Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Ciencia e tecnoloxía dos alimentos

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Novo estudo sobre tóxicos en pescado

Peixe espada ou atún acumulan concentracións máis altas de mercurio, aínda que en niveis inferiores aos considerados como seguros, segundo expertos da UGR

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 29 de Xaneiro de 2014

O consumo de peixe achega numerosos beneficios na saúde. Pero nos últimos anos, algunhas investigacións han ido emitindo recomendacións de consumo de certas especies debido á presenza de metais como mercurio. Nunha das últimas investigacións realizadas, neste caso por expertos da Universidade de Granada (UGR), avaliáronse os posibles riscos para a saúde humana da presenza de metais en peixe fresco, en conserva e conxelado. O artigo detalla algunhas das conclusións do estudo e cales son os límites considerados seguros de certos metais.

Imaxe: mirko delcaldo

Cadmio, estaño, arsénico, mercurio e chumbo foron os metais cuxos niveis se analizaron. Para iso, os expertos do Departamento de Medicamento Legal, Toxicoloxía e Antropoloxía Física da Universidade de Granada (UGR), estudaron un total de 485 mostras das 43 especies de peces e mariscos máis consumidas en Andalucía. Segundo os principais resultados da investigación, as concentracións máis altas de mercurio detectáronse nalgunhas especies depredadoras, como quenlla azul, peixe espada e atún, aínda que os niveis atopados están por baixo dos niveis máximos regulamentarios. Por outra banda, no caso do cadmio, os niveis máis altos acháronse en moluscos bivalvos como ameixas e mexillóns en conserva, aínda que tampouco en ningún caso superáronse os niveis considerados como seguros. No caso do chumbo, os niveis foron "case insignificantes, excepto o linguado conxelado". En xeral, os expertos conclúen que, a pesar de certos resultados, "o consumo de peixe e marisco é seguro para o consumidor", a condición de que se evite a inxesta excesiva e abusiva de certas especies como o atún ou o peixe espada.

Límites seguros

Segundo os expertos, os niveis de metais atopados están por baixo dos límites que se consideran como seguros e que fixa a Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA). Só o "1,24% das mostras analizadas han superado os límites máximos permitidos", mentres que "o 36% foron inferiores á cantidade que se pode detectar". Mercurio, chumbo ou cadmio son, segundo a Axencia Española de Seguridade Alimentaria, os metais pesados tóxicos "máis coñecidos". Estes elementos químicos teñen certa toxicidade para as persoas, sobre todo en determinadas concentracións. Cando entran nos tecidos de plantas e animais, iníciase o camiño pola cadea trófica e, por tanto, entran a formar parte dos alimentos.

  • Mercurio. A principios de 2013, a EFSA establecía para o mercurio inorgánico unha exposición de 4 microgramos/kg de peso corporal; para o metilmercurio (forma predominante do mercurio en peixe), baixaba os niveis en 1,3 microgramos/kg de peso corporal.

  • Cadmio. A Comisión do Codex Alimentarius establece, na súa Norma Xeral para os Contaminantes e as Toxinas nos Alimentos, unha inxesta semanal tolerable de 7 microgramos por quilo de peso corporal. Estímase que a exposición media ao cadmio na Unión Europea estaría nos 2,3 microgramos de quilo por peso corporal.

  • Chumbo. Está considerado, á beira do mercurio e o cadmio, uns dos metais con máis risco. Se ha ido eliminando de forma progresiva de obxectos como xoguetes ou canos de auga.

  • Arsénico. En 2009, o Panel de expertos de Contaminantes da EFSA reconsideraba a inxesta semanal tolerable provisional (ISTP) de 0,015 mg/kg de peso corporal establecida polo Comité Mixto FAO/OMS de Expertos en Aditivos Alimentarios (JECFA). A proposta partía do feito de que non consideraba adecuados os datos segundo os cales o arsénico inorgánico provoca cancro de pulmón.

  • Estaño. O estaño metálico é pouco tóxico, polo que adoita utilizarse na fabricación de latas de conserva. Máis preocupante é a súa forma orgánica que, igual que o mercurio, é máis perigosa. O contido máximo para os alimentos en conserva en xeral está fixado en 200 mg/kg, mentres que para as bebidas enlatadas destinadas a nenos, fíxase en 50 mg/kg de peso en fresco. Estes niveis fíxanse por baixo dos límites establecidos como sospeitosos polo ditame do Comité Científico da Alimentación Humana.

  • Uranio. Os expertos determinan, para este contaminante, unha inxesta diaria tolerable de 0,6 mg/kg de peso corporal, establecida pola Organización Mundial da Saúde (OMS). Áchase sobre todo na auga.

Estes metais poden atoparse no medio ambiente, ben de forma natural ou por acción da actividade humana. A exposición humana a través dos alimentos é difícil de evitar, aínda que si pode minimizarse se se reduce a súa entrada na cadea alimentaria. Ademais, a exposición pode reducirse tamén diversificando tanto como se poida a dieta. Segundo o Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente (MAGRAMA), o risco dos metais pesados están en que "non poden ser degradados, tenden a bioacumularse e a biomagnificarse (acumúlanse en organismos vivos e alcanzan concentracións maiores que a que alcanzan nos alimentos, e estas concentracións aumentan a medida que se ascende na cadea trófica)".

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto