Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Hixiene e prevención da hepatite A Imaxe:

O virus da hepatite A contráese ao inxerir comida ou beber auga contaminada con feces humanas procedentes de persoas enfermas ou portadoras

Img lavado

Recentemente estase producindo un lixeiro incremento do número de casos de hepatites A en España. Tendo en conta que se trata dun tipo de hepatite cuxa vía de transmisión é preferentemente de tipo alimentario, a prevención resulta aquí fundamental. Manter unhas adecuadas medidas hixiénicas, como lavarse as mans antes de preparar os alimentos ou evitar beber auga que puidese estar contaminada co virus, son algunhas das principais medidas a adoptar.

Img comedores1
opclibra

A hepatite é unha enfermidade caracterizada pola inflamación do fígado. A hepatite viral refírese a enfermidades comúns causadas por virus que poden ocasionar o aumento de tamaño do órgano e, en consecuencia, dor ao estimular a cápsula externa, que é onde se atopan as terminais sensitivas. Os científicos coñecen sete virus que poden causar hepatite: A, B, C, D, E, F e G. No entanto, os virus A, B e C ocasionan case o 90% dos casos de hepatites.

O virus da hepatite A ou VHA é un picornavirus de 27 nanómetros de diámetro, é dicir, son virus de tamaño pequeno que posúen ARN como material xenético. Nesta familia existen moitos representantes con elevado interese debido á gravidade dalgunhas das enfermidades que producen. Entre eles, o virus da febre aftosa e o da polio. Tanto a hepatite A como a E son enfermidades agudas. Se diseminan a través do contacto con materia fecal, xa sexa contacto directo ou través de alimentos, e non cronifican.

Aínda que sexan virus diferentes, todos provocan o mesmo problema: unha inflamación infecciosa do fígado. Con todo, o que lles distingue é a vía de transmisión. O virus da hepatite A (VHA) contráese ao inxerir comida ou beber auga contaminada con feces humanas, procedentes de persoas enfermas ou portadoras. A transmisión é idéntica á doutros microorganismos patógenos como Salmonella ou Campylobacter.

A enfermidade

En España prodúcense ao ano case 1.000 casos de hepatites A

A hepatite viral pode ser aguda ou crónica. No primeiro caso a persoa inféctase e recupérase sen consecuencias; no segundo caso, con todo, o fígado pode permanecer inflamado durante seis ou máis meses, mesmo para sempre. A hepatite viral crónica leva ademais un risco real de infección a outras persoas durante un longo período de tempo e un risco de que a enfermidade volva activarse.

Os síntomas aparecen, polo xeral, dos 15 a 45 días despois da exposición á infección. Nos adultos, os síntomas aparecen repentinamente en forma moitas veces de arrefriado ou gripe suave, en ocasións con febre, que evoluciona cara a unha perda de apetito, fatiga, náuseas, vómitos, dor abdominal e ictericia. Os nenos, pola contra, non adoitan presentar síntomas, o que implica ter que extremar as medidas preventivas en colexios e gardarías.

Os Centros para o Control e Prevención de Enfermidades estadounidenses (CDC, nas súas siglas inglesas) estiman que cada ano se infectan de 125.000 a 200.000 nenos, mentres que en España prodúcense algo menos de 1.000 casos ao ano. Xeralmente, a hepatite A aguda se cura nun prazo de dous a seis meses e non se transforma nunha enfermidade crónica.

Modo de transmisión

A hepatite A propágase a través do contacto persoal cunha persoa que ten a infección. No entanto, como o virus adoita quedar no fígado e se disemina pola materia fecal, o contacto máis directo é mediante a transmisión fecal-oral. A enfermidade pódese contraer, por tanto, mediante a inxesta de alimentos preparados por unha persoa infectada ou tras beber auga contaminada co virus. Esta posibilidade dáse sobre todo en áreas xeográficas onde a hixiene ou as condicións hixiénicas son deficientes.

Unha vez infectados, os menores normalmente non presentan síntomas, polo que disemina o virus a outros compañeiros e ás augas fecais, contaminando o medio. Desta forma, todas as persoas quedan «vacinadas» de forma natural e é frecuente que todos sexan positivos ao virus a partir dos 6 anos de idade. Cando se infecta unha persoa que non ten anticorpos e que procede dun país desenvolvido, desenvolve a enfermidade no seu país de orixe ao regreso.

Estas persoas, portadoras ou infectadas, volverán introducir o virus nos seus países de orixe e poden desencadear un modelo parecido entre os seus fillos, se os ten, ou entre persoas da contorna. Da mesma forma, produciranse casos propios, non importados, nun país como o noso, posto que a enfermidade non se erradicou.

Factores de risco

Os principais factores de risco coñecidos para a transmisión da hepatite A son:

  • O contacto directo en casa, especialmente se non hai unhas medidas hixiénicas adecuadas que impidan a contaminación da comida a partir das feces de portadores, normalmente durante a súa preparación ou manipulación
  • O contacto sexual, especialmente se hai contacto coa materia fecal dun portador ou persoa que se atope nas fases previas da infección
  • Traballadores de colexios e gardarías
  • Manipuladores de alimentos
  • Persoal sanitario: pode haber un risco de transmisión a partir de feces ou sangue de persoas ingresadas en hospitais ou que acoden aos seus controis periódicos
  • Viaxes: se se viaxa a zonas do mundo nas que as medidas hixiénicas non están adecuadamente controladas

Nalgúns países, como EEUU, adóitanse clasificar as áreas xeográficas en función do risco de padecer enfermidades transmisibles. Naquelas nas que o risco se dispara, aplícase a vacinación rutineira na poboación infantil como medida de prevención.

PROFILAXIS E PREVENCIÓN

A vacinación é a mellor forma de evitar a enfermidade. Desde 1992 existe unha vacina segura e eficaz que pode previla sen problemas e que ofrece unha protección para 10 anos como mínimo. Este tratamento, con todo, non é eficaz no caso de que xa se sufriu a hepatite A xa que se trata dunha enfermidade que confire inmunidade (só se pasa unha vez na vida). Con todo, se se vacúa a un neno que xa a pasou non é en absoluto prexudicial.

En España publicouse un estudo que determina que a proporción de seropositivos ao virus VHA na comunidade de Madrid é inferior ao 25%, polo que sería perfectamente posible iniciar pautas vacunales cara á poboación infantil, posto que máis do 75% é sensible a padecer a infección. Ademais desta medida, é importante resaltar outras relacionadas coa prevención ou a hixiene básica:

  • Lavarse as mans despois de ir ao baño e antes de preparar os alimentos ou comer.
  • Usar luvas se ten que tocar o excremento doutras persoas ou lavarse as mans inmediatamente despois de facelo, especialmente se son nenos.
  • Cando se visite outro país, hai que beber auga embotellada, non usar cubitos de xeo, nin lavar a froita e a verdura con auga da billa.

Bibliografía

  • Junquera S, Mateos M, Lasa E, Chacon J, Baquero F. 2004. Estudo seroepidemiológico da hepatite A en a comunidade de Madrid during the year 2002. Enferm Infecc Microbiol Clin. 22(8):448-51.
  • Navas E, Salleras L, Gisbert R, Dominguez A, Bruguera M, Rodriguez G, Gali N, Prat A. 2005. Efficiency of the incorporation of the hepatite A vaccine as a combined A+B vaccine to the hepatite B vaccination programme of preadolescents in schools. Vaccine. 18,23(17-18):2185-9.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións