Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Medidas sanitarias paira a apicultura

A Comisión Europea aposta por harmonizar as normas que protexan a saúde das abellas e, por tanto, garantan a calidade sanitaria do mel

O mel dispón, como o resto de produtos alimenticios, dun importante paquete de normas comunitarias e nacionais que garanten a súa calidade e seguridade. Con todo, e debido sobre todo á presenza cada vez maior de contaminantes no ambiente, este alimento está exposto a riscos. Garantir os estándares de calidade require aplicar medidas de control desde distintos puntos de vista, que teñan en conta aspectos como o risco de residuos veterinarios ou de praguicidas. A Comisión Europea traballa desde hai anos paira identificar cales son os maiores problemas da apicultura, como a alta mortalidade de abellas que se describiu na UE hai uns anos e que se asociou a causas multifactoriales. Agora empréndense novas accións comunitarias paira fortalecer as medidas preventivas na produción de mel.

A calidade do mel, ademais de ser un factor decisivo no consumidor, o é tamén paira o conxunto de abellas produtoras, xa que as súas propiedades antimicrobianas interferen na saúde das produtoras. As investigacións realizadas no campo da apicultura, ademais de analizar aspectos como a contaminación con residuos, débense centrar nas propiedades fisiológicas das abellas e a prevención de enfermidades. O obxectivo deste control multidisciplinar é aumentar a confianza do consumidor cara a este alimento en todos os niveis de produción.

Novo enfoque apícola

A cadea alimentaria do mel, por tanto, empeza nas flores das que se alimentan as abellas produtoras e segue nos pasos seguintes, fundamentais paira mitigar calquera risco de contaminación como o descrito nos últimos anos, cando se detectou un constante descenso en toda a UE. Una das principais razóns asociadas a este problema foi a presenza de axentes patógenos, algúns dos cales desenvolveron resistencia aos tratamentos químicos. Os axentes patógenos descritos como os máis perigosos foron o ácaro Varroa ou o virus Paenibacillus larvae, responsables de enfermidades que afectan a abellas. As normas de calidade neste campo deben axudar a garantir una mel europeo de alta calidade.

Un dos retos en apicultura é conseguir fármacos efectivos contra patógenos, pero inocuos nas abellas

Froito da importancia que exercen as distintas especies de abellas, sobre todo de Apis mellifera, una das máis produtivas, a Comisión Europea ha dado a coñecer una nova estratexia na que destaca a necesidade de intervir en distintas áreas da apicultura, un sector que, segundo cifras achegadas pola mesma Comisión, ocupa a uns 700.000 apicultores e produce unhas 200.000 toneladas de mel en toda a UE. Segundo esta nova información, os puntos máis importantes nos que se debe traballar son a saúde das abellas, os residuos de medicamentos veterinarios e praguicidas, a polinización e a biodiversidade e en que dirección debe orientarse a investigación paira mellorar a produtividade.

Con iso, os apicultores europeos deben ter ao seu alcance toda a información que favoreza un maior grao de responsabilidade e concienciación respecto das enfermidades que afectan as abellas. Estas medidas comunitarias facilitarán, entre outros aspectos, a xestión de problemas como o que afecta agora á produtividade apícola. Una das máximas preocupacións expostas con esta incidencia foi a falta de medicamentos adecuados paira tratar enfermidades das abellas e que este uso cumpra coa normativa europea sobre medicamentos veterinarios.

Puntos que se deben reforzar

Uno dos grandes retos é conseguir que o fármaco sexa efectivo contra o axente patógeno, pero inocuo paira as abellas, que están expostas a riscos bacterianos, víricos ou parasitarios, ademais de enfermidades exóticas provocadas polas importacións de abellas e abellóns de terceiros países. Na UE están vixentes condicións zoosanitarias paira asegurar que todos os movementos destes animais proceden de locais bioseguros. Está previsto que paira principios de 2012 os apicultores europeos conten con novas condicións zoosanitarias nas que se inclúan especificidades de comercio e importación de animais vivos.

De acordo co novo informe comunitario, a apicultura europea necesita que se fortalezan algúns aspectos que permitan coñecer, entre outros, datos máis exactos sobre a perda de colonias de abellas ou como establecer un sistema de xestión europeo harmonizado. Por iso, está previsto que a Comisión inicie, a finais de 2011, “un programa piloto de vixilancia”, segundo a información que achega. Dentro deste labor que exerce sobre a apicultura, estaría a aprobación dun laboratorio específico paira esta actividade.

O PAPEL DOS LABORATORIOS DE REFERENCIA

ImgImaxe: Nicolás Boullosa
Na UE son varios os laboratorios de referencia que traballan paira garantir a seguridade dos alimentos: algúns están especializados na análise e alcance dos metais pesados ou as micotoxinas, outros se centran no control de leite e produtos lácteos e outros, na sanidade animal (vacúns, porcinos, etc.). Entre estes últimos, o obxectivo é crear centros de atención, como a clasificación de virus, as análises paira detectalos ou a avaliación do alcance das enfermidades animais. As abellas son un dos animais relacionados coa alimentación que non dispoñen de ferramentas como as descritas.

Ademais, e como na maioría das actividades de produción de alimentos, a formación dos apicultores é fundamental paira garantir a seguridade do mel. Durante o ano 2010, realizáronse esforzos paira ofrecer a este sector produtivo as ferramentas necesarias sobre saúde das abellas e seguridade da apicultura. Tamén se necesita mellorar o apartado de residuos no mel, xa que “non hai normas claras sobre os límites máximos destes”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións