Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Normativa comunitaria en materia de pesca ilegal

A lexislación comunitaria reviste unha importancia esencial para evitar prácticas ilegais como a pesca de inmaturos

A Comisión Europea encárgase de velar polo cumprimento da normativa comunitaria sobre a pesca de inmaturos en todos os Estados membros. Agora, unha recente sentenza do Tribunal de Xustiza das Comunidades Europeas ha imposto unha multa exemplar a Francia, de case 58 millóns de euros, e un pago doutros 20 millóns por incumprir de forma reiterada as súas obrigacións en materia de pesca de inmaturos.

O asunto de Francia chegou ao máis alto órgano xudicial comunitario tras a comprobación, por parte da Comisión Europea, da persistencia dunha práctica de venda de peixes de talla inferior á permitida en Francia sen que existise unha intervención eficaz das autoridades nacionais competentes. O propio Tribunal de Xustiza considerou que unha actitude deste tipo podía pór en grave perigo, polo seu efecto acumulativo, os obxectivos do réxime comunitario de conservación e xestión dos recursos pesqueiros.

Unha situación de extrema gravidade
A situación de incumprimento das autoridades francesas viña de lonxe. Unha sentenza anterior, de xuño de 1991, xa declarara que as autoridades francesas habían incumprido as súas obrigacións en materia de pesca, especificamente sobre insuficiencia dos controis en materia de mallado mínimo das redes e de fixación das redes de dispositivos prohibidos pola normativa comunitaria.

Estas prácticas incumpren as obrigacións de control en materia de capturas accesorias e as medidas técnicas de conservación polas que se prohibe a venda de peixes de talla inferior á permitida, e por incumprimento das obrigacións de incoar procedementos sancionadores ou penais contra os infractores. Desde entón, de nada serviron as reiteradas peticións da Comisión para que Francia adoptase as medidas necesarias para executar na súa totalidade a citada Sentenza.

As innumerables misións realizadas nos portos franceses polos inspectores da Comisión non fixeron máis que constatar insuficiencias nos controis efectuados polas autoridades francesas. E é que Francia, cinco anos despois, incumpría esencialmente a sentenza naqueles aspectos relacionados co mallado mínimo das redes que non se axustaba á normativa comunitaria; a insuficiencia dos controis, o que permitía que se ofrecesen á venda peixes de talla inferior á permitida; e a actitude permisiva das autoridades francesas na incoación de procedementos.

Tras novas inspeccións, realizadas entre 1996 e 1999, a Comisión constatou que persistían os problemas, o que permitía que se ofrecesen á venda peixes de talla inferior á permitida e a actitude permisiva das autoridades francesas na incoación de procedementos. O máis grave é que, a pesar dos reiterados requirimentos e avisos realizados pola Comisión a Francia, en xuño de 2001 constatáronse deficiencias nos controis por parte das autoridades francesas, a presenza de peixes de talla inferior á permitida e a venda destes peixes co código ilegal «00».

A situación de incumprimento parcial e reiterado das autoridades francesas determinou que a Comisión interpuxese recurso ante o Tribunal de Xustiza en agosto de 2002. Desde entón as misións inspectoras da Comisión non cesaron en Francia, e así, durante o ano 2003, o tres que foron realizadas informaron que o número de casos de venda de peixes de talla inferior á permitida diminuíra en Bretaña, pero que seguían existindo problemas na costa mediterránea en relación co atún vermello.

Tamén se deducía dos devanditos informes que os controis no momento do desembarque eran pouco frecuentes. O máis sorprendente é que das estatísticas presentadas polo Goberno francés en xaneiro de 2004 ao Tribunal de Xustiza desprendíase que o número de controis no mar e en terra realizados polas autoridades francesas co fin de lograr o cumprimento das normas relativas á talla mínima dos peixes, de infraccións detectadas e de condenas, diminuíu en 2003 en relación con 2002.

Incumprir as obrigacións de control
O Regulamento comunitario impón aos Estados membros a obrigación de incoar procedementos no caso de que se detecten infraccións como a da pesca ilegal en Francia

Non cabe dúbida de que a eficacia dunha norma depende esencialmente do control que sobre o seu cumprimento realizan as autoridades competentes e da aplicación de sancións disuasorias para os seus infractores. Neste caso, os informes da Comisión constatan que Francia non adoptou as medidas apropiadas para asegurar a máxima eficacia do réxime comunitario de conservación e xestión dos recursos en materia de pesca.

O máis grave é que cando un Estado membro incumpre as súas obrigacións, vulnera os intereses dos demais Estados membros e dos seus operadores económicos. E é que o cumprimento das obrigacións que incumben aos Estados membros en virtude das normas comunitarias é imperativo para garantir a protección dos fondos pesqueiros, a conservación dos recursos biolóxicos do mar e a súa explotación sobre bases duradeiras e en condicións económicas e sociais apropiadas.

O certo é que as autoridades francesas non controlaron adecuadamente a práctica da pesca no seu territorio, inspeccionando os buques pesqueiros e examinando as actividades de desembarque, venda, transporte e almacenamento de produtos da pesca e o rexistro de desembarques e vendas. E é que en cinco do seis misións realizadas polos inspectores da Comisión, púidose constatar que o desembarque e a venda de peixes de talla inferior á permitida tiñan lugar sen que existise un control das autoridades nacionais competentes.

O máis grave é que nunha das misións os inspectores comprobaron que se desembarcaron peixes de talla inferior á permitida e que se ofreceron á venda en presenza de autoridades nacionais competentes para actuar contra as infraccións da normativa de pesca, sen que estas fixesen nada para incoar procedemento algún contra os infractores.

ACTUACIÓN EN CASO DE INFRACCIÓN

Img salmon2
O Regulamento comunitario é claro neste aspecto, e impón aos Estados membros a obrigación de incoar procedementos no caso de que se detecten infraccións. A este respecto, sinala que os procedementos iniciados han de permitir desposuír realmente aos responsables dos beneficios económicos procedentes da infracción, ou deben ser adecuados para producir uns resultados proporcionais á gravidade da infracción, cun efecto disuasorio real para calquera nova infracción do mesmo tipo.

Da mesma forma contén indicacións precisas sobre o contido das medidas que deben adoptar os Estados membros para garantir a legalidade das operacións pesqueiras, co obxectivo tanto de previr como de sancionar as eventuais irregularidades. Este obxectivo implica que as medidas aplicadas sexan eficaces, proporcionadas e disuasorias. E é que o máis adecuado é que as persoas que realicen unha actividade de pesca ou unha actividade conexa han de correr un elevado risco de que, en caso de incumprimento das normas da política pesqueira común, sexan descubertos e impóñanselles sancións adecuadas.

O Tribunal de Xustiza considera que a obrigación dos Estados membros de velar por que as infraccións da normativa comunitaria sexan obxecto de sancións efectivas, proporcionadas e disuasorias, reviste unha importancia esencial no ámbito da pesca. E é que, como apunta, se as autoridades competentes dun Estado membro abstivésense sistematicamente de exercitar accións desta índole contra os responsables das devanditas infraccións, correrían grave perigo tanto a conservación e a xestión dos recursos pesqueiros como a execución uniforme da política pesqueira común.

A Sentenza considera demostrado que as autoridades nacionais francesas incumpriron a súa obrigación de incoar expedientes sancionadores en materia de pesca, segundo imponlles a normativa comunitaria, dado que podían aflorar novos casos de infraccións en materia de pesca e actuar adecuadamente contra os seus infractores. Nos casos nos que houbo expediente e sanción, esta non tivo o efecto disuasorio que era de esperar para que os infractores cesasen na súa acción.

Bibliografía

NORMATIVA

  • Regulamento (CEE) nº 2847/93 do Consello, de 12 de outubro de 1993, polo que se establece un réxime de control aplicable á política pesqueira común (DO L 261, p. 1).
  • Regulamento (CE) nº 850/98 do Consello, de 30 de marzo de 1998, para a conservación dos recursos pesqueiros a través de medidas técnicas de protección dos xuvenís de organismos mariños (DO L 125, p. 1).
  • Real Decreto 560/1995, de 7 de abril de 1995, polo que se establecen as tallas mínimas de determinadas especies pesqueiras (BOE de 8 de abril de 1995).

SENTENZA
  • Sentenza do Tribunal de Xustiza (Gran Sala) de 12 de xullo 2005, recaída no asunto C 304/02, que ten por obxecto un recurso por incumprimento interposto, con arranxo ao artigo 228 CE, o 27 de agosto de 2002, Comisión das Comunidades Europeas, parte demandante, contra República Francesa, parte demandada.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións