Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O aumento dos parásitos alimentarios

Os malos hábitos de hixiene e alimentación son o principal factor do incremento de infeccións provocadas por parásitos

Img anisakis pescado Imaxe: bjorn512

Os parásitos son microorganismos presentes nos alimentos e na auga de consumo, con capacidade paira provocar enfermidades nos humanos. O seu tamaño é variable, desde organismos non visibles paira o ollo humano até vermes visibles a primeira ollada. Os parásitos aliméntanse dos nutrientes presentes nos alimentos e na auga e a maioría proceden das feces dos animais que, a través das mans, utensilios, insectos e auga contaminada, chegan aos alimentos. A clave paira evitalos é, por tanto, una boa prevención cunha correcta hixiene. Con todo, os especialistas do Instituto Nacional de Saúde (INS) advirten de que as enfermidades parasitarias transmitidas por alimentos poderían incrementarse debido a unha falta de medidas preventivas.

Img anisakis
Imaxe: bjorn512

Os principais motivos da transmisión de parásitos son a falta de hixiene, o consumo de froitas e verduras lavadas de forma inadecuada, una escasa cocción da carne ou o peixe e o consumo de auga contaminada. Aínda que parece una infección pouco frecuente, a Organización Mundial da Saúde (OMS) estima que as patoloxías parasitarias afectan ás dun 10% da poboación mundial. As máis comúns son as infeccións por Giardia duodenalis, Cryptosporidium parvum, Cyclospora cayetanensis, Toxoplasma gondii, Trichinella spiralis, Taenia saginata (verme da carne de res) e Taenia solium (verme da carne de porco).

Os malos hábitos de hixiene e alimentación son o principal factor do incremento deste tipo de infeccións, segundo María Beltrán, coordinadora do Laboratorio de Enteroparásitos do INS. Una parasitosis comporta perda de nutrientes de gran importancia, como o ferro, xa que o parásito aliméntase do sangue e queda cos principais nutrientes do organismo. Os síntomas dunha infección parasitaria adoitan ser: diarreas, cansazo, anemia, perdida de peso e malestar xeral.

Parásitos máis comúns

Os parásitos emerxentes son cada vez máis frecuentes, tanto en países en desenvolvemento como desenvolvidos

Segundo os expertos, cada vez son máis frecuentes os parásitos emerxentes, é dicir, novas enfermidades causadas por parásitos que non se localizan só en países en desenvolvemento, senón tamén en países desenvolvidos, debido á migración de persoas, alimentos e animais. O risco de contaminación parasitaria é, por tanto, frecuente. Ademais, segundo os últimos informes científicos, as parasitosis máis habituais vólvense máis frecuentes. Destacan:

  • Giarda duodenalis, causante de giardiasis, é un organismo unicelular que vive nos intestinos das persoas e os animais. Está omnipresente en todo o mundo e é un dos principais causantes de infección parasitaria. Está asociado ao consumo de auga contaminada e ao de carne crúa infectada co parásito, así como ao contacto de superficies contaminadas con feces de animais ou persoas e que, a través das mans, chegan á boca. Diarrea, cambras abdominais, gases e náuseas son os síntomas habituais. Estes desenvólvense a partir da semana seguinte á inxestión do parásito. As infeccións crónicas poden causar deshidratación e una perda grave de peso corporal.

  • Cryptosporidium parvum, causante de cryptoporidiosis, é un parásito unicelular e una das maiores causas de enfermidades transmitidas por auga en todo o mundo. Áchase nos intestinos dunha gran variedade de animais, como vacas, ovellas ou cabras. Esta infección pode ser intestinal, pero tamén pode afectar á traquea e ao pulmón. Este parásito atópase nos chans, en alimentos, na auga e en superficies contaminadas con feces infectadas. O proceso de infección é o mesmo que o anterior, por consumir alimentos pouco cociñados e infectados previamente e co contacto con feces infectadas que despois chegan á boca do ser humano. Os síntomas desenvólvense de 3 a 10 días despois da inxestión, en forma de diarrea, cambras estomacais, dor de estómago e febre. Con todo, algúns casos poden ser asintomáticos.

  • Toxoplasma gondii, causante de toxoplasmosis, é un parásito unicelular presente tamén en calquera recuncho do mundo e que supón a terceira causa de morte por parasitosis a través de alimentos. A súa contaminación débese, sobre todo, ao consumo de carne de res, porco, tenreira ou cordeiro pouco cociñada. Tamén está presente nas aves, co que é imprescindible a súa correcta cocción, e os gatos poden ser tamén portadores frecuentes, de maneira que se ha de extremar a hixiene despois de manipulalos. Este parásito engade un risco: a transmisión de nai a feto, o que podería complicar o embarazo. Os síntomas non son graves, pero padécense dores musculares ou hinchazón das glándulas linfáticas. En persoas cun sistema inmune débil, pode causar problemas máis serios e desenvolver una toxoplasmosis severa que pode danar o cerebro. Os síntomas son patentes entre unha semana e un mes despois de consumir o parásito.

  • Trichinella spiralis, causante de triquinosis, é un verme intestinal de forma redonda. O principal causante é o consumo de carne crúa de porco, xabaril salvaxe, osos, pumas, lobos, cabalos ou raposos. Estes parásitos non se transmiten de persoa a persoa. Os principais síntomas son náuseas, diarreas, vómitos, febre e dor abdominal, cefaleas, dor muscular e escozor cutáneo. Os síntomas son frecuentes dous días despois de consumir a carne contaminada.

  • Taenia saginata e Taenia solium: a primeira é a coñecida como verme plano da carne de res e a segunda, como verme plano da carne de porco. Esta infección é máis habitual en países subdesarrollados, onde as prácticas hixiénicas son escasas. Con todo, é posible en calquera parte do mundo, debido ao consumo de carne contaminada crúa ou pouco cociñada. Son pouco habituais os síntomas de infección, aínda que en ocasións pode haber dor abdominal, perda de peso, problemas dixestivos e até unha obstrución intestinal. Estes diagnostícanse de 10 a 14 semanas despois do consumo, no caso de T. saginata, e de 8 a 12 semanas, no caso de T. solium.

PREVIR PARASITOSIS

A prevención das parasitosis pasa por:

  • Lavado de mans adecuado, con auga quente e xabón. Sempre antes e despois de manipular alimentos, ir ao baño, cambiar cueiros ou tocar mascotas.

  • Consumir augas tratadas.

  • Evitar tragar auga se se nada en ríos ou pantanos.

  • Cociñar os alimentos até alcanzar una temperatura interna no centro da peza duns 70ºC.

  • Lavar as froitas e hortalizas antes do seu consumo.

  • Manter limpas as superficies de manipulación de alimentos.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións