Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Guías para perfeccionar a seguridade alimentaria

O autocontrol en todo o proceso de produción que promoven estas publicacións reforza a seguridade dos alimentos que chegan ao consumidor
Por Marta Chavarrías 3 de Xuño de 2009
Img aves corral
Imagen: ede

A xestión do control da seguridade dos alimentos na Unión Europea daba un envorco no ano 2000, coa aparición dalgunhas das principais crises alimentarias, que puxeron ao descuberto algúns fallos. A partir de entón e ata agora, desde o ámbito comunitario priorizouse o control “ ou de alimentos adecuado e o 50% non separa os alimentos crus dos xa cociñados, o que aumenta o risco de que se produzan limpeza e separación de alimentos. Estes conceptos inclúen aspectos como a maneira máis efectiva de organizar o frigorífico, como cociñalos e cales son as necesidades específicas de cada un deles ou como manipular de forma eficaz froitas e verduras. O obxectivo é dar ao consumidor unha base formativa para que todos os controis que se seguen ao longo de toda a cadea alimentaria non caian en saco roto cando chegan ás súas mans.

O RASTRO DOS CARACOIS

ImgImagen: Fiona HendersonA cría de caracol “profesionalizada” chámase helicicultura, un tipo de produción que viviu un importante auxe nos últimos anos. É España, o consumo de caracois estivo relacionado sobre todo con manifestacións gastronómicas e culturais que encabeza Cataluña, seguida de Madrid e Andalucía. A pesar de que non se conta con datos oficiais sobre o consumo de caracois, as estimacións do MARM apuntan a que en todo o mundo podería superar as 300.000 toneladas. Na UE, e segundo as mesmas estimacións, a demanda chegaría ás 150.000 toneladas, e a media española viraría nos 400 g por habitante e ano. Do total deste consumo, só a décima parte corresponde á cría controlada, o resto procedería da recolección particular.

O caracol de granxa, igual que os outros tipos de produción gandeira, debe contar cun todas as garantías de calidade. Para facer máis fácil este proceso, acábanse de publicar as “Guías de Boas Prácticas de Hixiene en Helicicultura”, que inclúen aspectos como as necesidades nutricionais do caracol, a situación parasitaria e cales son os principais retos que expón este tipo de produción. A guía pode servir para simplificar a tarefa en materia de sanidade animal ás 106 explotacións helicícolas que hai actualmente rexistradas en España.