Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Novos controis veterinarios en fronteira

O control veterinario nas fronteiras, cuxa normativa acaba de actualizarse na UE, está estritamente organizado para protexer a saúde e a seguridade humana e animal

img_animalsp 20

A normativa sobre control veterinario de produtos provinentes de terceiros países tivo que actualizarse aos novos tempos, ás novas fórmulas comerciais e aos novos riscos derivados do comercio internacional de alimentos. Todo iso complementado cun persoal debidamente formado e con instalacións adecuadas. A última actualización produciuse precisamente a principios de setembro de 2006, e afectou a dúas Decisións comunitarias.

A normativa comunitaria somete a control obrigatorio os produtos animais ou de orixe animal e os produtos vexetais. O establecemento, no ámbito comunitario, de principios en materia de organización de controis veterinarios, con respecto a produtos procedentes de terceiros países, contribúe a garantir unha protección adecuada da saúde das persoas e dos animais. Estes principios evitan a propagación de enfermidades contaxiosas para os animais e garanten a seguridade do seu abastecemento e a estabilidade dos mercados.

A creación dun mercado interior único levou a supresión dos controis realizados nas fronteiras interiores e fixo máis necesaria a adopción dun paquete de principios comúns aplicables aos controis veterinarios en todos os Estados membros. Estes controis aplícanse a todos os produtos procedentes de terceiros países.

Cara a un réxime de control único
En 1997 aprobouse a Directiva 97/78/CE do Consello, de 18 de decembro de 1997, pola que se establecen os principios relativos á organización de controis veterinarios dos produtos que se introduzan na Comunidade procedentes de terceiros países. Todos os produtos de orixe animal importados na Comunidade procedentes de terceiros países están sometidos a unhas condicións harmonizadas aplicables en todos os Estados membros e a un réxime de control único. Con todo, nalgúns casos, os Estados membros poden esixir que os produtos que vaian importarse cumpran requisitos adicionais. O Estado membro encargado dos controis ten a obrigación de ter en conta estes requisitos nacionais suplementarios ao realizar os citados controis.

As normas comunitarias que se establecen para o control dos produtos procedentes de terceiros países son moi estritas, e non só para aqueles produtos cuxo destino final sexa a UE. Nalgúns casos esíxese que determinados produtos deben controlarse desde a súa chegada á UE ata o seu lugar de destino co fin de preservar a saúde pública e animal. A Directiva aplicable sobre o control veterinario de produtos procedentes de terceiros países fai unha distinción entre os produtos que cumpren os requisitos comunitarios de importación e aqueles que non os cumpren, establecendo sistemas de control diferenciados. Ademais, establece garantías adicionais para evitar a fraude e prever medidas harmonizadas para reprimir as accións fraudulentas e as irregularidades.

Un control organizado
Os expertos veterinarios da Comisión son os principais encargados de comprobar que os postos de inspección fronteiriza cumpren as condicións

O control veterinario está sumamente organizado para acometer a súa finalidade principal de protección da saúde e a seguridade humana e animal, como pon de relevo a propia Comisión. Neste sentido, cada un dos lotes de produtos procedentes de terceiros países é controlado polo persoal veterinario do posto de inspección fronteiriza ou polas autoridades competentes, que deben efectuar, respecto de cada un dos lotes, non só un control documental, consistente na comprobación dos certificados ou documentos veterinarios ou outros documentos que acompañen a unha partida de produtos), senón tamén un control de identidade, que consiste na comprobación, mediante inspección visual, da concordancia dos certificados veterinarios, ou documentos veterinarios ou outros documentos esixidos pola normativa veterinaria co produto.

Por último, o control físico consiste no control do propio produto, que poderá incluír o control do envase e a temperatura, así como un mostro e probas de laboratorio nun posto de inspección fronteirizo situado nun punto de entrada ou nas inmediacións do punto de entrada na Unión Europea (UE). A Directiva establece normas de control que permiten autorizar ou prohibir a entrada destes produtos no territorio da UE, así como as normas de control que deben seguir as autoridades competentes para a admisión de produtos nunha zona franca, un depósito franco ou un depósito aduaneiro, así como os requisitos que han de cumprir os produtos e as condicións que debe cumprir o posto de inspección fronteiriza.

Os Estados membros teñen a obrigación de velar por que ningunha partida procedente dun país terceiro sexa introducida no ámbito da UE (con algunhas excepcións) sen ser sometida aos controis veterinarios esixidos pola norma comunitaria. A introdución destas partidas deberá facerse exclusivamente por un posto de inspección fronteirizo. Ás veces, as autoridades competentes dun Estado membro realizan o control veterinario sobre produtos que non están destinados ao seu consumo no ámbito territorial dese Estado. Nestes casos, o veterinario oficial responsable do posto de inspección fronteiriza debe entregar ás autoridades competentes do país de destino todos os certificados e comprobantes correspondentes a eses produtos e os resultados das análises de laboratorio, no seu caso.

A Directiva comunitaria de referencia vai máis aló e establece, mesmo, o procedemento que debe aplicarse no caso de que os controis poñan de manifesto que o produto non cumpre as condicións dispostas na normativa comunitaria ou que existe unha irregularidade. Neste sentido, a Comisión, e como medida de salvagarda, pode suspender a importación ou fixar condicións especiais para a importación de produtos procedentes dun terceiro país ou dunha zona do mesmo, a condición de que iso quede xustificado por unha causa que poida constituír un serio perigo para as persoas, os animais, ou unha motivación grave de policía sanitaria ou de protección da saúde humana.

O sistema de control veterinario establecido para controlar os produtos de orixe animal procedentes de terceiros países debe contar con postos de inspección fronteiriza que cumpran en todo momento as condicións legais que determinaron a súa autorización. A tal fin, son os expertos veterinarios da Comisión, en colaboración coas autoridades nacionais competentes, os encargados de comprobar que os postos de inspección fronteiriza cumpren as condicións de autorización. De forma adicional, o Estado membro de destino está obrigado a notificar ao Estado membro polo introducíronse os produtos o feito de que non se cumpren as disposicións da Directiva de referencia; e cando este incumprimento sexa reiterado, mesmo debe notificalo á Comisión e aos demais Estados membros.

PRODUTOS EXENTOS DE CONTROL

As disposicións da Directiva non se aplicarán a algúns produtos de orixe animal. A lista refírese a aqueles que:

  • Estean contidos na equipaxe persoal dos viaxeiros e destínense ao seu consumo persoal, sempre que a súa cantidade non sexa superior a uns límites e que procedan dun Estado membro ou dun país terceiro ou dunha parte dun país terceiro que figuren na lista establecida de conformidade coa normativa comunitaria e a partir dos cales non estean prohibidas as importacións.
  • Expídanse en pequenos envíos dirixidos a particulares, sempre que se trate de importacións desprovistas de carácter comercial, na medida en que a cantidade expedida non supere unha determinada cantidade e sempre que os produtos procedan dun país terceiro ou dunha parte dun país terceiro que figuren nunha lista establecida de conformidade coa normativa comunitaria e a partir dos cales non estean prohibidas as importacións.
  • Atópense a bordo de medios de transporte que operen a escala internacional e destínense ao consumo da tripulación e os pasaxeiros, sempre que non se introduzan nun dos territorios da UE enumerados no anexo I da Directiva, que basicamente coincide coa UE. A norma en cuestión determina que cando se descarguen, tales produtos ou os seus residuos de cociña deberán destruírse. No entanto, non será necesario destruír os produtos cando se traspasen directamente dun medio de transporte que opere a escala internacional a outro no mesmo porto e baixo supervisión aduaneira.
  • Preséntense en cantidades que non superen unha cantidade determinada, fosen sometidos a un tratamento térmico nun recipiente hermeticamente pechado cuxo valor F0 sexa igual ou superior a 3 e formen parte da equipaxe persoal dos viaxeiros e destínense ao seu consumo persoal ou se expidan en forma de pequenos envíos dirixidos a particulares, a condición de que se trate de importacións sen carácter comercial.
  • Expídanse en forma de mostras comerciais ou se destinen a exposicións, sempre que non estean destinados á comercialización e que fosen previamente autorizados para o efecto pola autoridade competente.
  • Estean destinados a estudos particulares ou a análises, a condición de que o control oficial poida garantir que devanditos produtos non se destinarán á alimentación humana e que, unha vez concluída a exposición ou efectuados os estudos particulares ou as análises, devanditos produtos, fóra das cantidades utilizadas nas análises, serán destruídos ou se retirarán do territorio comunitario, baixo determinadas condicións que deberá fixar a autoridade competente.

Bibliografía

Normativa

  • Directiva 97/78/CE do Consello, de 18 de decembro de 1997, pola que se establecen os principios relativos á organización de controis veterinarios dos produtos que se introduzan na Comunidade procedentes de terceiros países e pola que se derroga a Directiva 90/675/CE. (DO L 24 de 30 de xaneiro de 1998).
  • Decisión da Comisión de 1 de setembro de 2006, pola que se modifican as Decisións 94/360/CE e 2001/812/CE en canto aos controis veterinarios dos produtos procedentes de terceiros países. (DO L 240 de 2 de setembro de 2006).

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións