Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Nova revisión tras a crise do Sudán I

Expertos británicos conclúen, tras analizar de novo a crise do Sudán I vivida en 2003, que son necesarios máis controis na cadea alimentaria que faciliten a detección de posibles riscos

A crise sufrida no Reino Unido en 2003 tras a detección en alimentos da sustancia Sudán I, un colorante prohibido e prexudicial para a saúde, aínda está moi presente entre as autoridades do país. Baixo supervisión da Axencia de Seguridade Alimentaria británica (FSA, nas súas siglas inglesas), un grupo de expertos acaban de presentar un informe no que, baseándose nas experiencias vividas durante a crise, apostan por crear novas ferramentas de control en toda a cadea alimentaria. Unha das maiores apostas é crear, entre produtores, canles de comunicación cos que poder compartir técnicas e información, e axilizar así a resposta a posibles incidentes.


Entre maio de 2003 e febreiro de 2005, os produtores británicos tiveron que facer fronte á retirada do mercado de case 600 produtos tras a detección nunha salsa aromatizante da sustancia Sudán I, que a International Agency for Research on Cancer (IARC) clasifica como «axente non clasificable polo que fai referencia á súa carcinogeneidad para os seres humanos». Entón, ademais de porse en evidencia a necesidade de novos estudos para verificar os efectos reais desta sustancia no organismo humano (só quedaran demostrados os efectos cancerígenos en ratos), tamén se puxo en dúbida a eficacia dos controis na industria alimentaria e o descoñecemento da regulación comunitaria.

Unha extensa revisión daquela crise, levada a cabo por un numeroso grupo de expertos británicos e que acaba de publicarse agora baixo o título Report of the Súan I Review Panel, proporciona ideas para mellorar as actuacións para facer fronte a crises alimentarias como as vividas entón, e que poderían resumirse en «prevención, acción, comunicación». O obxectivo é mellorar os procedementos que se aplican actualmente, como a creación dunha base de datos sobre fraudes alimentarias e a consolidación dos sistemas de detección temperá acorde cos requisitos da lexislación europea e da Organización Mundial da Saúde (OMS).

Leccións dunha crise
A pesar de que o Reino Unido ha intensificado a vixilancia en alimentos tras a crise do Sudán I, aínda son necesarias novas medidas de control

O incidente do colorante tivo un impacto importante tanto na fabricación de alimentos, como na distribución, a comercialización e as autoridades do país, incluída a FSA. Un dos obxectivos desta nova revisión é «explorar a maneira de mellorar e protexer a cadea alimentaria», aseguran os expertos no informe, que fixan ademais cambios na lexislación destinados á identificación de riscos emerxentes e á prevención de futuras posibles crises. Aínda que xa se tiña constancia, no momento da crise, dos riscos de determinadas sustancias utilizadas como colorantes en alimentos, critican que non se chegaron a identificar «como perigos potenciais» a través do sistema de análise de perigos e de puntos críticos de control (HACCP), unha ferramenta cuxas particularidades deben coñecer todos os xestores da produción de alimentos, e sobre o que boa parte do sector ten certas lagoas en canto ao seu funcionamento, segundo o informe.

Fortalecer o coñecemento neste sentido tradúcese en facilitar aos procesadores a capacidade para identificar riscos, establecer sistemas de control e previr os incidentes nas súas fases máis primarias. Unha das maiores dificultades que se puxeron en evidencia durante a crise foi a capacidade de comunicación entre a FSA e os case 600.000 establecementos de comida británicos que non pertencen a ningunha asociación comercial. O panel de expertos propuxo, ademais, organizar sesións informativas e prácticas cos responsables da industria para preparalos en caso de incidentes importantes de seguridade alimentaria.

Un dos aspectos máis criticados da crise foi a lenta reacción da FSA, e o feito de que a alarma se orixinase en Italia, o que puña en dúbida o correcto funcionamento dos sistemas de alerta británicos. Pero tampouco a industria escapábase das críticas, xa que boa parte de asociacións de consumidores británicas criticaron que «deberían ser capaces de detectar o problema» aplicando unhas simples probas de rutina. Algo que non fixeron e polo que se saltaban o cumprimento comunitario de 1995 que prohibe, a través da Colours in Food Regulations, o uso desta sustancia na UE.

COLORANTES ILEGAIS

Img colorant
Sudán I e IV, Parared, Rodamina B e Orange II forman parte dun dos grupos de colorantes cuxo uso en alimentos na UE está prohibido ao ser considerados como sustancias con risco de ser tóxicas e cancerígenas. No segundo grupo inclúese colorantes industriais que foron identificados por organismos internacionais como tóxicos ou cancerígenos (Súan Rede 7B, Metanil amarelo, Auramine, Congo Rede, Butter Yellow, Solvent Rede I, Naphtol amarelo e Oil Orange SS). Neste grupo incorpóranse, ademais, os ilegais na UE pero que se utilizan noutros países de onde proceden as especias.

Na UE esta lista actualízase periodicamente, unha actualización que desde 1994 conta cunha norma que establece criterios específicos de pureza sobre os colorantes e que contan co aval do Comité Científico para a Alimentación Humana (SCF). Todo aquel colorante que conte con autorización leva asignado un límite de inxesta diaria admisible (IDA) e un número á letra E, o que significa que son considerados seguros. Nunha das últimas revisións, realizada o pasado mes de xullo, a UE prohibía o uso do aditivo rede2g par á elaboración de hamburguesas e salchichas. Ata a súa prohibición, utilizábase como colorante nestes alimentos, pero varios informes científicos indican que existe a posibilidade de que poida provocar cancro xa que se descompón nunha sustancia cancerígena chamada anilina.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións