Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Marisco e cadmio: estas son as advertencias

A AESAN desaconsella chupar a cabeza de gambas e lagostinos, así como consumir o corpo dos cangrexos, debido ás altas concentracións de cadmio, pero as pautas non son novas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 17 de Decembro de 2019
Imaxe: Duckchul Park

A Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN) desaconsella chupar a cabeza das gambas e os lagostinos debido ás altas concentracións de cadmio que se acumulan nesa parte do marisco. A poucos días de celebrar o Nadal, a noticia difundiuse á velocidade do raio e xerou preocupación. Falamos dun dos produtos estrela nestas datas —en España comemos 1,77 quilos anuais de lagostinos e gambas por persoa, e a maior parte dese consumo ten lugar en decembro—, de modo que a sensación de “alarma” non se fixo esperar. É seguro comer marisco? Que hai de certo sobre a presenza de cadmio neste alimento? É real a advertencia da AESAN?

Empecemos polo final: si, a advertencia é real. O marisco contén cadmio, e este elemento acumúlase, sobre todo, na cabeza de exemplares como as gambas ou os lagostinos. Se evitamos consumir esta parte do marisco, evitaremos tamén a inxesta extra de cadmio. Agora ben, os crustáceos (sexan gambas, carabineros, bois de mar ou centolas) non son os únicos alimentos que conteñen este metal pesado. Tamén o atopamos no cacao, os cogomelos silvestres, as sementes oleaginosas (como as pipas de girasol) ou os cereais. Os cereais son, de feito, o grupo de alimentos que máis cadmio achega á nosa dieta, pero non porque conteñan niveis moi elevados, senón porque supoñen unha parte moi importante da nosa alimentación.

O cadmio é un elemento químico presente na natureza, un metal que tende a acumularse no organismo ao longo dos anos, principalmente nos riles e no fígado. Como explica a AESAN, o cadmio é tóxico para os riles e a súa acumulación pode causar disfunción renal, así como desmineralización dos ósos, xa sexa de forma directa ou indirecta, como resultado da disfunción renal. Á súa vez, a exposición prolongada (ou elevada) ao cadmio pode chegar a provocar cancro a longo prazo, segundo indica a Axencia Internacional de Investigación sobre o Cancro (IARC).

Cales son os límites de seguridade?

Aínda que hai informes desde 1988, atopamos unha primeira resposta a esta dúbida en 2001, cando se estableceron os contidos máximos de cadmio en varios produtos alimenticios. En Europa, hai outra resposta posterior, no regulamento 1881/2006, que fixa o contido máximo de determinados contaminantes nos alimentos e que se publicou no Diario Oficial da Unión Europea hai 13 anos. Como se ve, o coñecemento, a vixilancia e o control sobre a presenza deste metal pesado nos alimentos, así como o estudo dos seus efectos para a saúde, non é algo novo. E tampouco é algo que quedase no esquecemento, porque en 2014 publicouse unha recomendación europea para reducir a presenza de cadmio nos produtos alimenticios.

Tras realizar unha exhaustiva avaliación toxicolóxica, así como un cálculo de exposición, a Axencia Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA) chegou á conclusión de que a inxesta semanal tolerable (IST) deste contaminante é de 2,5 microgramos por quilogramo de peso corporal. É dicir, para unha persoa que pese 75 kg, o límite de cadmio semanal que se considera seguro é de 0,187 mg, mentres que para unha persoa que pesa 65 kg, o límite máximo recomendado é de 0,162 mg.

A carne dunha gamba contén 0,5 mg de cadmio por quilo; de modo que as persoas do exemplo poderían comer cuarto quilo de marisco sen preocuparse por este metal. Outra cousa é se chupan as cabezas desas gambas, dado que, nelas, a cantidade de cadmio é catro veces superior (2 mg por quilo) ou se se come o corpo dos cangrexos, onde as concentracións de cadmio poden alcanzar o 8 mg por quilo (cen veces máis que na carne branca dos apéndices).

Estas son as recomendacións da AESAN


Imaxe: Jason Goh

As recomendacións da AESAN para reducir a nosa exposición ao cadmio son as mesmas que en 2011, como se pode ver aquí. No noso país, onde hai costume para comer o marisco enteiro, aconséllase “limitar o consumo, na medida do posible, da carne escura dos crustáceos”, localizada na cabeza de gambas e lagostinos, e no corpo de crustáceos tipo cangrexo como a centola ou o boi de mar.

Noutras palabras: non existe unha nova alerta, as advertencias mantéñense invariables desde hai unha década e as recomendacións específicas para España non cambiaron no últimos oito anos. Non hai razón para alarmarse nin para evitar o consumo de marisco; simplemente, non hai que comer as partes onde a concentración de cadmio é máis elevada.

Etiquetas:

cadmio marisco-gl

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións