Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

O chumbo nos alimentos

Cereais, verduras e auga da billa son as principais fontes alimentarias de exposición ao chumbo

A cantidade de chumbo presente nos alimentos é mínima, pero non nula. As principais fontes de exposición a este metal son os cereais, as verduras e a auga da billa, xa que é resistente á acción deste elemento. A súa acumulación no organismo durante anos e os seus efectos nocivos para a saúde, como a esterilidad, alteracións no ril ou gástricas, son os principais problemas que derivan do seu consumo.

Os niveis de exposición ao chumbo procedente dos alimentos representan un risco case nulo. Con todo, preocupan os posibles efectos secundarios no desenvolvemento neurológico dos nenos. Expertos da Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA) publicaron un ditame científico sobre os posibles riscos da presenza de chumbo nos alimentos. Realizaron probas con comestibles e outras fontes para determinar se a inxesta semanal tolerable (IST) de chumbo é apropiada para protexer a saúde pública e concluíron que os grupos de alimentos máis susceptibles á presenza de chumbo son os cereais, as verduras e a auga da billa.

Fontes de chumbo

As fontes que xeran chumbo son variadas, como as baterías, o po ou os canos. Non é común que os alimentos se contaminen con chumbo, xa que a auga depúrase durante o proceso de potabilización . Con todo, se se empregan augas contaminadas con residuos de industrias para regar os campos, entra en contacto coas hortalizas e, á súa vez, o chumbo pode depositarse no chan.

O chumbo chega aos alimentos ao regar os campos con auga contaminada por residuos de industrias que o utilizan

Doutra banda, é frecuente que se utilicen fertilizantes con pequenas cantidades de chumbo que se acumulan nos animais e que poden pasar á cadea alimentaria. Os animais son os organismos que máis chumbo acumulan, sobre todo, nos riles ou no fígado. Por este motivo, todos os produtos de orixe animal son unha fonte de perigo.

Da mesma maneira, é relevante o uso de pratos esmaltados con pinturas que poidan conter trazas de chumbo. A exposición que non provén dos alimentos considérase de menor importancia no caso dos adultos, pero en nenos, o po dos fogares e o chan poden ser fontes importantes de exposición, polo que se debe procurar manter un ambiente o máis limpo posible. Unha preocupación potencial son os efectos no desenvolvemento neurológico dos fetos, bebés e nenos. A partir dos resultados do estudo, o comité de asesoramento científico da EFSA informará sobre calquera acción de seguimento que deberán adoptar a Comisión Europea e os Estados membros da UE para evitar posibles efectos nocivos.

Control de chumbo nos alimentos

O caso máis frecuente de presenza de chumbo é o viño, xa que na uva pódense concentrar restos procedentes de fertilizantes ou insecticidas. Ademais, unha vez embotellado, é posible que os precintos elaborados con estaño, outro contaminante químico, entren en contacto co ácido acético dos viños picados, o que provoca a disolución do chumbo, que pasa á bebida. A precaución esténdese aos recipientes ou utensilios que se utilizan para manipular os alimentos.

Non hai risco cero. Por iso, é aconsellable seguir unha dieta equilibrada, sen comer en exceso un tipo de alimento para evitar acumular restos de materiais nocivos para o organismo.

CONTAMINANTES QUÍMICOS

Calquera sustancia que non se engade de forma intencionada aos alimentos considérase un contaminante químico. A súa adición é posible durante as etapas de produción, fabricación, transformación, preparación, tratamento, envasado e transporte ou ben debido á contaminación ambiental. No entanto, o Regulamento número 315/93 establece certos criterios que se deben respectar:

  • Está prohibido vender produtos alimentarios que conteñan contaminantes químicos en proporcións inaceptables para a saúde humana.
  • Os niveis de contaminantes débense manter o máis baixos posibles mediante prácticas correctas en todas as fases de manipulación dos alimentos.
  • Establecer os límites máximos dos contaminantes químicos nos distintos produtos alimentarios. Deben estudarse mediante detección analítica.

De acordo con este último principio, o Regulamento (CE) 1881/2006 establece o contido máximo de contaminantes químicos. Nel regúlanse os niveis de:

  • Nitratos en leituga e espinacas.
  • Aflatoxinas en cacahuetes, froitos secos, cereais, leite e especies.
  • Metais pesados como o chumbo, cadmio e mercurio en diferentes alimentos.
  • Dioxinas.
  • Ocratoxina A en cereais, café, viño, unhas e produtos derivados.
  • Patulina en zume de mazá e produtos elaborados con mazá ou co seu zume.
  • Hidrocarburos aromáticos policíclicos (HAP) en diferentes alimentos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións