 de novembro de 2003.


A información que deberá aparecer será a seguinte:


Figura 1
20020722

As indicacións facultativas. Estas deben figurar na etiquetaxe do produto, aínda que a súa introdución está condicionada ao cumprimento de toda una serie de requisitos que o propio Regulamento establece. As indicacións facultativas e os requisitos que se establecen son os seguintes:


Figura 2

As anteriores indicacións, que se definen como facultativas, eran de uso frecuente na etiquetaxe do aceite de oliva pero carecían da obrigación de estar contrastadas, verificadas ou adoptadas con criterios obxectivos. A definición precisa dos contidos das anteriores indicacións e a posibilidade de contrastar a súa veracidade garanten a autenticidade entre o que se menciona e o que se pon a disposición do consumidor. Incluso algunhas das indicacións que eran comúns na etiquetaxe do aceite de oliva, como a acidez, e que aparecían illadas doutros parámetros cualitativos do produto, perden a posibilidade de aparecer individualmente e a soas se non vai acompañada doutras indicacións (índice de peróxidos, contido de ceras e absorbencia no ultravioleta) que posibiliten ao consumidor contrastar a calidade do produto final de forma absoluta.


O lexislador trata de evitar que o consumidor poida resultar enganado ante tan só una indicación sobre as características do aceite de oliva, que non expresa de ningún xeito a calidade do produto no seu conxunto e que foi nalgúns casos pauta equivocada dunha parte dos consumidores na apreciación como bo, cualitativamente falando, o aceite de oliva que consumían.


A regulación que agora se establece sobre a etiquetaxe facultativa, do mesmo xeito que con respecto á etiquetaxe obrigatoria (como comentamos anteriormente), non será aplicable até o 1 de novembro de 2003.

Bibliografía

NORMATIVA

  • Regulamento (CEE) nº 136/66, do Consello, de 22 de setembro de 1966, polo que se establece a organización común de mercados no sector das materias graxas.
  • Regulamento (CEE) núm. 2568/91 da Comisión, de 11 de xullo de 1991, relativo ás características dos aceites de oliva e dos aceites de bagazo de oliva e sobre os seus métodos de análises.
  • Regulamento (CE) nº 1019/2002, da Comisión, de 13 de xuño de 2002, sobre as normas de comercialización do aceite de oliva.
>

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións