Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Globalización e seguridade alimentaria

Un estudo estadounidense suxire que a globalización alimentaria está a expor novos riscos alimentarios aos que facer fronte

Img mapamundi Imaxe: B S K

Crise como a das vacas tolas ou a febre aftosa foron relacionadas coa globalización no sector da gandaría. Para moitos expertos, a globalización axudou a que certas enfermidades animais expandísense de forma rápida. A apertura a novos mercados ha ido ligada á aparición de novos interrogantes que obrigan establecer medidas proactivas no ámbito da seguridade alimentaria.


A complexidade da cadea alimentaria e a globalización dos mercados fai que a dispoñibilidade de alimentos seguros constitúa cada vez máis unha ardua tarefa. No ámbito internacional, tanto a Organización Mundial da Saúde (OMS) como a Organización para a Agricultura e a Alimentación (FAO) encárganse de que isto sexa posible, a través da supervisión e o asesoramento dos controis que se aplican en cada unha das etapas de produción. En EE.UU., o Codex de Produtos Químicos Alimenticios (FCC, nas súas siglas inglesas) fixa máis de mil estándares de identificación da calidade e pureza dos alimentos, que está previsto que se actualicen nun prazo de dous anos con novos datos científicos.
Efectos globais
O efecto da globalización nos alimentos, en particular na súa seguridade, obrigou ás autoridades sanitarias de moitos países a adaptarse aos novos desafíos que xorden de novas prácticas de comercio e novos movementos. Aínda que moitos dos cambios que se producen enchen de «promesas a numerosos países, tamén implican riscos que poden afectar á saúde das persoas», admite nun estudo Andrew von Eschenbach, comisario de Alimentación e Fármacos da Administración de de Alimentos e Medicamentos estadounidense (FDA, nas súas siglas inglesas).

Lonxe dos sistemas de produción, distribución e comercialización de hai uns anos, a agricultura converteuse nunha agroindustria de dimensións considerables que introduce novos aspectos que antes non existían. Patógenos, alergénicos, contaminantes ambientais ou residuos de produtos son algúns dos riscos asociados á complexidade e internacionalización do sistema alimentario. Das crises pasadas, como a das vacas tolas na UE, a síndrome respiratoria agudo severo (SRAS) ou a gripe aviaria, aínda latente nalgúns países, van deixando pegada: aprobación de novas regulacións, creación de novas organizacións e axencias de control (a FDA estadounidense ou a Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria).
Contención de riscos
A inocuidad dos alimentos e a hixiene constitúen dúas dos alicerces fundamentais do sistema mundial de alerta e resposta, segundo a Organización Mundial da Saúde. E o Regulamento Sanitario Internacional, aprobado en maio de 2005, sitúa o control das «enfermidades no contexto do século XXI». Esta ferramenta parte da premisa de que as enfermidades «non respectan as fronteiras nacionais», o que urxe a limitar «as ameazas para a saúde pública».

Desde outubro de 2004 opera en todo o mundo a Rede Global de Seguridade Alimentaria INFOSAN, unha ferramenta para a difusión de información sobre cuestións globais que afectan á seguridade alimentaria. O obxectivo é proporcionar ás autoridades sanitarias dos países a información de posibles brotes internacionais de enfermidades de transmisión alimentaria. Contaminación natural, accidental ou intencionada dos alimentos están presentes nesta rede, que naceu para dar resposta global ás emerxencias ocasionadas polo desenvolvemento do comercio internacional de alimentos e dos voos transoceánicos nas últimas décadas.

NOVAS AMEAZAS

Img globomundo1
Á última maior crise alimentaria ocorrida en Europa, a da Encefalopatía Esponxiforme Bovina (EEB), poden seguirlle novas enfermidades. Así de concluínte foi, no ciclo Diálogos coa Ciencia celebrado a finais do ano pasado, Juan José Badiola, director do Laboratorio Nacional de Referencia de Encefalopatías Esponxiformes de Zaragoza. De feito, as empresas do sector alimentario teñen moi claro que as crises alimentarias existen e existirán, e o único que pode facerse é adoptar políticas de prevención apropiadas.

Badiola asegura que nunha sociedade globalizada existen multitude de vectores que fan que os microorganismos se despracen: turismo e inmigración (en España, a maioría de infeccións chegan por avión e barco), condicións climáticas ou movementos de produtos, entre outros. Ante esta ameaza, os expertos están de acordo en que o primordial é a vixilancia de todos os alimentos, cun adecuado sistema de control epidemiolóxico de patógenos, laboratorios para o diagnóstico e un control sanitario e veterinario correcto.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións