Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Novos mecanismos legais paira o control de calidade do viño

O Proxecto de Lei da Viña e o Viño entrou xa en trámite parlamentario. A nova norma, a primeira que se introduce no sector en 30 anos, incorpora o Sistema de Protección da Orixe e a Calidade dos Viños que fixa a súa atención en garantir a protección dos consumidores e o cumprimento do principio xeral de veracidade e demostrabilidad da información que figure na etiquetaxe.

O Proxecto de Lei da Viña e o Viño foi presentado a trámite parlamentario o pasado 18 de outubro de 2002 e o prazo paira a presentación de emendas finalizou o 19 de novembro. A nova normativa, mediante o Sistema de Protección da Orixe e a Calidade dos Viños que implanta, fixará especialmente a súa atención en garantir a protección dos consumidores e o cumprimento do principio xeral de veracidade e demostrabilidad da información que figure na etiquetaxe. Entre as novidades que introduce destacan as relativas á protección da orixe e á calidade, a designación, e a promoción e publicidade dos viños. Así mesmo, expón una nova denominación, a de máis alto nivel de esixencia e control establecida até a data: o “viño de pago”.


A nova Lei virá substituír ao xa desfasado Estatuto do Viño de 1970, cuxa vixencia por máis de 30 anos resultaba incompatible cos novos regulamentos comunitarios de directa aplicación sobre o produto. A situación xerada durante este longo período de vixencia foi de auténtica inseguridade xurídica e de gran complexidade paira quen estaban obrigados a cumprimentar a normativa do viño, dado que nalgúns casos resultaba difícil determinar que preceptos debían aplicarse.


A nova norma establece mecanismos de regulación respecto da orixe e a calidade dos viños, así como do sistema de protección de denominacións e mencións a fin de que non sexan utilizadas indebidamente
A situación foi cualificada a miúdo como impropia dun país que posúe a maior extensión de viñedo do mundo, cunha superficie cultivada de 1.140.000 hectáreas, e que ocupa o terceiro lugar como produtor de viño. Non é de estrañar, por tanto, que o sector vinícola presentase una árdua batalla contra as diferentes propostas que se lle foron presentando, aínda que desde dúas posturas ben diferenciadas e con intereses contrapostos. Por unha banda, aqueles en os que estaban representados as diferentes denominacións de orixe, e por outro, os que agrupaban aos grandes produtores de viño de mesa. Como pano de fondo aparecía a diminución do consumo, especialmente o viño de mesa, fronte ao que parece una situación de estabilidade ou incipiente incremento dos viños sometidos a control de orixe.

Novidades legais


A denominación de viño unicamente poderá predicarse daquel alimento natural obtido exclusivamente por fermentación alcohólica, total ou parcial, de uva fresca, estrujada ou non, ou de mosto de uva. A nova norma regulará os niveis diferenciados da orixe e a calidade dos viños, así como o sistema da protección, en defensa de produtores e consumidores, das denominacións e mencións que se establecen legalmente, a fin de que non sexan utilizadas indebidamente, e complementarase cun réxime sancionador paira as infraccións administrativas sobre a materia.


As novidades máis importantes que se introducen na nova normativa están relacionadas cos diferentes niveis que se establecen paira o viño -segundo o cumprimento dos requisitos legais-, e coas indicacións relativas ás características dos viños en canto a envellecemento.


Segundo o nivel de requisitos que deberán cumprir os viños, poderemos dispor -de menor a maior nivel de esixencia- dun viño de mesa con indicación xeográfica, viños da terra, viños de calidade con indicación xeográfica, viños con denominación de orixe, viños con denominación de orixe cualificada, viños de pago e viños de pago cualificado. Pero é que, con respecto ao seu grao de envellecemento, deberemos de falar de nobre, añejo, ou vello paira os viños de mesa con indicación xeográfica e viños de calidade producidos en rexións determinadas; e de crianza, reserva ou gran reserva, como indicacións propias dos denominados viños tranquilos de calidade producidos en rexións determinadas. Os viños espumosos poderán presentar as mencións premium, reserva ou gran reserva. Esta última categoría está reservada só paira viños espumosos de calidade producidos nunha rexión determinada amparados pola Denominación Cava.


Os cambios na nomenclatura obrigarán a un esforzo notable de difusión tanto aos produtores como aos distribuidores das diferentes gamas de produtos. E, por suposto, tamén de comprensión entre os consumidores. Ante o panorama que se aveciña, pois, a información, difusión e promoción do viño axudará a clarificar e identificar correctamente o produto que estamos a adquirir, e iso poderá mesmo facerse con fondos públicos mediante campañas financiadas pola Administración, aínda que deberán seguirse uns criterios orientativos obrigatorios.


Destacamos, eneste sentido, os que se estableceron con respecto ao consumidor e o consumo sustentable. En esencia, son recomendar o consumo moderado e responsable do viño; informar e difundir os beneficios do viño como alimento fundamental dentro da dieta mediterránea; e fomentar o desenvolvemento sustentable do cultivo da vide, favorecendo o respecto do medio ambiente, así como a fixación da poboación no medio rural.

Os viños de pago


Os “viños de pago” e os “viños de pago cualificado” representan una importante novidade en canto ás mencións que poderán aparecer nas etiquetas do produto, e eríxense como os de máximo nivel con respecto ao resto de categorías, mesmo por encima dos con denominación de orixe cualificada.


Da nova denominación sorprende o termo “de pago”, que non se refire á acepción económica do vocábulo, senón á súa referencia xeográfica. A nova denominación debe vincularse, en efecto, coa dunha paraxe ou sitio rural que presenta características propias que o diferencian e distinguen doutros da súa contorna, e que é coñecido cun nome vinculado de forma tradicional e notoria durante polo menos cinco anos ao cultivo dos viñedos.


Á parte destes criterios de tradición e notoriedade, que foron duramente criticados por algúns sectores, en canto a que poden resultar difusos e dados á picaresca, establecéronse outras obrigacións relacionadas co proceso de produción, elaboración e embotellado. Desta forma, unicamente poderase destinar á elaboración de leste veu uva procedente dos viñedos situados no pago, a condición de que a elaboración e embotellado deste proceso realícese polos titulares dos viñedos situados no mesmo. Así mesmo, as adegas onde se realice o proceso deben estar tamén no mesmo pago ou, excepcionalmente, e paira o caso do embotellado, en adegas próximas destes titulares.

A elaboración, almacenamento e cría destes viños deberá, ademais, facerse de forma separada doutros viños. Os denominados “viños de pago cualificados” han de ser producidos nun “pago” que se atope incluído no ámbito territorial dunha denominación de orixe cualificada, acreditar que se haxan inscito nel e que cumpre cos requisitos esixidos aos viños coa Denominación de Orixe Cualificada.


A fin de poder controlar e garantir que iso é así se deberá implantar un sistema de calidade integral, aplicable desde o momento da produción da uva até a posta no mercado dos viños; contar cun órgano de xestión no que estarán representados os titulares dos viñedos e adegas; e os seus regulamentos preveer un sistema de control realizado por un organismo independente ou por un órgano administrativo ou un organismo público.

Bibliografía

  • Proxecto de Lei da Viña e o Viño. Boletín Oficial das Cortes Xerais. Congreso dos Deputados. VII Lexislatura. Serie A, número 116-1, de 25 de outubro de 2002.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións