Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Alimentos > Mariscos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Mexillóns baixo sospeita

A vertedura do Prestige causou una diminución considerable de confianza nos produtos da pesca e o marisqueo de Galicia. O consumo de moluscos resentiuse a pesar de que se extremaron as medidas de seguridade e de que o produto posto á venda cumpre coas normas de calidade exixibles.

Do control sanitario á expedición

O control respecto ao cumprimento da normativa, desde a recolección até a comercialización do molusco, corresponde especialmente ás autoridades autonómicas, que son as que deben velar para que as persoas que os manipulen adopten as medidas necesarias paira garantir o seu cumprimento. As zonas de produción clasifícanse en diferentes categorías (A, B e C) segundo o índice máximo de coliformes presentes na auga. Dependendo da zona de clasificación poderá destinarse o molusco ao consumo humano directo ou se verán sometidos a depuración. As autoridades competentes poden proceder a un cambio de demarcación, ou mesmo ao peche temporal ou definitivo das zonas de produción, atendendo ao resultado das análises efectuadas.

A norma establece a análise periódica das augas e obriga ao peche temporal de instalacións ou a introducir medidas correctoras ante a sospeita de efectos perniciosos paira a saúde Doutra banda, os responsables dos centros de expedición e depuración deberán garantir, en particular, que se tomen e analicen periodicamente un número representativo de mostras paira exames de laboratorio, a fin de establecer un cadro cronolóxico, en función das zonas de orixe dos lotes, da calidade sanitaria dos moluscos bivalvos vivos antes e despois da súa manipulación nun centro de expedición ou nun centro de depuración; e que leve e conserve, paira poder presentalo á autoridade competente, un rexistro no que se anoten os resultados dos controis. Ademais, os responsables destes centros teñen a obrigación de informar as autoridades no caso de que estas análises indicasen una posible variación do status sanitario da zona de produción.

Os centros de depuración e centros de expedición deben estar debidamente autorizados e estar en posesión do Rexistro Xeral Sanitario de Alimentos. A inspección e control dos mesmos poderá efectuarse en calquera momento e en calquera parte do establecemento a fin de poder comprobar o cumprimento da regulamentación sanitaria. As autoridades competentes han establecido un sistema de control sanitario paira comprobar o cumprimento das condicións establecidas na regulamentación técnico-sanitaria paira a produción e comercialización de moluscos bivalvos vivos. O sistema de control está baseado en:

  • Inspeccións periódicas das zonas de produción e de reinstalación de moluscos bivalvos vivos a fin de evitar fraudes no que se refire á orixe e destino dos moluscos bivalvos vivos.
  • Comprobacións da calidade microbiológica dos moluscos bivalvos nas zonas de produción e de reinstalación.
  • Comprobacións da posible presenza de plancto tóxico nas augas das zonas de produción e de reinstalación e de biotoxinas nos moluscos bivalvos vivos.
  • Comprobacións da posible presenza de contaminantes químicos cuxos contidos máximos autorizados serán fixados con arranxo ao procedemento previsto na normativa comunitaria.
  • Plans de mostraxe paira comprobar a presenza de plancto tóxico ou de contaminantes químicos, que deberán de ter en conta as posibles variacións da contaminación fecal de cada zona de produción ou de reinstalación, así como as posibles variacións nas zonas de produción ou de reinstalación da presenza de plancto que conteña biotoxinas mariñas.
  • Probas de laboratorio destinadas a comprobar o cumprimento dos requisitos aplicables ao produto acabado. En concreto, establecerase un sistema de control paira asegurarse de que o nivel de biotoxinas mariñas non supere os límites de seguridade.
  • Inspeccións dos centros de expedición e depuración a intervalos regulares, nos que se incluirán controis paira:

    • Comprobar se aínda se seguen cumprindo as condicións de autorización.
    • O estado de limpeza dos locais, instalacións, material e da hixiene do persoal.
    • Comprobar se os moluscos bivalvos vivos son manipulados e tratados correctamente.
    • A correcta aplicación e funcionamento dos sistemas de depuración ou acondicionamento.
    • A tenencia e boa llevanza de vos libros de rexistro e outros documentos obrigatorios.
    • O correcto uso das marcas sanitarias.

O documento rexistro

Cada lote de moluscos bivalvos vivos deberá ir acompañado durante o seu transporte, desde a zona de produción a un centro de expedición, un centro de depuración, una zona de reinstalación ou un establecemento de transformación, dun documento de rexistro. O documento de rexistro será expedido, a petición do recolector, pola autoridade competente. Por cada lote, o recolector deberá indicar, de forma clara e indeleble, nas seccións pertinentes do documento, a seguinte información:

  • Identidade e dirección do recolector.
  • Data de recolección.
  • Localización da zona de produción, mediante descrición o máis detallada posible ou número de código.
  • Cualificación sanitaria da zona de produción.
  • Relación o máis detallada posible das especies de moluscos e da súa cantidade.
  • Número de autorización e lugar de destino paira a súa expedición, reinstalación, depuración ou transformación.

O recolector deberá datar e asinar o documento de rexistro. Os documentos de rexistro deberán ir numerados consecutivamente e as autoridades competentes levarán un rexistro, no que se indiquen o número dos documentos de rexistro e a identidade dos recolectores de moluscos bivalvos vivos paira quen se expediron talles documentos.

No momento da entrega dun lote de moluscos bivalvos vivos a un centro de expedición, un centro de depuración, una zona de reinstalación ou un establecemento de transformación, deberá estamparse a data de entrega no documento de rexistro correspondente. Os responsables de devanditos centros, zonas ou establecementos deberán conservalo, polo menos, durante doce meses. Así mesmo, os produtores conservarán, polo menos durante doce meses, una copia de cada documento de rexistro. No entanto, se a recolección lévaa a cabo o persoal do centro de expedición, do centro de depuración, da zona de reinstalación ou do establecemento de transformación de destino, poderá substituírse o documento de rexistro por unha autorización permanente de transporte, concedida pola autoridade competente.

En caso de peche temporal dunha zona de produción e de reinstalación, as autoridades competentes deixarán de expedir documentos de rexistro paira esa zona e deixarán inmediatamente en suspenso a validez de todos os documentos de rexistro xa expedidos.

O marcado dos envíos

Todos os envases de cada envío de moluscos bivalvos vivos levarán una marca sanitaria que permita identificar, en todo momento do transporte, distribución e entrega ao detallista, o centro de expedición do que procedan. A marca sanitaria poderá estar impresa no envase, nunha etiqueta separada, fixada a este ou no seu interior; e poderá estar fixada por presión ou grapada. No caso de marcas sanitarias autoadhesivas só se permite a utilización daquelas que non poidan quitarse. A marca sanitaria deberá ser resistente e impermeable, e as informacións que inclúa serán legibles, indelebles e estarán escritas con caracteres claros.

Naqueles envíos de moluscos bivalvos vivos nos que non estean fraccionados en envases unitarios paira a venda ao consumidor, o detallista está obrigado a conservar a marca sanitaria durante polo menos sesenta días despois de que se produciu o fraccionamiento do contido do mesmo. A marca, sen prexuízo do establecido na Norma Xeral de Etiquetaxe, Presentación e Publicidade dos Produtos Alimenticios deberá conter os seguintes datos:

  • País expedidor.
  • Especie de moluscos bivalvos nomee común e nome científico.
  • Identificación do centro de expedición mediante o número do Rexistro Xeral Sanitario de Alimentos expedido pola autoridade competente.
  • Data de envasado, que incluirá como mínimo o día e o mes.
  • A data de caducidade, que poderá ser substituída pola mención “estes animais deben estar vivos no momento da compra”.

    Paxinación dentro deste contido


  • Pódeche interesar:

    Infografía | Fotografías | Investigacións