Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O ADN das ovellas cambiou para adaptarse á domesticación

Os humanos moldearon a estes animais para aclimatarse a diversos ambientes e aumentar a produción de carne, la e leite

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 10deFebreirode2012

Un estudo histórico do ADN das ovellas mostra como cambiou durante os últimos 11.000 anos para adaptarse á domesticación, segundo publica a revista “PLoS Biology”. Baixo a dirección do doutor James Kijas, da axencia nacional de ciencia de Australia, o estudo rastrexou a relación entre preto de 3.000 ovellas mediante a comparación de 50.000 fragmentos de ADN en todo o xenoma, para analizar as consecuencias xenéticas da domesticación e a división das ovellas en centos de razas. A toma de mostras de ADN nas que se basea a investigación, abarca 74 razas ovinas de todo o mundo.

Este traballo, o máis extenso realizado ata agora, mostra como os humanos moldearon ás ovellas para adaptarse a diversos ambientes e para aumentar a produción especializada de carne, la e leite. A investigación identificou rexións específicas do xenoma da ovella que parecen cambiar rapidamente en resposta á selección de xenes que controlan trazos como a cor da pelame, o tamaño corporal, a reprodución e, sobre todo, a falta de cornos, un dos primeiros obxectivos da cría selectiva. Ademais, non só detalla a domesticación das ovellas e os patróns de migración desta especie en todo o mundo, senón que tamén achega información sobre os movementos de grupos de humanos ao longo da historia, apuntan os autores.

“O noso detallado mapa xenético indícanos que as razas ovinas formáronse nun ambiente cambiante que as fai diferentes doutras especies de animais domésticos”, sinalou Kijas. Segundo explicou, “o apareamiento frecuente e o intercambio de xenes entre animais de diferentes razas asegurou que as razas ovinas máis modernas mantivesen altos niveis de diversidade xenética, en contraste con algunhas razas de cans e as reses, que xeralmente teñen niveis máis altos de consanguinidade”.

Este alto nivel de diversidade xenética implica que os criadores de ovellas poden mellorar determinadas características de produción “que poderían xogar un papel importante na alimentación do crecente número de habitantes no mundo, cunha demanda crecente de proteínas de orixe animal”, apuntou. A tecnoloxía que utilizaron os investigadores pode axudar a detectar as variantes xenéticas que causan enfermidades e podería axudar aos produtores a intensificar “ou eliminar certos trazos a través de prácticas de reprodución específicas”, sinalou.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións