Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Normas alimentarias e inocuidad dos alimentos

O Codex Alimentarius acaba de aprobar 20 normas alimentarias destinadas a protexer a saúde dos consumidores

img_113 12

A protección dos consumidores a través de alimentos seguros é unha das principais misións da Comisión do Codex Alimentarius (CAC), que se reuniu hai uns días para aprobar novas normas alimentarias. O foco de atención das novas normas aprobadas, en concreto 20, é a protección do consumidor e o comercio mundial de alimentos.

Img comida1

A Comisión do Codex Alimentarius (CAC), organismo mixto da Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO) e a Organización Mundial da Saúde (OMS), acaba de reunir a uns 120 países de todo o mundo para fixar as normas internacionais sobre os alimentos. Este ano, a reunión, celebrada do 4 ao 9 de xullo, serviu para aprobar un total de 20 normas alimentarias, entre as que destacan as relativas aos complementos de vitaminas e minerais e un código de prácticas destinadas a minimizar e frear a resistencia aos antimicrobianos.

Estas e outras normas son o resultado dun minucioso traballo de valoración das condicións que deben rexer o comercio de alimentos e a súa etiquetaxe, entre outros aspectos. O encontro deste ano deu resposta a algunhas preguntas como que información debe incluír a etiqueta dos complementos alimenticios, en concreto dos niveis máximos de consumo. E é que determinar a información dunha etiqueta que acompaña a un alimento é, desde 1963, unha das constantes do Codex.

Para Stuart Slorach, presidente saínte da Comisión, o encontro foi «extremadamente produtivo». Agora, a eficacia das normas adoptadas dependerá da capacidade que teñan os distintos sectores implicados na aplicación das mesmas.

Reforzar a seguridade alimentaria
No Próximo Oriente pode importarse máis do 60% da subministración de alimentos, e nalgúns países da zona esta cifra ascende ao 90%
Unha das finalidades da normativa sobre complementos alimenticios aprobada é garantir un consumo seguro e fiable destes produtos. Segundo a OMS, as directrices aprobadas recentemente permiten facer un uso moito máis proveitoso dos beneficios que teñen as vitaminas e os minerais sobre a saúde humana. Neste sentido, a norma aconsella utilizar os complementos só naqueles casos nos que os alimentos non acheguen a cantidade adecuada.

Doutra banda, e con carácter provisional, o Codex acordou tamén a creación dun grupo de traballo para tratar a cuestión da resistencia aos antimicrobianos. Mentres analizan os puntos máis sensibles deste aspecto, os expertos teñen previsto tomar unha decisión definitiva nun prazo dun ano. Polo momento, tanto a FAO como a OMS e a Organización Internacional de Epizootias (OIE) aprobaron directrices que aconsellan un uso moderado de antimicrobianos na enfermidade humanas.

O da resistencia antimicrobiana foi un dos temas que máis debate provocaron nos últimos anos. Para que poida chegarse a un consenso, a CAC advirte que é necesario unificar sectores como o da sanidade e produción animal, a saúde humana e a industria farmacéutica. Para iso, creouse un grupo de traballo que tentará converterse en punto de unión entre estes sectores. A finalidade é clara: expor unha solución global ao problema que, aseguran, vai adquirindo cada vez máis relevancia.

Falta de consenso
Aínda que moitas das preguntas sobre etiquetaxe dos alimentos e exportación e importación xa quedaron resoltas, aínda quedaron por resolver aspectos concretos. Nesta liña de traballo destaca a falta de acordo sobre a cuestión dos dereitos de propiedade intelectual sobre a composición e etiquetaxe do queixo parmesano. O tema quedou sobre a mesa, e non se divisa unha solución a curto prazo. Coñecer cando é verdade que un queixo é parmesano e quen o decide constitúe, pois, un dos temas pendentes que quedaron do encontro.

Desde un inicio, os participantes afrontaron o tema da denominación do parmesano con especial atención, xa que, de chegar a un consenso, agora contaríase cunha norma mundial para esta denominación. Os expertos consideraron que esta norma do Codex podería ter consecuencias en materia de propiedade intelectual, xa que un queixo producido en cumprimento desa norma podería levar o nome independentemente do seu lugar de produción.

A NORMA ALIMENTARIA: UNHA ARDUA TAREFA

Img codigo1
O Programa Conxunto FAO/OMS de Normas Alimentarias baséase no desenvolvemento de normas alimentarias, regulamentos e outros textos relacionados como códigos de prácticas. Desde a súa creación, en 1963, a tarefa de protexer a saúde dos consumidores e garantir unhas prácticas equitativas no comercio de alimentos non foi nada fácil. A pesar de que as normas adoptadas polo Codex Alimentarius non son vinculantes desde o punto de vista xurídico, teñen un gran peso e unha base científica sólida.

Con miles de normas, que poden ser xerais ou específicas, os campos que se abarcan son numerosos. Hixiene, etiquetaxe, residuos de pesticidas, medicamentos en veterinaria, sistemas de inspección, métodos de análises, aditivos alimentarios, contaminantes, nutrición ou exportacións e importacións son algúns dos campos que cobren as normas. En canto aos alimentos, as normas teñen en conta desde froitas e verduras frescas, conxeladas, zumes de froita, cereais, legumes, ata graxas e aceites, peixe, carne, azucre, cacao e chocolate, entre moitos outros alimentos.

A aprobación dunha norma implica que un goberno nacional ou un comité da Comisión do Codex propóñaa. Se a Comisión do Codex considera necesario elaborar a norma, a Secretaría da Comisión do Codex redacta un anteproxecto de norma e sométeo a exame entre os países membros. Este anteproxecto é analizado polo Comité do Codex que, tras elaborar un texto, presentarao en forma de proxecto de norma ante a Comisión do Codex.

No caso de que a CAC aprobe o proxecto, este transmítese aos gobernos nun proceso por etapas que culmina cun proxecto final, que se converterá nunha norma do Codex. O número de etapas pode variar entre cinco e oito, e o proceso completo pode chegar a durar varios anos. Mentres isto sucede, o comité correspondente vai modificando e adaptando os requisitos da norma. Unha vez aprobada pola Comisión do Codex, a norma engádese ao Codex Alimentarius, no «código alimentario mundial».

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións