Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Novos envases para alimentos máis duradeiros

Un novo envase é capaz de alongar de dous a catro días a vida útil dos alimentos máis perecedoiros como vexetais, carne ou peixe

A principal función dos envases nos alimentos é, por norma xeral, preservalos dos axentes externos que poidan alterar as súas propiedades. Con todo, nestes últimos anos, a tecnoloxía do envasado experimentou importantes logros cara a unha mellora substancial. Xa non só presérvase o alimento, senón que ademais proporciónase información do mesmo e máis garantía de seguridade. Un proxecto levado a cabo polo Instituto Tecnolóxico do Plástico (AIMPLAS) e o Centro Tecnolóxico AINIA serviu para deseñar un envase que mellora nun 400% a barreira do osíxeno, con propiedades térmicas e antioxidantes, nanochip informativo para o consumidor e sensores que detectan patógenos.

Img laboratorio1
Imaxe: Rubén García / Consumer Eroski

Apenas se presta atención ás bolsas, bandexas ou tarrinas dos alimentos. Detrás destes envases existe un elevado nivel de tecnoloxía enfocado á seguridade e á máxima calidade dos produtos. Os envases pasaron de ser un mero colector de alimentos a unha ferramenta case imprescindible para garantir a súa calidade. Este concepto de envase está enfocado ao desenvolvemento de novos materiais que, ademais de ser activos, achegan melloras ao alimento que conteñen, aumentan a súa vida útil, melloran a súa conservación e reducen custos de produción. Parece a panacea e quizá o sexa, ou non, pero en alimentos frescos como froitas, verduras, queixo ou carne, cuxa vida útil é reducida, supón unha alternativa.

Aumentar as propiedades do envase

Novas investigacións céntranse na detección de patógenos no envase

A novidade do proxecto baséase no enfoque do estudo cara á nanotecnoloxía, co obxectivo de mellorar as propiedades do envase e as súas funcións, segundo AIMPLAS. O principal logro foi a redución do 400% do paso do osíxeno e o aumento notable das propiedades do alimento, xa que o osíxeno representa un factor de deterioración moi importante. Só son as primeiras investigacións e xa se logrou reducir a entrada de osíxeno a estes niveis elevados. Os investigadores asóciano ao material do envase, un filme dun novo nanomaterial que incorpora nanoarcillas e propiedades novas.

Pero non só permite esta diminución do osíxeno, senón que tamén reduce os custos de fabricación nun 10% porque limita a cantidade de material plástico necesario. Ademais, conseguiuse desenvolver un filme con propiedades antimicrobianas con axentes activos, que poden alongar ata un 30% (de dous a catro días) a vida útil dos alimentos máis perecedoiros, como os vexetais, carne ou peixe. Os investigadores de AIMPLAS traballan nunha nova liña de estudo relacionada coa aplicación de nanosensores que detectan a presenza de patógenos no envase.

Envases activos, máis aló dun simple recipiente

É habitual atopar os alimentos envasados, xa non só a granel ou conxelados, senón tamén alimentos frescos como froitas e verduras, peixe, carne ou embutidos. O cambio de hábitos dos consumidores levou ao uso de envases para todo tipo de alimentos. O pouco tempo que se dedica á compra, a procura da comodidade e a duración dos alimentos que se compran favorece que os alimentos envasados sexan cada vez máis habituais xa que, a priori, o envase mantén o alimento e prolonga a súa vida útil.

Ano tras ano, este sector evolucionou e pasaron de ser un simple recipiente a converterse nun envase activo con capacidade de interactuar co alimento e prolongar a súa vida útil. Cando se fala de envases activos, faise referencia a aqueles que interaccionan co alimento para mellorar e alongar a súa vida útil. Pero ademais, outros melloran a súa calidade e seguridade alimentaria, é dicir, realizan unha función adicional, non só a de ser unha mera barreira física entre o alimento e o exterior.

O envase activo ten a capacidade de manter as propiedades sensoriais e nutricionais dos alimentos e proporcionan unha comodidade no consumidor. En xeral, todos os alimentos permiten o envase activo, aínda que os perecedoiros benefícianse máis polo seu maior risco. Non é o mesmo envasar snacks ou chocolatinas, que peixe ou pratos preparados.

Hoxe en día estúdanse novos deseños con sustancias activas procedentes de extractos de plantas que aumentan aínda máis a vida útil dos alimentos que conteñen. A tecnoloxía dos envases é unha ciencia en continuo dinamismo que pretende, ante todo, garantir a seguridade e a calidade dos alimentos.

TIPOS DE ENVASES

Segundo o alimento ou a finalidade do envase, destacan varios tipos:

  • Absorben a humidade do interior do envase para evitar que creza a flora natural dos alimentos e, en consecuencia, frear a súa deterioración.
  • Absorben o osíxeno para evitar a deterioración do alimento.
  • Emiten CO2 co fin de obstaculizar o crecemento de patógenos na superficie dos alimentos.
  • Dispoñen de sustancias antimicrobianas no propio envase.
  • Contan cun elemento externo ao material de envasado, como láminas ou bolsas no seu interior, na maioría dos casos, para non mesturar diferentes alimentos do mesmo produto.
  • Envases en estudo que integran un elemento activo no propio material, na súa maioría algún extracto de plantas naturais, para alongar a vida útil do alimento de maneira natural.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións