Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Furano en alimentos

A Comisión Europea recomenda realizar un seguimento, durante os anos 2007 e 2008, da presenza de furano en alimentos sometidos a tratamento térmico

En maio de 2004 a Food and Drug Administration estadounidense (FDA) publicaba os resultados dunha enquisa sobre a presenza de furano en produtos sometidos a tratamento térmico. O furano, xunto coas dioxinas, é unha sustancia altamente tóxica e persistente no medio ambiente que se disolve facilmente en graxas, o que fai que se acumule nos organismos desde o medio e ao longo da cadea trófica. O traballo estadounidense denunciaba niveis do contaminante en diversos produtos alimenticios como café instantáneo ou zumes ou produtos en lata. Desde entón, o Panel Científico de Contaminantes da Cadea Alimentaria da EFSA considerou urxente analizar estes datos e presentou un informe científico sobre a presenza de furano en alimentos. Nel concluía que era necesaria unha maior cantidade de datos sobre toxicidade e exposición á sustancia. E niso fundaméntase a Recomendación 2007/196/CE que acaba de presentar a Comisión Europea.

A proposta centra a súa atención na obtención de datos durante os anos 2007 e 2008, aínda que recoñece que é necesario continuar coa recollida de información de forma sistemática, de maneira que a avaliación do risco sexa o máis acertada posible. A medida inclúe produtos comercializados, tal e como se adquiren, independentemente de calquera outra transformación (café instantáneo, zumes, tarros e latas non quentadas antes do consumo) e tamén produtos alimenticios comercializados analizados, tal e como se consomen, tras a súa transformación en laboratorio, como café preparado, produtos en lata quentados antes do seu consumo. Neste último caso a transformación deberá levar a cabo seguindo as instrucións que indique a etiqueta. Quedan excluídos da recompilación os alimentos preparados no fogar a base de ingredientes frescos, como sopa de verduras elaborada con verduras frescas, xa que os efectos das prácticas culinarias domésticas sobre a presenza de furano requiriría outro tipo de antención, como un proxecto de investigación.

O sistema será similar ao que se segue con outras sustancias como o chumbo, o cadmio, o mercurio, o estaño inorgánico e o benzopireno.

Cerco ao furano
O furano pode producirse durante o tratamento térmico dalgúns alimentos

A estimación da FDA sobre a exposición alimentaria ao furano é de 0,26 µg/kg, comparable, segundo o Codex Alimentarius, á exposición á acrilamida. En estudos realizados con animais, o furano comportouse como un tóxico que afecta o fígado e o ril, e considérase como probable carcinógeno humano, de acordo coas avaliacións realizadas polo Centro Internacional de Investigacións sobre o Cancro (CIIC) e polo Programa Nacional de Toxicoloxía do Departamento de Saúde e Servizos Sociais de EEUU (Informe sobre cancerígenos do PNT). Co inicio da recompilación de datos preténdese acabar coa diferenza, aínda que pequena, entre a posible exposición humana e as doses con efectos carcinogénicos utilizadas en experimentación animal.

A proposta comunitaria non é a única. A Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO) e a Organización Mundial da Saúde (OMS) acaban de presentar un programa conxunto sobre normas alimentarias ao Comité do Codex sobre Contaminantes dos Alimentos. Nel presentan unha lista de prioridades dos contaminantes e sustancias tóxicas naturalmente presentes nos alimentos e para os que se propón unha avaliación por parte do Comité Mixto FAO/OMS de Expertos en Aditivos Alimentarios (JECFA).

Contaminantes orgánicos

O Convenio de Estocolmo, que entrou en vigor en 2004, é un dos máis ambiciosos proxectos internacionais para frear o avance dos contaminantes orgánicos persistentes (COP), entre os que se inclúen as dioxinas e os furanos. Trátase de sustancias altamente tóxicas e persistentes no medio ambiente que se disolven mellor en graxas que en auga, o que fai que se acumulen nos organismos desde o medio e ao longo da cadea trófica. Con el prohíbese o uso de sustancias químicas industriais e subproductos da combustión máis perigosos, como DDT, bifenol policlorinado (PCB) dioxinas e furanos. Segundo un estudo publicado en Journal of Organic Chemistry en 2004, que abría o debate sobre a presenza de furano en alimentos, determinados compoñentes dos alimentos, como os ácidos grasos poliinsaturados e os aminoácidos poden producir furano tras ser sometidos a un tratamento térmico.

CONTROL DE CONTAMINANTES

Img dioxe
Chumbo, cadmio, mercurio, estaño inorgánico, 3-MCPD e benzopireno son algúns dos metais pesados que poden atoparse en alimentos. Ata agora, os métodos de mostraxe e análise estaban regulados por varios decretos, variabilidade que queda unificada co Regulamento 333/2007, que acaba de presentar a Comisión Europea. Con el o que se pretende é refundir as actuais disposicións nun único paquete lexislativo, tendo en conta que a maioría destas disposicións son similares e adaptándose en todo momento ao que establece o Comité Permanente da Cadea Alimentaria e de Sanidade Animal.

Unha das disposicións en canto a métodos de mostraxe refírese dispón de que durante o proceso deberán tomarse as precaucións necesarias para evitar que se produza calquera tipo de alteración que afecte os niveis de contaminantes. Nos casos nos que sexa posible, a mostra serán polo menos de 1 quilo ou 1 litro, excepto no caso de que se trate dun envase. Para que un laboratorio poida realizar os controis, este deberá participar en plans de ensaios de aptitude que se axusten ao International Harmonised Protocol for the Proficiency Testing of Analytical Laboratories.

A contaminación de alimentos reunía o pasado verán máis de 400 delegados de 110 países en Xenebra. Entón, adoptáronse normas para protexer aos consumidores que marcaban niveis máximos permisibles de varios aditivos alimentarios e contaminantes d elos alimentos. A Comisión do Relaciones Alimentarius aprobaba ademais novos códigos de prácticas para orientar aos gobernos a evitar ou reducir a presenza de dioxinas e aflatoxinas nos alimentos. Os contaminantes foron examinados polo seu impacto sanitario: o chumbo por posible causante de anemia e trastornos hepáticos; o cadmio por producir lesións renais tras longos períodos de exposición e as dioxinas e bifenilos policlorados polo seu efecto cancerígeno.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións