Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Matanza domiciliaria de porco

As matanzas de porco no fogar diminúen nos últimos anos, froito das cada vez máis esixentes medidas lexislativas e de protección animal

img_matanza

Desde finais de novembro ata marzo celébranse en boa parte do territorio español as coñecidas matanzas de porco. Esta festa ten as súas orixes na subministración privada de carne, un costume que parece celebrarse cada vez menos. Unha das razóns deste descenso podería ser a falta de necesidade de encher a despensa para todo o ano (un dos motivos polos que se celebraban antes), pero sobre todo, destacan as cada vez máis esixentes condicións sanitarias e de protección animal sobre sacrificio, elaboración e conservación do produto. É un sector baseado en normas particulares que dita cada comunidade autónoma, cun punto de referencia, a lexislación europea sobre autoabastecimiento, consumo familiar doméstico privado e como subministración directa ao consumidor.

Imaxe: Javier Vte Reixas

A día de hoxe, a matanza de porco xa non é só unha celebración tradicional destinada á subministración familiar de alimentos. Para facela máis segura, esta práctica debe combinar os aspectos máis tradicionais con cuestións sanitarias e de hixiene, os dereitos dos animais e controis e requisitos máis estritos. A pesar de que a “produción primaria para uso doméstico privado” non se inclúe no mesmo ámbito de aplicación da lexislación alimentaria xeral da Unión Europea, cada país adopta as medidas concretas e nacionais sobre realización de probas, como a aplicada para detectar Trichinella. A normativa debe ter como obxectivo que se cumpran as condicións hixiénico-sanitarias do sacrificio e posterior preparación dos animais para evitar riscos microbiológicos.

Protección do consumidor

Todos os animais teñen que someterse a unha análise para descartar a triquina

Os controis que dita cada comunidade autónoma están destinados a minimizar os posibles riscos relativos ao consumo deste tipo de carnes e os seus derivados. Por tanto, todos e cada un dos animais teñen que someterse a unha análise para descartar a triquina.

Se se detecta un caso positivo, débese informar as autoridades competentes para que se localicen e identifiquen todas as partes do animal que puidesen estar infectadas e os posibles animais afectados o tecido muscular, segundo os “Protocolos de actuación tras a sospeita ou identificación de triquina en animais domésticos e silvestres destinados ao consumo humano ou en persoas”, da Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN), a Dirección Xeral de Recursos Agrícolas e Gandeiros e o Instituto de Saúde Carlos III.

Control veterinario

A seguridade da carne pasa, ademais, por un exame veterinario, que debe garantir que o animal “está libre de parásitos” e, por tanto, é apto para o consumo humano. Recóllense mostras, analízanse as vísceras e avalíanse, mediante un estudo visual, os distintos órganos do animal. En comunidades como a de Madrid, o control sanitario inclúe unha inspección post-mortem da canle e as súas vísceras e investigación de triquinas.

No caso de detectar calquera patoloxía que faga que a carne non sexa apta para o consumo, o veterinario deberá asegurarse de que se destrúen todas as partes do animal. Se todo está correcto, o veterinario poderá expedir o Certificado de Recoñecemento Sanitario. Deberá controlarse tamén que a carne se destina ao consumo privado e que non se vende a terceiros (restaurantes, bares ou servizos de restauración).

BENESTAR ANIMAL

Ademais da protección do consumidor, a normativa sobre matanza de porco domiciliaria debe prestar atención ao animal. Os seus dereitos están protexidos e regulados por unha normativa específica no momento do sacrificio. O obxectivo é evitar calquera “dor ou sufrimento innecesarios” e evitar prácticas antigas que provocaban dor ao animal. Por normativa comunitaria, desde 1993 está prohibido sacrificar os porcos con coitelo, antes deben aparvarse. As autoridades sanitarias de certas comunidades autónomas españolas aconsellan sacrificar ao animal no matadoiro antes que facelo no propio domicilio.

Na Comunidade de Aragón, o Departamento de Saúde e Consumo establece que a práctica do sacrificio e as operacións previas realizaranas “persoas coa preparación e destrezas necesarias, evitando o sufrimento innecesario aos animais mediante o uso de procedementos instantáneos e indoloros”.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións