Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O vinagre regúlase por unha normativa europea específica

A definición legal do que debe entenderse por vinagre non foi una cuestión pacífica. Tanto é así que a problemática chegou mesmo a ser exposta ante o Tribunal de Xustiza das Comunidades Europeas na década dos 80. O citado Tribunal pronunciouse sobre a incompatibilidade dalgunhas lexislacións nacionais (como a italiana) co dereito comunitario por entender que a delimitación estrita da denominación de vinagre infrinxía a libre circulación de mercadorías.

En 1987 o lexislador comunitario fíxose eco desta problemática e viuse na necesidade de ditar una regulamentación comunitaria específica do sector vitivinícola na que se introduciron novos conceptos paira este tipo de produtos. A aprobación da nova regulación, con claros efectos armonizadores e de respecto á libre circulación de produtos no mercado único europeo, determinou a adaptación da normativa española aos principios comunitarios.

A delimitación do concepto

O 26 de novembro de 1993 aprobouse a norma que define o que se entende por vinagre “a efetos legais” e fixa as normas obrigatorias de elaboración, circulación e comercialización de devandito produto, así como a súa ordenación xurídica. A norma española databa de 1973 e regulaba a elaboración, circulación e comercio de vinagres de viño e de bagazo.

A norma actual define ao vinagre como aquel líquido apto paira o consumo humano resultante da dobre fermentación alcohólica e acética de produtos de orixe agraria que conteñan azucres ou sustancias amiláceas. A orixe do produto, por tanto, non é tan só vinícola ou procedente do bagazo senón que podemos atopar os que proveñen da sidra, os cereais, a malta, ou mesmo do mel ou o soro de leite.

Na táboa presentamos a listaxe de denominacións de vinagre que establece a regulamentación de referencia, atendendo ás materias primas orginarias.


A normativa comentada non é de aplicación aos vinagres de viño que se amparen en denominacións de orixe, específicas ou noutras denominacións de calidade, legalmente recoñecidas, que se rexerán pola súa normativa específica.

Cuestións básicas sobre etiquetaxe e venda

A venda de vinagres destinados ao consumidor final debe realizarse unicamente en envases fabricados con materiais aptos paira estar en contacto cos alimentos. A etiqueta que acompañe a estes deberá cumprimentar co disposto na Norma Xeral de Etiquetaxe dos produtos alimenticios, aínda que se contemplan na regulamentación comentada algunhas especificaciones.

Neste sentido, a denominación xenérica de vinagre só se utilizará paira os produtos e denominacións regulados pola norma de referencia. Así, cando se trate de vinagre de froitas, a denominación utilizada será a de vinagre de (froita de procedencia, por exemplo, mazá), ou ben a de vinagre de froitas, se procede da mestura de varias froitas. No suposto da denominación vinagre de alcol, deberáselle engadir a materia prima ou sustancias nutrientes que se empregou no proceso de acetificación (fosfato amónico, sódico ou potásico; extracto de malta ou fermento).

Si aos diferentes tipos de vinagres engadíuselles un ou varios dos seguintes ingredientes: plantas aromáticas, condimentos, especias, froitas (enteiras ou non), ou ben, aromas naturais, zumes ou concentrados de froitas, a denominación do produto que deberá conter a etiqueta será a de vinagre de… (por exemplo, veu) ao… (ingrediente/ingredientes utilizados, por exemplo, tomiño).
A indicación na etiqueta do grao de acidez do vinagre é de carácter facultativo; e en caso de utilizarse, admítese un erro máximo do 2 por 100. O contido de acidez total permitido pola norma paira os vinagres, expresado en ácido acético, non será inferior a 50 gramos/litro; excepto para o vinagre de viño, que será, polo menos, de 60 gramos/litro.

As anteriores obrigacións deben cumprila os elaboradores, envasadores, almacenistas, importadores e comerciantes dos produtos comentados.

Bibliografía

NORMATIVA

  • Real Decreto 2070/1993, de 26 de novembro, polo que se aproba a Regulamentación Técnico-sanitaria paira a elaboración e comercialización dos Vinagres.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións