Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Novas normas do xogo coas intoxicacións alimentarias

Estados Unidos introduce novos mecanismos sanitarios e de control para previr toxiinfecciones alimentarias evitables

img_comprando 1

Os datos que nos últimos anos advirten do incremento dalgunhas toxiinfecciones alimentarias, así como a falta de conciencia dos cidadáns ante os riscos alimentarios, animaron ás autoridades sanitarias de distintos países a introducir novos mecanismos legais e de control. O último deles foi Estados Unidos, que considera a seguridade alimentaria un desafío importante en materia de saúde pública.

Img barometro2

En opinión das autoridades sanitarias estadounidenses, os cidadáns non toman conciencia da importancia da hixiene alimentaria e dos riscos na alimentación ata que as súas consecuencias non lles afectan directa ou indirectamente. O mesmo ocorre na maior parte dos países industrializados, onde o número de afectados por intoxicacións alimentarias de signo diverso segue sendo elevado.

En Estados Unidos, un dos países considerados como dos máis estritos do mundo en materia de seguridade alimentaria, uns 76 millóns de persoas resultan afectados cada ano por unha intoxicación alimentaria. Entre eles, 300.000 requiren de hospitalización, e uns 5.000 falecen como consecuencia das graves consecuencias producidas pola inxesta de produtos en mal estado ou contaminados.

As cifras pon ao descuberto un problema de saúde pública que aínda hoxe en día está orfo dunha solución efectiva. A cuestión, segundo advirten as autoridades sanitarias, require un esforzo global por parte da Administración e das empresas alimentarias (ao longo de toda a cadea alimentaria), así como dunha maior concienciación por parte dos consumidores á hora de manipular, conservar ou inxerir os alimentos.

Do mesmo xeito, a cuestión esixe medidas excepcionais por parte das autoridades competentes, tanto legais como informativo-preventivas, a fin de evitar novos casos de intoxicación alimentaria, especialmente cando se coñecen os posibles perigos e riscos alimentarios e ambos son evitables.

Os países industrializados propoñen novas medidas legais e accións preventivas contra as intoxicacións alimentarias
A diferenza do que ocorre noutros países, en EEUU as propostas sobre medidas legais preventivas poden ser suxeridas polos avogados dun colectivo de afectados que, de acordo coa evidencia duns feitos contrastados, esixen un maior nivel de información e formación ao consumidor sobre os casos de intoxicación alimentaria, e unha maior dotación de medios en determinadas instalacións.

Entre a percepción e o control do risco
Na maior parte dos casos non existe unha correlación directa entre o risco real e a percepción do risco considerado polo consumidor final con respecto a determinados alimentos. Con todo, a reacción máis habitual por parte do consumidor ante este fenómeno é prescindir destes alimentos, aínda que non exista risco algún ou este sexa mínimo para a saúde.

A estas alturas, e a pesar do moito percorrido sobre esta problemática, aínda é moi grande o descoñecemento que o consumidor ten sobre os complexos sistemas, as prácticas e os procedementos que se aplican na cadea alimentaria para avaliar e reducir o perigo de contaminación. O certo é que existen importantes discordancias entre o que opinan os consumidores e o que pon en evidencia as autoridades sanitarias.

As enquisas reflicten que para a maioría dos cidadáns o maior risco para a saúde proceden os conservantes e outros aditivos alimentarios; mentres que para as autoridades sanitarias (como a Organización Mundial da Saúde) reside nos microorganismos de orixe natural, como a salmonela e certas cepas de Escherichia coli.

O contraste non impediu a creación na Unión Europea dun sistema global de avaliación de riscos que aspira a un nivel de fiabilidade o máis elevado posible en materia de seguridade alimentaria. Aínda que, iso si, con dous enfoques ben diferenciados. Así, para o risco derivado de microorganismos, o sistema ten en conta diferentes factores con respecto ao alimento, ao microorganismo en cuestión e ao consumidor, como poden ser o tipo de alimento que pode ser atacado por un microorganismo concreto, o perigo de contaminación, as condicións favorables para o crecemento do microorganismo nos alimentos, o seu grao de virulencia ou toxicidade ou o efecto sobre os sectores máis sensibles da poboación, como enfermos e anciáns. E para os aditivos que se introducen nos alimentos, e demais ingredientes de orixe non natural, a lei impón que se sometan a estudos rigorosos antes da súa aprobación para o consumo humano. Neste caso procédese a determinar a cantidade do ingrediente en cuestión que non produce efectos adversos, a fin de aplicar o factor de seguridade para obter o volume de inxesta inocuo para o ser humano. Os límites son fixados por equipos de expertos científicos, tanto nacionais como internacionais.

O consumidor debe coñecer que as avaliacións do risco permiten aos lexisladores e a quen velan pola seguridade dos alimentos, determinar e minimizar o índice de perigo inmanente á cadea alimentaria. Pero, como é lóxico, e así se pon de relevo por parte dos expertos, en todo proceso no que intervén a man humana, a elaboración de alimentos nunca está totalmente exenta de perigo. É por iso que deben aplicarse, ao longo de toda a cadea alimentaria, toda unha serie de medidas legais destinadas a eliminar ou a reducir todo o posible o risco alimentario, incluso impondo recomendacións ou advertencias sobre manipulación, preparación, mantemento, conservación ou inxesta do propio alimento.

O caso americano de E. coli
Desde o Centro Federal de Control e Prevención de Enfermidades (CDC) de Atlanta (EEUU) constatouse que os casos por infección de Eschericha coli (E. coli Ou157:H7) están en aumento, e que xa non só veñen como consecuencia da inxesta de carne de vacún, senón que tamén pode derivar do consumo de froitas, vexetais, leite cru e sidra de mazá non pasteurizada. Ou mesmo por zambullirse en augas contaminadas ou por ter un contacto cun animal.

Segundo datos recolleitos pola organización estadounidense, entre 1982 e 1992 houberon 15 mortes relacionadas con E. coli, cifra que se incrementou ata as 250 mortes, deixando un rastro de preto de 20.000 afectados. Como sempre, os máis vulnerables son os nenos, as persoas maiores ou aqueles enfermos cun sistema inmune máis deteriorado.

Tras analizar os brotes e as súas posibles causas puidéronse establecer para tentar evitar o contacto do alimento co foco infectante. Leste foi o caso dun brote de E. coli en Montana, no que as autoridades sanitarias puideron constatar que a causa principal foi unha leituga infectada fertilizada con estiércol contaminado; ou outro en Massachussets, no que se identificou como axente causal unha partida de sidra de mazá procedente dun horto no que estiveran pastando vacas.

Noutros casos, a causa foi a inxesta ou contacto coa auga de lagos ou piscinas infectados por deposiciones de persoas; ou polo ofrecemento de alimentos por parte de certos profesionais (xa sexa do ámbito da restauración ou do coidado de terceiros) que non procederon a lavarse as súas mans tras estar en contacto con feces, e posteriormente manipularon alimentos.

NOVAS REGRAS DE SAÚDE

Img vitaminae2
O pasado mes de xullo o Departamento de Agricultura dos EEUU introduciu novas regras para mellorar as condicións de saúde. E é que as autoridades sanitarias e alimentarias deste país son conscientes de que a seguridade dos seus alimentos depende, en parte, de procedementos estritos de inspección da carne e precaucións sanitarias ao plantar e cultivar produtos, pero tamén de medidas preventivas que o consumidor pode adoptar ao adquirir, preparar ou manipular os alimentos. Entre as novas regras e recomendacións ao consumidor destacan:

  • Cando faga as súas compras de alimentos, compre a carne ao final. Colóquea en bolsas plásticas para que non gotee noutros produtos. Cando chegue a casa, refrigérela ou póñaa no conxelador inmediatamente.
  • Lave as froitas e os vexetais, e restriegue os melones cun cepillo baixo o chorro de auga fría antes de cortalos.
  • Lave as súas mans con xabón con auga morna despois de usar o baño, cambiar algún cueiro dun bebé e antes de preparar os alimentos.
  • Lave os utensilios de cociña, táboas de cortar e as súas mans despois de estar en contacto con carne crúa.
  • Non tome leite que non estea pasteurizada ou auga que non sexa potable. Antes de tomar sidra que non estea pasteurizada, hiérbala a 160 graos.
  • Observe se os traballadores de gardarías infantís lávanse as mans despois de cambiar un cueiro e asegúrese que nestes establecementos existen carteis alusivos a tales obrigacións. Controle que a área de cambiar cueiros estea separada das áreas onde se come e que a entidade é inspeccionada por oficiais de saúde.

O máis recente sobre a materia é a petición realizada por un gabinete de avogados de Seatle (EEUU), defensor de centenares de vítimas por infección de E. coli, o pasado 24 de agosto de 2005, ante as autoridades sanitarias. A acción é unha proposta lexislativa referente a parques zoolóxicos e feiras nas que estean presentes animais, ante un novo brote de E. coli 0157:H7 que afectou a tres persoas tras a visita que fixeron á feira do condado de Clark en Washington, e ao que deben sumarse outros aparecidos noutras tantas feiras de forma sucesiva desde o ano 2002 ao 2005 noutros estados.

O gabinete xurídico basea a súa petición nas medidas adoptadas noutros estados, como Pennsylvania e Carolina do Norte, ante brotes parecidos, e as graves consecuencias que a temida bacteria pode para ter para nenos de pouca idade, que poden verse sometidos para sempre a tratamentos médicos moi molestos e de alto custo. Así, do mesmo xeito que prevé a Lei de Pennsylvania, solicitan que cando poida terse contacto entre humanos e animais, os responsables das feiras ou parques zoolóxicos deban promover a conciencia pública respecto ao risco de poder padecer as consecuencias dunha enfermidade zoonótica pola exposición ao animal, e adoptar as medidas necesarias para reducir ao mínimo o citado risco. Da mesma forma, que se doten as instalacións de zonas específicas para a hixiene e desinfección das áreas de contacto co animal, animando aos visitantes a lavarse as mans antes de comer.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións