Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O control do comercio internacional de alimentos

O comercio internacional de alimentos precisa dunha armonización das normas de calidade e seguridade

img_cargop 1

A globalización da cadea de subministracións alimentarias, a crecente importancia da Comisión do Codex Alimentarius e as obrigacións contraídas no marco dos Acordos da Organización Mundial de Comercio (OMC) provocaron un interese sen precedentes na elaboración de normas e regulamentos alimentarios, así como no fortalecemento da infraestrutura de control dos alimentos na maior parte dos países do mundo.

Img mapa

Non son poucos os desafíos que se lles presentan ás autoridades encargadas de todos estes temas, desafíos que abarcan desde a crecente carga das enfermidades transmitidas polos alimentos e a aparición de novos perigos de orixe alimentaria, ata os rápidos cambios nas tecnoloxías de produción, elaboración e comercialización dos alimentos, así como o desenvolvemento de sistemas de control dos alimentos de base científica orientados á protección do consumidor. Non cabe dúbida de que o comercio internacional dos alimentos precisaría dunha adecuada armonización das normas de calidade e seguridade dos alimentos a fin de asegurar unha maior confianza dos consumidores con respecto a estas cuestións.

O que parece evidente é que, como consecuencia da expansión da economía mundial, da liberalización do comercio de alimentos, da crecente demanda de consumo, dos avances da ciencia, da tecnoloxía e das melloras do transporte e as comunicacións, o comercio internacional de alimentos frescos e elaborados continuará aumentando. Con todo, o acceso dos países aos mercados de exportación dos alimentos dependerá da súa capacidade de cumprir os requisitos regulamentarios dos países importadores.

E é que a creación e o sostemento da demanda dos seus produtos alimentarios nos mercados mundiais presupoñen a confianza por parte dos importadores e consumidores na integridade dos seus sistemas alimentarios, cuestión fundamental que afecta especialmente os países en desenvolvemento, cuxa produción agrícola é o eixo fundamental das súas economías.

Reforzar os sistemas de control
Os sistemas nacionais de control dos alimentos constitúen un factor determinante na protección e seguridade dos consumidores nacionais

Segundo un estudo realizado pola Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO), para conseguir melloras haberá que revisar e reforzar moitos sistemas de control dos alimentos destes países. E é que, como din, nunca foi máis importante para estes aplicar e facer observar sistemas de control baseados no concepto moderno de avaliación do risco, máxime se temos en conta que, en termos globais, a incidencia das enfermidades transmitidas polos alimentos está a aumentar e o comercio internacional de alimentos vese perturbado por frecuentes conflitos acerca dos requisitos de inocuidad e calidade.

Neste sentido, non cabe dúbida de que a existencia de sistemas nacionais de control dos alimentos é condición esencial para protexer a saúde e seguridade dos consumidores nacionais. Pero tamén é fundamental para que os países poidan garantir a inocuidad e calidade dos alimentos exportados e para garantir que os alimentos importados atéñanse aos requisitos nacionais. A nova contorna mundial do comercio de alimentos obriga tanto aos países importadores como aos exportadores a reforzar os seus sistemas de control dos alimentos e a adoptar e facer observar estratexias de control dos alimentos baseadas no risco.

E é que, como expón a FAO no seu estudo, en moitos países o control dos alimentos vese obstaculizado pola fragmentación da lexislación e as xurisdicións e as deficiencias na vixilancia, seguimento e cumprimento. É por iso que a FAO e a Organización Mundial da Saúde (OMS) tiveron un gran interese en promover sistemas nacionais de control dos alimentos que estivesen baseados en principios e directrices de carácter científico, e que abarcasen todos os sectores da cadea alimentaria. Unha cuestión que resulta especialmente relevante para os países en vías de desenvolvemento que tratan de mellorar a inocuidad e calidade dos alimentos e a nutrición, pero aos que se lles vai a esixir un forte compromiso político e normativo.

CODEX ALIMENTARIUS: ARMONIZACIÓN GLOBAL E PROTECCIÓN

Img obesidad2

A Comisión do Codex Alimentarius demostrou ser especialmente eficaz no logro da armonización internacional dos requisitos de calidade e inocuidad dos alimentos. Neste sentido, formulou normas internacionais para unha gran variedade de produtos alimentarios e requisitos específicos relativos aos residuos de praguicidas, aditivos alimentarios, residuos de medicamentos veterinarios, hixiene, contaminantes dos alimentos, etiquetaxe, entre outros. Os gobernos utilizan estas recomendacións do Codex para formular e axustar as políticas e programas no marco do seu sistema nacional de control dos alimentos.

Máis recentemente, o Codex emprendeu actividades baseadas na avaliación do risco para resolver os riscos microbiológicos dos alimentos, área anteriormente descoidada. O labor do Codex creou en todo o mundo unha maior conciencia sobre a inocuidad e calidade dos alimentos e a protección do consumidor, e logrou consenso internacional sobre a maneira de abordalos de forma científica, mediante unha formulación baseada no risco. En consecuencia, houbo unha constante avaliación dos principios da inocuidad e calidade dos alimentos no plano internacional, sendo cada vez maior a presión cara á adopción destes principios dentro dos países.

Á Comisión do Codex Alimentarius correspóndelle formular propostas aos Directores Xerais FAO e a OMS, e ser consultada por estes, en todas as cuestións relativas á execución do Programa Conxunto FAO/OMS sobre Normas Alimentarias, cuxo obxecto sexa protexer a saúde dos consumidores e asegurar prácticas equitativas no comercio dos alimentos; promover a coordinación de todos os traballos sobre normas alimentarias emprendidos polas organizacións internacionais gobernamentais e non gobernamentais; determinar a orde de prioridades, e iniciar e dirixir a preparación de proxectos de normas a través das organizacións apropiadas e con axuda destas.

Ademais, á Comisión correspóndelle finalizar as normas elaboradas ás que se refiren os seus propios Estatutos e, despois da súa aceptación polos gobernos, publicalas nun Codex Alimentarius como normas rexionais ou mundiais, xunto coas normas internacionais xa finalizadas por outros organismos, sempre que iso sexa factible; e modificar as normas publicadas, despois do estudo oportuno, á luz das circunstancias.

O Codex Alimentarius comprende directrices de amplo alcance para a protección dos consumidores, que inclúen temas tan diversos como o establecemento e aplicación de criterios microbiológicos para os alimentos ou os niveis para os radionucleidos nos alimentos despois dunha contaminación nuclear accidental, para a súa utilización no comercio internacional. Tamén inclúe Códigos de prácticas, a maioría dos cales son códigos de prácticas de hixiene nos que se ofrece orientación sobre a produción de alimentos inocuos e aptos para o consumo, e cuxa finalidade é protexer a saúde dos consumidores.

A importancia que representa no ámbito internacional queda reflectida no feito de que a súa Comisión está integrada por uns 170 países que representan en torno ao 97% da poboación mundial. E é que queda claro que, con carácter xeral, considérase que a armonización das normas alimentarias é unha condición previa para protexer a saúde dos consumidores, así como para facilitar no maior grao posible o comercio internacional. Con todo, a armonización só é posible cando todos os países ponse de acordo e adoptan as mesmas normas.

Bibliografía

FAO, DEPARTAMENTO ECONÓMICO E SOCIAL; Garantía da inocuidad e calidade dos alimentos: Directrices para o fortalecemento dos Sistemas Nacionais de Control dos Alimentos. Estudo FAO Alimentación e Nutrición 76. Depósito de Documentos da FAO. Roma, 2003.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións