Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Identifican xenes que interveñen no proceso de podremia branda da pataca

O proceso de infección da bacteria Dickeya dadanti 3937 ocasiona perdas totais nos cultivos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 08deMaiode2012

Un equipo de investigadores do Centro de Biotecnoloxía e Xenómica de Plantas da Universidade Politécnica de Madrid (CBGP, UPM-INIA) e do James Hutton Institute de Invergowrie (Escocia) identificaron 36 xenes que interveñen no proceso de infección da bacteria Dickeya dadanti 3937, un dos axentes causales da podremia branda da pataca e que ocasiona unhas perdas totais nos cultivos, superiores a calquera outra enfermidade bacteriana. A Universidade Politécnica de Madrid (UPM) indica que esta infección microbiana “identificouse como un problema emerxente en Europa, incluída España”.

O equipo de investigadores, liderado pola profesora da UPM Emilia López-Solanilla, analizou o transcriptoma, é dicir o conxunto de xenes que expresa a bacteria cando está exposta aos péptidos antimicrobianos, proteínas que forman parte do sistema de defensa da planta.

Despois dunha primeira análise que identificou 36 xenes sobrexpresados na bacteria durante o seu enfrontamento coas defensas vexetais, os científicos escolleron cinco xenes que representaban toda a gama de accións que se desencadeaban na bacteria Dickeya dadanti 3937. Tras xerar cepas cos xenes alterados, inxectáronse en varios cultivos (pataca, endibia e violeta africana), e observouse se aínda eran capaces de infectar á planta e de loitar contra os péptidos do sistema defensivo do vexetal.

A UPM destaca que os resultados do estudo “demostraron que as bacterias xeneticamente modificadas eran menos virulentas e presentaban unha menor resistencia ás defensas da planta”. Ademais, os investigadores descubriron que as defensas do vexetal non só loitan contra o sistema da bacteria, senón que tamén inducen nela unha resposta que fai que se volva máis virulenta, de tal maneira que, cando Dickeya dadanti 3937 entra en contacto directo co organismo ao que vai infectar, desencadea unha resposta global que fai que, se a bacteria xa estivo exposta previamente aos péptidos antimicrobianos da planta, sexa capaz de esquivar a súa acción e aumentar a súa virulencia.

Para a profesora da UPM Emilia López-Solanilla, a importancia deste traballo radica en que “permite establecer cales son os xenes que interveñen no proceso de infección da planta, aqueles que contribúen a que poidan enfrontarse ás defensas vexetais e os que lle levan a adaptarse ao sistema inmune vexetal e aumentar a súa virulencia”. Grazas a iso, asegura, poderanse buscar novas dianas de tratamento máis efectivas, fronte a estas infeccións.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións