Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Hormonas en carne

A EFSA advirte do risco para a saúde de consumir carne con restos de hormonas

img_vaca_p 1

A Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA, nas súas siglas inglesas), a petición da Comisión Europea, analizou o risco que supón o uso de hormonas para favorecer o crecemento dos animais en vacún e conclúe que implica riscos para a saúde dos consumidores. Con esta valoración, os expertos manteñen o que xa confirmaron en 2002, cando 17 estudos xa puxeron en evidencia este perigo. Entón, a negativa da UE de autorizar o uso de hormonas para o engorde de vacún enfrontouna a EEUU, onde si utilizan este tipo de sustancias.


O uso de hormonas como promotoras do crecemento en gando suscitou entre a comunidade científica preocupacións derivadas dos riscos que teñen para a saúde. Esta preocupación vén determinada tamén polo uso, pouco xeneralizado, de probas analíticas sensibles que permitan identificar e cuantificar a presenza destes residuos. Todo iso implica que non se teñan datos do alcance real do problema e que afirmacións como a que relaciona o consumo de carne vermella coa aparición de certos tipos de cancro vaian acompañadas dalgún que outro interrogante.

Agora, e tras a petición da Comisión Europea, a EFSA acaba de analizar novas informacións científicas sobre o uso de certas hormonas e poder así revisar ou non as restricións impostas actualmente. A organización aclara que fan falta datos sobre os tipos e cantidades de residuos de hormonas na carne sobre os que facer estudos.

Expertos da EFSA estudaron tres hormonas naturais (estradiol-17ß, proxesterona e testosterona) e tres hormonas sintéticas (acetato de trembolona, zeranol e acetato de melengestrol), cuxo uso xerou certa controversia e que levou á UE, en marzo de 2002, a propor a súa eliminación progresiva como axentes potenciadores de crecemento e para incrementar a produción de leite en vacas. Antes de emitir a valoración, o Comité Científico da UE realizou, entre 1999 e 2000, varias advertencias sobre o perigo das hormonas, algo que enfrontou á UE con EEUU, onde o uso destas sustancias para engorde de gando si está permitido.

Agora, os expertos da EFSA confirman de novo o que xa concluían en 2002 un total de 17 estudos: que o uso de hormonas para estimular o crecemento do gando «supón un risco potencial para a saúde dos consumidores». Ata agora, os estudos si permitiron confirmar que a hormona beta-estradiol 17 pode ter efectos cancerígenos, polo que o seu uso na UE xa está prohibido. Para as outras sustancias, a prohibición é temporal, á espera aínda de análises científicas máis completos.

Efectos secundarios
Bruxelas mantén a prohibición de importar produtos de animais tratados con estas sustancias

Pero non só o gando, e o consumo humano, sae prexudicado. Na análise da EFSA ademais ponse en evidencia un problema asociado ao uso de hormonas en gando vacún, e é que algúns datos suxiren que se producen efectos tamén en especies de peces que viven en ríos aos que chega auga procedente das explotacións onde se cría gañado. Outro estudo, publicado a finais de 2006 na revista Arquives of Internal Medicine, asocia o consumo elevado de carne vermella cun maior risco de cancro de mama. E o motivo atribúese á presenza de hormonas ou compostos parecidos con influencia nos tumores.

No Reino Unido, Richard Sharpe, do Consello de Investigación Médica e Ciencias de Reprodución Humana, en Edimburgo, asegura que algúns dos estudos afirman que os efectos se producen sobre todo cando se combina o uso de hormonas con produtos químicos. Segundo o experto, cada unha das sustancias poden «non ter ningún efecto» se actúan soas. Un informe británico, publicado polo Comité Veterinario (VPC), examinaba tamén a finais de 2006 o uso de hormonas como potenciadoras do crecemento e atribúe a prohibición comunitaria á dificultade para determinar niveis seguros de residuos en carne.

UN USO CONTROVERTIDO

Fornecer hormonas de crecemento ou antibióticos ao gando é, desde hai anos, un foco de polémica. Non se discute o uso con fins terapéuticos, é dicir, para curar animais enfermos en medicamento veterinario, e menos aínda cando se opta polo máis apropiado para combater o microorganismo. O que si se obxecta é cando se usan como promotores do crecemento, xa que algúns permiten reducir a cantidade de alimento e favorecen o crecemento. Demostrouse que se poden acumular pequenas cantidades de residuos no tecido adiposo, os riles e o fígado dos animais. Ten isto consecuencias na saúde humana? Ademais asociarse coa aparición de especies de bacterias resistentes aos antibióticos, tamén podería relacionar con algunhas enfermidades humanas.

Estimular a velocidade de crecemento dos animais e incrementar a produción de leite nas vacas foron dúas dos principais obxectivos que se perseguen co uso de hormonas. O problema radica fundamentalmente no risco do consumo de produtos cárnicos que conteñen, por exemplo, hormonas estrogénicas. A pesar de todos estes datos, un estudo realizado polo Comité Mixto FAO/OMS de expertos en aditivos alimentarios concluía que a cantidade de residuos que se poden inxerir a través do consumo de carne de animais tratados con estas sustancias (17 estradiol, proxesterona e testosterona) é moi inferior á cantidade diaria de hormona producida polas persoas. Os expertos concluían que as hormonas exógenas inxeridas coa carne non poden exercer un efecto nin hormonal nin tóxico en persoas.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións