Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Riscos > Peste porcina

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O alcance socioeconómico do PPC

A aparición dun brote de peste porcina clásica nunha explotación de Lleida, devolveu ao primeiro plano da información una enfermidade que se consideraba erradicada. Aínda que non afecta á saúde humana, o seu impacto e difícil control carrexa graves consecuencias económicas, ademais de abrir una nova crise no sector alimentario.

O alcance socioeconómico do PPC

A peste porcina é una enfermidade vírica, altamente contaxiosa, que se caracteriza por ter consecuencias socioeconómicas ou sanitarias graves e incidir de maneira importante no comercio internacional de animais e produtos de orixe animal. A súa elevada contagiosidad determina que, detectado o foco nunha explotación, procédase á inmovilización dos animais e ao sacrificio de todos os compañeiros de granxa.

Estas medidas, aínda cando non sexan moi ben vistas pola opinión pública, garanten que o proceso infeccioso non se distribúa por amplas rexións, mesmo países, o que afectaría de forma significativa á economía de amplas zonas produtivas baseadas na cría intensiva do porco e na elaboración dos seus produtos derivados. Paira previr a diseminación da infección pódese decretar incluso o peche de fronteiras á importación de animais ou dos seus produtos derivados. Neste caso, as perdas económicas, aínda cando sexan indirectas, son dunha gran importancia.

Desde o punto de vista de saúde pública, a peste porcina ten una importancia reducida, xa que non se transmite ao ser humano. A inxestión de carne ou produtos cárnicos contaminados co virus non supón ningún risco. Con todo, o home pode actuar de vector, diseminando o proceso aos animais.

Nos últimos anos, en España, declaráronse varios focos de peste porcina clásica, en especial, na provincia de Lleida. Tras un sacrificio masivo de animais considerouse que a enfermidade fora erradicada, aínda que si confírmase, significaría a súa reaparición no mesmo territorio. Neste caso, como ocorre con outras enfermidades animais, hai que apelar á responsabilidade dos diferentes estamentos implicados. Inicialmente, aos gandeiros, non mobilizando animais nin enviándoos ao matadoiro. Ao mesmo tempo, ás diferentes administracións públicas, xa que si actúase con celeridade e determinación pódese conseguir que os males sexan poucos.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións