Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Información e prevención de alerxias alimentarias

A norma comunitaria esixe incluír na etiquetaxe todos os ingredientes dun alimento, especialmente dos potencialmente alergénicos

«Trátase de que se se empregou lecitina especifíquese na etiqueta que leva ovo, ou se contén tamarí dígase que o alimento leva soia», aclara o alergólogo José María Negro. As novas condicións de etiquetaxe, que recollen o criterio do Comité Científico da Alimentación Humana, pretenden incrementar a protección dos consumidores, especialmente os afectados por alerxias ou intolerancias a algún alimento.

As modificacións que se introducen na norma xeral da etiquetaxe, como consecuencia da transposición da Directiva 2003/89, afectan á regulación de ingredientes, que son as sustancias, incluídos os aditivos, que se utilizan na fabricación ou preparación de alimentos e que aínda están presentes no produto terminado.

Cal é a principal novidade da norma? Pois que a partir de agora a etiquetaxe levará incorporada unha detallada relación de doce grupos de posibles alérgenos, se se usan como ingredientes en alimentos preenvasados, como as bebidas alcohólicas, independentemente da cantidade en que se utilicen. Estes alérgenos son os cereais con glute, froitos con casca como noces ou améndoas, leite e derivados, crustáceos, peixe, mostaza, apio, grans de sésamo e soia.

Todos estes ingredientes, que están considerados como os responsables do 90% das reaccións alérxicas, deberán aparecer na etiqueta sempre que sigan presentes no produto acabado, aínda que sexa de forma modificada e nunha proporción mínima. Ademais, a etiquetaxe deberá incluír unha referencia clara do nome destes ingredientes, como sería o caso dos embutidos que conteñen cereais.

Algunhas das sustancias que poderían quedar exentas destas condicións son os siropes de glicosa feitos a base de trigo, o aceite de soia refinado, varios produtos extraídos de froitos de casca e as materias proteicas utilizadas na clarificación do viño, a condición de que os ditames científicos publicados ata agora considéreno oportuno.

Maior e mellor información
O 90% das alerxias está provocado por unha ducia de ingredientes que deberán constar forzosamente na etiqueta

Mellorar a información que o consumidor recibe a través da etiquetaxe constitúe un dos obxectivos da norma, que se traduce, a grandes liñas, en substituír a «regra do 25%» por unha equivalente do 5%. A Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO) xa o recoñecía en 1995, cando apostou por realizar unha normativa máis estrita baseada en criterios científicos explícitos sobre o risco alergénico dos distintos alimentos.

A norma esixe incluír na etiquetaxe os ingredientes alérgenos na etiqueta das bebidas cun grao alcohólico adquirido superior ao 1,2%, información que ata agora estaba excluída da obrigación de precisar a súa lista de ingredientes.

No caso de que se utilicen como ingredientes nun produto alimenticio mesturas de froitas, hortalizas ou cogomelos, en que ningunha predomine en peso de forma significativa, e utilícense en proporcións que poidan variar, poderán agruparse na lista de ingredientes coa denominación froitas, hortalizas ou cogomelos, seguida da indicación en proporción variable, e da enumeración das froitas, hortalizas ou cogomelos presentes.

Un dos principais problemas que expón a nova etiquetaxe deriva da súa correcta interpretación. Así, por exemplo, a designación de certos aditivos (conservantes, emulgentes, espesantes ou gelificantes) polos seus nomes específicos (lisozima, albúmina, caseína ou lecitina) dificultan a correcta comprensión da etiquetaxe.

Para a American Academy of Allergy, o problema está no feito de que unha proteína alimenticia pode ter máis dun nome. Por exemplo, a proteína do leite pode chamarse tamén lactoalbúmina, fosfato de lactoalbúmina, lactoglubolina ou lactulosa. O papel dos consumidores á hora de familiarizarse cos nomes técnicos ou científicos resulta aquí de especial importancia.

ALERXIAS ALIMENTARIAS

Img frutoseco1
Segundo o estudo epidemiolóxico Alergológica, o 3,6% das persoas que acoden ao especialista presentan algún tipo de alerxia a alimentos. As froitas son os alimentos máis implicados nesta patoloxía, xa que supoñen un 30% do total dos casos. Datos da Sociedade Española de Alergología e Inmunología Clínica (SEAIC) confirman que, algunhas froitas como o pexego ou a pera, deixan de producir reaccións alérxicas cando se lles quita a pel.

En España, os alimentos máis implicados nos casos de alerxia son o leite e o ovo, que afectan especialmente á poboación infantil. Nos últimos 13 anos, a porcentaxe de persoas afectadas por alerxias aos alimentos duplicouse. O primeiro estudo realizado en España sobre este tema data de 1992. Entón, a porcentaxe de persoas con esta patoloxía era do 3,6%. Agora, a cifra multiplicouse ata alcanzar o 8,5%.

Os expertos advirten que a introdución de novos alimentos na dieta diaria é un dos motivos que pode explicar, en parte, este aumento. Por este motivo propoñen que se realicen avaliacións de risco alérxico antes de introducir alimentos como as froitas exóticas.

Na maioría dos casos, as reaccións a alimentos reflíctense en urticarias, e nos nenos é posible que desaparezan co tempo. Para o resto dos afectados, a única solución é evitar o contacto co alimento e os seus derivados, de aí a importancia dunha etiquetaxe completa e rigorosa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións