Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Libre circulación de alimentos e protección do consumidor

Coa creación da Comunidade Europea, os Estados membros foron adoptando regras comúns destinadas a facilitar a libre circulación dos produtos: todo produto legalmente vendido e fabricado nun Estado membro segundo as prescricións nacionais en vigor pode ser vendido e consumido nos demais Estados membros, salvo por razóns imperativas de protección da saúde do consumidor. Con todo, as regras da libre circulación dos alimentos tiveron que convivir necesariamente co respecto aos dereitos básicos do consumidor, a quen cada vez lle son esixidas maiores responsabilidades sobre os produtos que adquire.

O principio da libre circulación

A Comunidade asegurou durante todo este tempo a libre circulación dos produtos no ámbito comunitario mediante o Dereito alimentario. Xa nunha primeira etapa, que abarca desde 1962 a 1985, pretendeuse fundamentar a libre circulación dos produtos nunha política de armonización baseándose no artigo 100 do Tratado. A fórmula utilizada foi a de someter a todos os produtos ás mesmas regras referentes á súa denominación, composición e presentación ao público, e así se harmonizaron as regras relativas aos chocolates, azucres, mel, zumes de froitas, café, confituras, augas minerais, aceites e graxas. A situación expuña algúns inconvenientes, como que na aplicación do sistema utilizado non estaban incluídos todos os produtos alimenticios e que a adopción dalgunhas das directivas precisou máis de dez anos.

/imgs/2007/09/pac1.jpgAdemais, moitas das lexislacións que formaban o fundamento da Política Agraria Común, como parte importante do Dereito alimentario (mercado das carnes, os ovos e aves de curral, do leite e os produtos lácteos, froitas e verduras, produtos da pesca, os viños e as bebidas espirituosas) tiñan una clara vocación económica e non estaban baseadas nunha política alimentaria dirixida ao consumidor. O certo é que aínda que pode existir una concordancia entre os dereitos e as necesidades dos consumidores e os obxectivos económicos das organizacións de mercados, as finalidades entre eles han divergido en múltiples aspectos ao longo do tempo.

Neste sentido, algúns autores destacaban o feito de que os problemas nutricionais nunca se tiveron en conta e demasiado a miúdo a Política Agraria Común, ao fomentar determinadas producións alimentarias, entraba en contradición con certos equilibrios nutricionais recoñecidos. Tal é o caso das materias graxas, as bebidas alcohólicas e os azucres de absorción rápida, por exemplo. Enumeraba da mesma maneira os problemas da calidade, xa que non se consideraban desde a perspectiva do consumidor, e a política do medio ambiente, que afectaba o consumidor ao considerar que non se integra na Política Agraria Común (preservación de chans, utilización intensiva de abonos ou problemas expostos polos envases indestructibles, entre outros). Cuestións todas elas que foron cambiando co tempo, pero que non se tiveron en conta desde un primeiro momento.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións