Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Límites máximos de dioxinas en alimentos

Un novo regulamento comunitario obriga aos operadores da cadea alimentaria a reducir a presenza de dioxinas e PCB en pensos e alimentos

img_funcionales 11

A Comisión Europea acaba de fixar os contidos máximos de dioxinas e policlorobineilos (PCB) en produtos alimenticios a través dun Regulamento comunitario que modifica o que servía de referencia ata agora. A implantación de límites destas sustancias responde os ditames do Comité Científico de Alimentación Humana (CCAH) e a outros estudos sobre a avaliación do risco destes contaminantes na alimentación humana, e coincide ademais co bloqueo, na Unión Europea, dunhas 700 granxas que recibirían pensos para animais contaminados con dioxinas.

Img nutricionanimal

O Comité Científico de Alimentación Humana fixou unha inxesta semanal tolerable (IST) equivalente a 14 pg EQTOMS (equivalentes tóxicos da Organización Mundial da Saúde) por quilo de peso corporal para as dioxinas e os PCB similares ás dioxinas. O propio lexislador comunitario recoñeceu que as estimacións de exposición indican que unha porcentaxe considerable da poboación comunitaria absorbe, por vía alimentaria, unha dose superior á IST, e que algúns grupos de poboación en determinados países poderían estar expostos a un risco máis elevado debido aos hábitos alimentarios.

A reforma operada ten as súas razóns, e é que en 2001, cando se aprobou o Regulamento basee de referencia, só se fixaron contidos máximos para as dioxinas, pero non para os PCB similares ás dioxinas, atendendo á escaseza de datos dispoñibles naqueles momentos sobre a prevalencia destas sustancias. Agora, ante a aparición de novos datos, constatouse que, desde un punto de vista toxicolóxico, calquera nivel que se fixe debería aplicarse tanto ás dioxinas como aos PCB similares ás dioxinas.

A Comisión Europea viuse obrigada a revisar as disposicións relativas ás dioxinas á luz dos novos datos sobre a presenza de dioxinas e PCB similares ás dioxinas, especialmente a fin de aplicar tamén a estes últimos os contidos máximos fixados.

Da vixilancia ao control
A nova norma unifica a diversidade lexislativa na UE e fixa parámetros específicos para grupos de consumidores máis vulnerables

O establecemento de contidos máximos de certos contaminantes nos produtos alimenticios ten como obxectivo fundamental protexer a saúde pública. Precisamente en interese da saúde pública era esencial manter o contido de contaminantes en niveis aceptables desde o punto de vista toxicolóxico. Neste sentido, as normas que preceden á recentemente aprobada dispuñan que, sempre que fose posible, debía reducirse coidadosamente a presenza de contaminantes mediante boas prácticas agrícolas ou de produción para alcanzar un nivel máis alto de protección da saúde, especialmente para os grupos máis sensibles.

De forma máis localizada, o novo Regulamento dispón agora que todos os operadores da cadea alimentaria humana e animal deben realizar os esforzos necesarios e levar a cabo todas as accións para reducir a presenza de dioxinas e PCB nos pensos e os alimentos. Doutra banda, os Estados membros, que agora dispoñen dunha norma con pretendida finalidade de uniformidade, deben adoptar as medidas de vixilancia oportunas en relación coa presenza de contaminantes nos produtos alimenticios.

A norma regulamentaria sobre contaminantes e as súas posteriores modificacións sobre contidos máximos en alimentos tentou acabar coas disparidades existentes entre as lexislacións dos Estados membros e fixar parámetros para alimentos destinados a poboacións máis vulnerables. A cuestión, ás veces, rozou situacións de risco e desequilibrio para a poboación, pois non foi ata a aprobación do Regulamento de 2001 cando a lexislación comunitaria ha establecido contidos máximos para os contaminantes nos produtos alimenticios destinados a lactantes e nenos de pouca idade.

Como medida de precaución para o resto de alimentos, e a fin de protexer a saúde dos consumidores, estableceuse que os ingredientes dos produtos alimenticios deberían respectar os contidos máximos establecidos na norma comunitaria antes da súa adición ao produto alimenticio composto para evitar o seu dilución. A norma en cuestión deixaba a porta aberta á revisión, e dispuña que todo contido máximo que se adoptase a escala comunitaria debería ser sometido a revisión periodicamente en función da evolución dos coñecementos científicos e técnicos e do perfeccionamento das prácticas agrícolas ou de produción.

Reducir consumo e niveis de contaminación
Ao lexislador comunitario non lle cabe ningunha dúbida de que é importante e necesario reducir a exposición humana ás dioxinas e os PCB a través do consumo de alimentos. Para iso, propón unha formulación integrada, atendendo ao feito de que a contaminación dos alimentos para seres humanos está directamente relacionada coa contaminación dos alimentos para animais. A finalidade non é outra que reducir a presenza das dioxinas e os PCB similares ás dioxinas ao longo de toda a cadea alimentaria, é dicir, desde as materias primas usadas na alimentación animal ata os seres humanos, pasando polos animais destinados á produción de alimentos.

Ademais, adoptouse unha formulación proactivo para reducir activamente as dioxinas e os PCB similares ás dioxinas nos alimentos e os pensos. A idea non é outra que revisar os contidos máximos aplicables nun prazo de tempo definido, co obxectivo de establecer contidos máis baixos. Agora disponse que, nun prazo de ata o 31 de decembro de 2008, estudarase a posibilidade de reducir significativamente os contidos máximos polo que se refire a a suma de dioxinas e PCB similares ás dioxinas.

A mesma data fixouse para a fixación de contidos máximos máis baixos de dioxinas e PCB similares ás dioxinas na alimentación para lactantes e nenos de pouca idade, á luz dos datos de control obtidos no marco dos programas de control das dioxinas e os PCB similares ás dioxinas en alimentos para lactantes e nenos de pouca idade de 2005, 2006 e 2007. A nova norma proponse establecer contidos máximos para a suma de dioxinas e PCB similares ás dioxinas expresadas en equivalentes tóxicos da Organización Mundial da Saúde (OMS) utilizando os FET-OM, posto que é, segundo o lexislador comunitario, o enfoque máis adecuado desde un punto de vista toxicolóxico.

CAMBIO DE RISCO POR INFORMACIÓN

Img salmon12

O novo Regulamento establece excepcións a Finlandia e Suecia para comercializar peixe procedente da zona do Báltico destinado ao consumo nos seus territorios cuns contidos de dioxina superiores aos establecidos no Regulamento de 2001.

Así, autoriza a Suecia e Finlandia, durante un período transitorio que finalizará o 31 de decembro de 2011, a comercializar salmón (Salmo salgar), arenque (Clupea harengus), lamprea de río (Lampetra fluviatilis), troita (Salmo trutta), salvelino (Salvelinus spp) e corégono branco (Coregonus albula) aínda que teña un contido de dioxinas ou de PCB superior ao establecido reglamentariamente, a condición de que os peixes enumerados sexan orixinarios da zona do Báltico e estean destinados ao consumo nos seus territorios.

Ademais, deben dispor dun sistema que garanta que os consumidores están plenamente informados as recomendacións dietéticas en canto ás restricións ao consumo de peixe destas especies procedente da zona do Báltico polos grupos da poboación identificados como vulnerables, co fin de evitar riscos potenciais para a saúde.

A estes Estados membros impónselles o deber de comunicar á Comisión, o 31 de marzo de cada ano como moi tarde, os resultados dos controis dos contidos de dioxinas e PCB no peixe da zona do Báltico efectuados o ano precedente e o deber de informar as medidas adoptadas para reducir a exposición humana ás dioxinas e os PCB similares ás dioxinas do peixe da mencionada zona. Doutra banda, e de forma adicional, Finlandia e Suecia continuarán aplicando as medidas necesarias para garantir que o peixe e os produtos da pesca que non cumpran os requisitos regulamentarios non se comercialicen noutros Estados membros.

Bibliografía

NORMATIVA

  • Regulamento (CE) número 199/2006, da Comisión, de 3 de febreiro de 2006, que modifica o Regulamento (CE) número 466/2001, polo que se fixa o contido máximo de determinados contaminantes nos produtos alimenticios polo que se refire a dioxinas e PCB similares a dioxinas. (DOUE número L 32 de 4 de febreiro de 2006).Regulamento (CE) número 466/2001 da Comisión, polo que se fixa o contido máximo de determinados contaminantes nos produtos alimenticios. (DOUE número L 77 de 16 de marzo de 2001).

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións