Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Nova regulamentación para bebidas refrescantes

Unha nova norma regula os aspectos técnicos e sanitarios das bebidas refrescantes e obriga a que os refrescos de froitas indiquen a cantidade de zume que conteñen
Por Maite Pelayo 7 de Xullo de 2011
Img zumos
Imagen: edward w

A nova norma para , anhídrido carbónico, azucres, zumes, purés, disgregados de froitas ou de vexetais ou as súas mesturas, jarabe composto ou preparado básico, extractos de froitas, de vexetais ou de ambos, cafeína e quinina, aditivos e aromas autorizados, vitaminas e minerais, e outros ingredientes utilizados en alimentación humana ou autorizados de conformidade co Regulamento (CE) Nº 258/97, sobre novos alimentos e novos ingredientes alimentarios.

No relativo ao envasado, o texto establece que os envases poderán ser reutilizables ou non e, en todo caso, deberá garantirse o cumprimento dos requisitos de seguridade alimentaria. Por último, respecto á etiquetaxe, a regulamentación aprobada lembra que deberá cumprir o disposto nas diferentes normas vixentes e engade que nas bebidas refrescantes de zume de froitas deberá sinalarse, ademais, a porcentaxe de zume que conteñen, punto este novo respecto da anterior norma.

Maior protección

Ata agora, os requisitos sanitarios para as bebidas refrescantes regulábanse no Real Decreto 15/1992, polo que se aproba a regulamentación técnico-sanitaria para a elaboración, circulación e venda de bebidas refrescantes. Esta norma debía revisarse desde o punto de vista da seguridade alimentaria, sobre todo, desde a aprobación do Regulamento (CE) n.º 178/2002 do Parlamento Europeo e do Consello, que establece os principios e os requisitos xerais da lexislación alimentaria, crea a Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria e fixa procedementos sobre seguridade alimentaria, e do Regulamento (CE) n.º 852/2004 do Parlamento Europeo e do Consello, relativo á hixiene dos produtos alimenticios.

O novo enfoque lexislativo adoptado pola Unión Europea ha establecido, entre outras, normas e procedementos respecto da responsabilidade dos fabricantes e das autoridades competentes, os requisitos estruturais, operativos e hixiénicos para os establecementos e os requisitos para a produción, almacenamento e transporte de alimentos con carácter xeral.

UNHA HISTORIA MOI REFRESCANTE

Utilizados desde a antigüidade, os refrescos teñen unha longa historia vinculada ás diferentes culturas e civilizacións. A auga de regaliz xa se utilizou como bebida refrescante polos antigos exipcios, ou o zume diluído de chufa, a horchata, usouse como bebida medicinal polos antigos árabes e introduciuse no Mediterráneo hai máis de 1.300 anos. A auga de tónica, cunha longa historia, elaborábase de forma tradicional a partir da quinina, unha sustancia medicinal extraída dunha árbore de Perú. Máis recente é a historia dos madrileños do século XIX que bebían, entre outras cousas, auga de cebada ben fría para refrescarse, mentres que alén do océano, un farmacéutico de Atlanta desenvolvía un tónico medicinal que máis tarde se convertería no refresco mundial por excelencia e que abriría as portas cara á industria das bebidas refrescantes.

Os refrescos forman un conxunto moi numeroso de produtos cuxo consumo experimentou un forte crecemento ao longo das últimas décadas debido, en gran medida, ao desenvolvemento da súa produción industrial. Por outra banda, experimentaron transformacións substanciais, non só en canto á súa composición, senón tamén no relativo ao seu deseño e presentación, e constitúen hoxe en día un grupo moi diverso no que se inclúen unha gran variedade de bebidas.

Nos países desenvolvidos, os refrescos supoñen unha parte moi importante do líquido inxerido. Con todo, os expertos en nutrición advirten de que estas bebidas non deben substituír á auga na dieta. Proba diso é que en tan só o primeiro trimestre de 2011 consumíronse en España 650 millóns de litros, o que supón un incremento de ao redor do 5% con respecto ao mesmo período do ano anterior. En canto ás preferencias, as bebidas con cola ocupan o primeiro lugar no consumo español, seguidas polos refrescos de laranxa e de limón, en segundo e terceiro lugar, e polas tónicas, que ocupan a cuarta posición.

Aínda que o consumo máis elevado corresponde a estes refrescos tradicionais, o maior crecemento do consumo rexístrase en produtos menos habituais, como as bebidas sen gas e sen azucres. A redución ou eliminación do contido de azucre parece ser unha das tendencias do mercado. O sabor dulzón sempre foi un dos gustos básicos dos refrescos, pero a crecente utilización de combinacións de edulcorantes sintéticos sen calorías supón unha clara corrente. Tamén as denominadas bebidas enerxéticas e para deportistas alcanzan unha gran demanda.