Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Evitar riscos alimentarios durante o Camiño de Santiago

Os responsables sanitarios das comunidades que atravesa este emblemático Camiño traballan para garantir a seguridade alimentaria dos peregrinos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 22deXullode2010
Img camino Imaxe: Fresco Tours

As previsións para este ano Compostelán 2010 apuntan a que serán millóns as persoas que acudirán ata Santiago de Compostela, moitas delas tras peregrinar a través de diferentes zonas xeográficas. Conscientes da importancia de protexer a seguridade sanitaria destes peregrinos, que contan coa Guía Práctica do Camiño de Santiago que elaborou EROSKI CONSUMER, as comunidades autónomas intensifican os seus labores de control e prevención tamén no campo da alimentación. Así, responsables de Castela e León, a través da súa consellería de Sanidade, acaban de realizar unha exhaustiva campaña de inspección en establecementos alimentarios e albergues. O programa de control oficial, realizado no primeiro trimestre de 2010, baseouse no desenvolvemento de labores de inspección en todos os establecementos de risco, sobre todo os de prestación de servizos (bares, restaurantes e albergues públicos e privados), ademais de verificar os autocontrois implantados nos establecementos nos que, tras unha análise de riscos, considerouse necesario.

ImgImagen: Fresco Tours

Para o control, os expertos utilizaron cuestionarios que verifican 130 puntos referir# a requisitos das instalacións, locais, equipamentos e útiles; á hixiene dos procesos e do persoal; á formación dos manipuladores; ás materias primas; ao uso da auga; á limpeza e desinfección ou ao control das pragas ou dos tratamentos térmicos utilizados tanto na preparación como na conservación dos alimentos. Todo iso enfocado á verificación do cumprimento da normativa sobre hixiene dos alimentos.

No caso de detectar algunha deficiencia, ínstase o operador a que tome as medidas oportunas non só para corrixir o incumprimento senón para, ademais, previr que esta poida volver ocorrer, e programa o posterior seguimento no que se verifique a correcta aplicación das devanditas medidas correctoras. Os puntos de maior interese, segundo comentan os responsables da campaña, son a orixe das materias primas, a hixiene persoal e a elaboración e a conservación dos alimentos de maior risco.

Os cimentos da seguridade

A valoración do estado sanitario destes establecementos foi, en xeral, satisfactoria, en función dos datos obtidos nos máis de 2.000 establecementos ao longo do Camiño. En Castela e León non se declarou ningún brote de enfermidade transmitida polos alimentos. Ademais, dos ao redor de mil cuestionarios cumprimentados, só se detectaron dous incumprimentos que orixinaron a inmovilización de produtos e 15 que supuxeron o inicio de expedientes.

O peregrino presta unha especial atención ao capítulo da seguridade alimentaria
Ademais das infraestruturas, é moi importante a actitude do persoal responsable dos establecementos. Os cimentos da seguridade alimentaria descansan sobre a formación dos profesionais. Os responsables da Saúde e Seguridade Alimentaria de Castela e León supervisan non só o contido e o modo de impartir a formación que o responsable do establecemento está obrigado a dar aos seus empregados, senón que tamén verifican o resultado da devandita formación e analizan a súa aplicación práctica por parte dos manipuladores durante o desempeño dos seus labores cotiáns. Por outra banda, incrementouse o labor educativo en materia de hixiene.

O grao de información do propio peregrino é tamén básico para potenciar a súa seguridade. Segundo os responsables sanitarios desta comunidade, os peregrinos saben como protexer a súa saúde cando inician a viaxe pero, ademais, a súa inquietude informativa neste campo empúxalles a realizar multitude de consultas. É necesario ter en conta que moitos peregrinos veñen doutros países e, para eles, a adquisición de alimentos ou o uso dos comedores colectivos pode ser un problema. Segundo manifestan os responsables da campaña, o peregrino prepárase en todos os aspectos e o da seguridade alimentaria é un capítulo ao que presta unha gran importancia.

A formación do peregrino

As principais afeccións dos peregrinos ao longo da súa viaxe débense máis á dureza do camiño no verán (golpes de calor, queimaduras polo sol, bochas ou picaduras de artrópodos ou insectos) ou no inverno (arrefriados e mojaduras) que ao consumo de alimentos e bebidas. De entre estas afeccións, as alteracións relacionadas con toxiinfecciones alimentarias non son frecuentes. Os datos epidemiolóxicos confirman moi poucos brotes nos últimos anos. No entanto, prodúcense algúns incidentes, aínda que de pouca importancia. Cada vez os peregrinos prepáranse mellor, coñecen os riscos e como previlos en parte grazas ás campañas de prevención que se realizan desde as administracións e nos propios establecementos e albergues.

As continuas consultas en materia de seguridade alimentaria moveron aos seus responsables a editar carteis con consellos hixiénicos, traducidos ao inglés, francés e alemán, dirixidos ao peregrino para unha preparación de comidas seguras e outros dirixidos aos responsables e usuarios de cociñas comunitarias en albergues. Estes consellos ou recomendacións poderían resumirse en:

  • Beber auga apta para consumo (potable).
  • Lavar froitas e verduras.
  • Non levar alimentos que se deterioren a temperatura ambiente.
  • Ferver os alimentos frescos antes de consumilos.
  • Lavarse as mans antes das comidas.

Os alimentos de maior risco alimentario son aqueles de orixe descoñecida (adquiridos de particulares ou en establecementos sen autorizar) e os que no seu cociñado, conservación e transporte non se conseguiron e mantido as temperaturas adecuadas a cada caso. Respecto á auga, realízanse inspeccións nos municipios por onde transcorre o camiño e verifícanse as infraestruturas dos abastecementos de auga para consumo e a desinfección das mesmas. Para iso, completáronse máis de 130 cuestionarios, nos que, ademais, lembrábase a obrigación dos municipios de rotular e controlar as fontes naturais. Estas fontes naturais son un punto de risco, polo que sempre se recomenda inxerir só auga de fontes que estean rotuladas coa aptitude para consumo (auga potable).

CURIOSIDADE SOBRE O CAMIÑO DE SANTIAGO

O denominado ergotismo ou lume de San Antonio prodúcese polo consumo de pan de centeo contaminado polo fungo “Claviceps purpurea” (cornezuelo do centeo) produtor dunha micotoxina. A intoxicación, moi frecuente na Idade Media, cursaba con frío repentino e posterior e intensa quemazón que, a miúdo, terminaba en gangrena. A enfermidade manifestábase por brotes epidémicos no norte de Europa, onde se consumía o referido alimento. Algúns peregrinos procedentes destas zonas e afectados polo mal experimentaban unha curación progresiva a medida que viaxaban cara ao sur do continente camiño de Santiago de Compostela e cambiaban na súa dieta o pan de centeo por pan candeal de trigo, exento da referida contaminación. O milagre do peregrino era coñecido e venerado como unha manifestación do poder purificador e sanador do camiño de Santiago.

OUTROS CONSELLOS SANITARIOS

Os consellos sanitarios preventivos para iniciar o camiño son moitos, pero en xeral o peregrino debe centrarse en evitar:

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións