Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Nanotecnoloxía aplicada aos alimentos

As aplicacións nanotecnológicas crecen de forma acelerada no campo da agricultura e a alimentación

img_enose1p 1

O uso de novas tecnoloxías está a adquirir cada vez máis protagonismo no sector da alimentación. Unha delas, a nanotecnoloxía, podería revolucionar o control e a seguridade dos produtos de consumo. A pesar de que a valoración científica asume que as aplicacións microtecnológicas facilitan algúns procesos relacionados cos alimentos, expertos do Instituto de Ciencia e Tecnoloxía dos Alimentos do Reino Unido piden cautela e unha revisión das regulacións actuais para determinar se son apropiadas ou non na protección dos consumidores.

Img

Mellorar as posibilidades de detección de pequenas cantidades de sustancias nocivas, producir reflectores olfativos similares aos que posúen os mamíferos ou crear sensores ópticos para as freidoras industriais para conseguir un control en liña da produción son algunhas das aplicacións da nanotecnoloxía en alimentación, a rama da tecnoloxía que se ocupa da fabricación e o control de estruturas e máquinas de tamaño minúsculo, a escala nanométrica. Pero a pesar dos anunciados beneficios desta tecnoloxía, o Instituto de Ciencia e Tecnoloxía dos Alimentos británico (IFST) reclama cautela e argumenta que se debe garantir aos consumidores que calquera destes avances é seguro.

«A maior preocupación céntrase na posible inxestión de nanopartículas libres», admite o IFST, debido especialmente ao pequeno tamaño das partículas, que lles permitiría chegar a rexións dentro das células ou tecidos habitualmente inalcanzables para as partículas macroscópicas da mesma exposición. Por este motivo, os expertos británicas aseguran que «é posible que as probas convencionais sobre toxicidade sexan inadecuadas».

Nesta mesma liña pronúnciase a Axencia de Alimentos británica (FSA), que acaba de iniciar un traballo en forma de proxecto para recompilar datos sobre o uso da nanotecnoloxía en alimentación. Un dos temores dos expertos refírese a a presenza potencial en alimentos de nanomateriales, «materiais que teñen polo menos unha dimensión menor de 100 nanómetros», definición da Royal Society que inclúe películas moi finas, tubos e estruturas, así como nanopartículas, inferiores a 100 nm (un nanómetro é a millonésima parte dun milímetro). Ata o momento, a FSA recoñece que non existe, en forma de normas e leis, información asociada a esta tecnoloxía que protexa ao consumidor. Un dos puntos que máis cojea refírese á etiquetaxe, para o que aínda non existen requisitos específicos de información de alimentos que conteñen nanopartículas. O informe Nanociencia e nanotecnoloxías: oportunidades e incertezas reflectía, en 2004, as vantaxes e os puntos débiles desta tecnoloxía.

Aplicacións miniaturizadas
En 2004 había máis de 180 aplicacións nanotecnológicas na industria alimentaria en varias fases de desenvolvemento

A pesar dos desaxustes existentes, a industria alimentaria segue con interese os beneficios potenciais das nanociencias, e as predicións apuntan a que o uso desta tecnoloxía pode estar máis ou menos xeneralizado nun prazo de dez anos. Un dos campos que maior interese espertou a nanotecnoloxía é o do envasado de alimentos. Neste sentido trabállase no desenvolvemento de nanomateriales con características realzadas que aseguren unha maior protección dos alimentos contra efectos externos mecánicos, termais, químicos ou microbiológicos. No Reino Unido, esta técnica está a aplicarse no sector das bebidas co desenvolvemento dun material con propiedades antibacterianas, acústicas e táctiles, máis lixeiro que o cristal e con capacidade para fortalecer a frescura e o gusto do produto.

En EEUU, expertos da Universidade de Rutgers, Nova Jersey, utilizaron a técnica nanométrica para crear alimentos nutracéuticos e para desenvolver envases de alimentos que cambian de cor cando se produce algunha deterioración, o que permite alertar ao produtor durante o proceso de fabricación. Os alimentos nutracéuticos, o que se coñece como «alimentos personalizados», teñen a capacidade de adaptarse ao perfil nutricional e de saúde das persoas e, segundo esta información, poden liberar as moléculas apropiadas e reter outras.

Outras aplicacións da nanotecnoloxía refírense a a fabricación de pan de molde con omega-3 procedente de peixe, á mellora de textura de produtos lácteos, como o queixo, e ao control dos cheiros dos alimentos. Biosensores como nanochips, nariz e lingua electrónicas; análise de composición, estimación da vida útil e frescura, detección e neutralización de microorganismos alterantes e patógenos, aditivos, fármacos, toxinas, metais pesados, praguicidas; detección de factores antinutricionales e alérgenos; nanoenvases, nanoetiquetado miniaturizado e desenvolvemento de novos alimentos son algúns dos termos asociados, actualmente, á nanotecnoloxía.

NANOTECNOLOXÍA GASTRONÓMICA

Img
Pensar en gastronomía en termos científicos non é imposible. Expertos do Instituto de Nutrición e Tecnoloxía de Alimentos de Colombia (INTA) xa achegaron algunhas pistas sobre a relación entre cociña, arte e física. Neste sentido, numerosos científicos falan xa de preparación de comidas e fabricación de alimentos a partir de principios científicos. Como o fan? Aplican aspectos de nanotecnoloxía e como esta podería afectar á comida do futuro.

Nun artigo publicado en The Washington Post, científicos estadounidenses presentan un proxecto que consiste en crear cápsulas comestibles que miden poucos nanómetros coa finalidade de «mellorar» certos alimentos e crear novos alimentos. As nanopartículas «comestibles» fórmanse a partir de materiais como silicona ou cerámica ou materiais como polímeros que reaccionan en función da temperatura ou a química corporal. Neste sentido, expertos de NanoTek Consortium traballan na creación de frecuencias de ultrasón para crear nanopartículas con aromas, sabores ou colorantes específicos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións