Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O risco de reintroducción da febre aftosa

O movemento de persoas que levan consigo pequenas cantidades de produtos cárnicos procedentes de Asia é un dos principais riscos

img_ovejas1p 2

A maioría dos factores e circunstancias que influíron na introdución e dispersión da febre aftosa en Europa nos anos 1991 e 2001 non cambiaron, polo cal o risco de reintroducción da enfermidade non diminuíu. Esta é a principal conclusión dun informe da Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA, nas súas siglas inglesas).

Img lechal1

As principais ameazas e posibles vías de entrada do virus son, segundo di o informe, a importación de animais vivos do Leste Medio destinados ao sur de Europa. Tamén a importación ilegal de carne infectada e produtos cárnicos, e a importación legal doutros produtos como os feitos a base de intestinos no sueste asiático e de China, e provenientes dos lugares onde a enfermidade é endémica.

Europa é «especialmente vulnerable» a infeccións que se orixinan naquelas áreas. E é que as exportacións de carne de porco e tenreira que saen de India e China, di o informe, cobren países próximos ou fronteirizos coa UE. Son os casos de Moldova (que importou 11.000 toneladas de carne de porco de China en 2004), Ucraína (8.000 toneladas) ou Turquía (que importou 2.300 toneladas de tenreira da India).

Outro dos riscos está no maior movemento de persoas, viaxeiros que levan consigo pequenas cantidades de produtos cárnicos procedentes de Asia (o virus da febre aftosa pode sobrevivir longos períodos de tempo en carne fresca e afumada). É un risco pequeno, e requiriría que un animal entrase en contacto co alimento infectado, que normalmente é de consumo humano. Pero non é un risco desdeñable: os expertos calculan que se só o 1% dos millóns de viaxeiros procedentes de Asia, onde a enfermidade é endémica, leva unha media de 5 quilogramos deses produtos, estar a falar de 2.000 toneladas de carne anuais. Esta, de feito, foi a causa do brote de febre aftosa en Grecia en 1996 e crese, aínda que non quedou demostrado, que é unha das posibles causas da epidemia do Reino Unido en 2001.

Mellor a vacina de emerxencia
Os expertos apostan por desenvolver vacinas máis específicas para os distintos serotipos de febre aftosa

Entre as recomendacións de futuro dos expertos están os programas de control locais e globais, a mellora dos métodos de diagnóstico, investigar as condicións nas que pode sobrevivir o virus nos animais, unha vez estes foron sacrificados, ou nos produtos elaborados, así como investigar no desenvolvemento de novas vacúas máis especificas para os diferentes serotipos.

Tras a experiencia do Reino Unido en 2001, que supuxo o sacrificio de máis de seis millóns de animais, e en caso dunha nova aparición da enfermidade en Europa, os Estados membros optarían por unha vacina de emerxencia, tal como fíxose en Holanda, detalla José Manuel Sánchez Biscaíño, un dos expertos da EFSA que elaboraron o informe.

O que é crítico, explica este experto, «é saber se a detección é tardía ou temperá». Unha detección temperá e «que o brote non estea nunha zona de alta densidade serían determinantes á hora de aplicar a vacina de emerxencia».Desta forma evitaríase a dispersión da enfermidade e o problema dos sacrificios masivos como os que se deron no caso do Reino Unido. Non evitaría, con todo, o sacrificio posterior e progresivo dos animais vacinados.

«Os consumidores poden rexeitar a carne de animais vacinados e, algo máis importante desde un punto de vista comercial, se non se sacrifican os animais vacinados pérdese o status de zona libre de febre aftosa sen vacinación». Os países libres da enfermidade sen vacinación teñen máis oportunidades para a exportación da súa carne que os países que están nas outras dúas categorías, libres con vacinación, e países onde a enfermidade é endémica con e sen vacinación.

Entre as recomendacións de futuro dos expertos están os programas de control locais e globais, a mellora dos métodos de diagnóstico, investigar as condicións nas que pode sobrevivir o virus nos animais, unha vez estes foron sacrificados, ou nos produtos elaborados, así como investigar no desenvolvemento de novas vacúas máis especificas para os diferentes serotipos.

FEBRE AFTOSA E LINFOCITOS

Img cerdos1
Un grupo de investigación do Centro de Bioloxía Molecular Severo Ochoa, en Madrid, publica o próximo mes de marzo un traballo na revista Journal of Virology no que describen por vez primeira como o virus da febre aftosa afecta o organismo do porco nas etapas temperás da infección.

«En principio asumiuse que o virus non afecta aos linfocitos e o que vimos por vez primeira é que afecta as etapas temperás tanto aos linfocitos T e B», explica Noemí Sevilla, investigadora do Severo Ochoa e co-autora da investigación. «Ao comezo da enfermidade hai unha xanela temporal na que o virus causa unha inmunosupresión transitoria, subvierte o sistema inmune e esténdese».

Segundo os novos resultados, unha posible nova estratexia á hora de enfocar o desenvolvemento de vacinas seria reforzar unha mellor contribución da resposta de células T. «Ata agora, nos enfoques potenciouse a resposta de anticorpos, que é unha resposta do sistema inmune posterior, e obviouse totalmente a resposta das células T, que é unha fase previa». Quizais, aventura a investigadora, «poderíanse enfocar novas estratexias que vaian potenciar esa fase previa, co incremento de células T, para potenciar unha resposta máis forte do sistema inmune».

De calquera forma, a investigación fixérona sobre porcos e se houbese que falar doutros animais de granxa, lembra que «se trata doutras especies» nos que a patoloxía pode ser distinta, aínda que parece lóxico pensar que pode haber similitudes. A investigadora tamén destaca que a variabilidade no deseño de vacinas é importante, xa que non hai protección cruzada: unha vacina deseñada para un serotipo non protexe contra outro serotipo.

Etiquetas:

efsa febre aftosa

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións