Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Mercurio mineral e mercurio orgánico

Desde hai tempo considérase ao mercurio, os metais pesados en xeral, as dioxinas e a materia orgánica, entre outros, como contaminantes da auga. Recentemente, os niveis elevados deste metal detectados no Delta do Ebro, devolveron á actualidade o problema da auga, e en especial, o do mercurio.

Mercurio mineral e mercurio orgánico

O mercurio non só se atopa na auga, senón en moitos outros alimentos como as verduras, peixe e mariscos, entre outro. Todo iso supón que as inxestas sucesivas de mercurio vanse a ir sumando até dar a inxesta media diaria desta sustancia. É este o risco real, o que se consuma un exceso de produtos, contaminados a pequena escala todos eles, e que van poder dar lugar a unha intoxicación crónica.

Por este motivo, estipulouse una concentración máxima admisible deste metal, quizais aparentemente moi baixa, pero que quere asegurar que o total se atope sempre por baixo dos limiares de toxicidade.

Mercurio mineral e mercurio orgánico

O mercurio é un metal clasificado no grupo dos metais pesados, metais que posúen una elevada toxicidade, paira persoas e animais. Esta sustancia hai que diferenciala nas súas presentacións químicas paira poder inferir a súa posible toxicidade. Se a presentación química é como tal mercurio mineral (Hg), a toxicidade é relativamente baixa. Por que? Porque os organismos animais non teñen tanta capacidade paira poder absorbelo no seu intestino. É un metal pesado de difícil disolución e absorción, que tras pasar ao torrente circulatorio adoita ser eliminado por vía renal non dando problemas, salvo que a concentración inxerida sexa moi elevada.

Neste caso, chega a nivel renal, exercendo a súa función tóxica, e pode provocar a morte do tecido e perda de funcionalidade. Esta situación é moi pouco probable e, segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), só se producirá en casos de accidente con liberación masiva.

Pero se a presenza fose de metil-mercurio (mercurio orgánico) a situación sería diferente. O mercurio, cando chega á natureza, e transcorrido un tempo, é transformado no mesmo medio ambiente a metil-mercurio. A diferenza entre o mercurio simple e o metil mercurio é moi importante. Esta segunda molécula é una forma orgánica, facilmente reconocible polos seres vivos, que se acumula no organismo e que posúe una elevada toxicidade, sobre todo contra o sistema nervioso.

A neurotoxicidad do mercurio recibiu, durante séculos, atención en todo o mundo. Con todo, non foi até o brote de Minamata (Xapón) en 1950, cando realmente consideráronse os efectos tóxicos agudos e exponse a necesidade do seu control. Miles de persoas resultaron afectadas debido a verteduras industriais durante anos na bahía de Minamata, o que permitiu a acumulación da forma orgánica na auga. Os peixes da zona, á súa vez, acumularon o metil-mercurio no seu músculo, que posteriormente foi consumido pola poboación.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións