Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Os alimentos máis seguros para levar de acampada

Nas acampadas debe planificarse ao detalle o alimento que se vai a consumir e o seu cociñado
Por Maite Pelayo 24 de Xullo de 2008
Img camping
Imagen: fredo

En acampadas e excursións de longa duración, garantir unhas condicións mínimas de seguridade alimentaria é fundamental para evitar posibles toxiinfecciones, que poderían supor un serio problema de saúde se o lugar elixido é pouco accesible e afastado dun centro médico. Non só debe terse en conta o alimento que se vaia a levar, senón os utensilios máis adecuados para manipulalos e que o acceso a fontes de auga potable estea garantido.

Imagen: fredo

Cando se acode a un cámping regulado, ben en tenda de campaña, en caravana ou autocaravana, disponse case das mesmas comodidades e equipos que os de calquera cociña doméstica: subministración de auga potable, refrixeración, cociña ou tendas de comestibles próximas para abastecemento. Todo se complica se se opta por un tipo de campamento un pouco menos convencional, unha acampada libre ou unha expedición de montaña de varios días con pernoctación en tendas de campaña ou refuxios.

No caso dunha excursión dun día, é moi fácil solucionar dous ou tres comidas xa que, entre outras cuestións, é posible manter os alimentos ben quentes ou ben fríos e evitar temperaturas intermedias. Pero se a saída dura máis dun día, debe planificarse con detalle e suficiente antelación o tipo de alimento máis adecuado, a súa forma de cociñado, así como os utensilios necesarios para garantir a súa seguridade.

Alimentos máis adecuados

Os alimentos elixidos estarán en función das súas necesidades de conservación, sobre todo de temperatura. Tamén deberá terse en conta o peso que, se é excesivo, dificultará o transporte. Ademais, haberá que elixir alimentos que cubran as necesidades nutricionais dos excursionistas e acheguen a enerxía necesaria para o desenvolvemento das súas actividades.

O máis adecuado é optar polos seguintes alimentos:

  • En conserva enlatados (legumes, verduras, pescados en aceite, e mesmo, carnes en conserva) son de longa conservación e non necesitan refrixeración (excepto as semiconservas como as anchoas). Pola contra, teñen un elevado peso. Unha vez abertos deben consumirse, xa que non se poderán refrigerar. Debe terse especial coidado cos golpes porque poderían facer saltar o esmalte de protección interno e provocar oxidaciones.
  • Arroz e pasta seca: ademais de combinar con case todos os alimentos (verduras, carnes ou peixes en conserva), son moi saciantes e enerxéticos.
  • Sopas e outros alimentos deshidratados como leite en po, esta última imprescindible para substituír ao leite tradicional.
  • Froitos secos e chocolate: son alimentos de boa conservación e gran achegue enerxético, aínda que debe evitarse que entren en contacto directo co chan e gardaranse sempre en recipientes, bolsas ou colectores herméticos e impermeables, que deberán manterse sempre pechados cando non se utilicen para evitar po ou insectos.

Material e utensilios

O material de cociña que se vaia a utilizar ten unha importante relación coa seguridade dos alimentos. En definitiva, débese optar por aqueles que garantan un proceso de manipulación e elaboración adecuado. Utilizaranse cazuelas especiais para acampadas, xa que son lixeiras e ocupan pouco espazo. En cambio, non debe utilizarse madeira porque é un material moi poroso que se impregna e contamina de forma fácil e, ademais, é difícil de limpar.

Unha boa práctica para previr infeccións é higienizar e pasar polas chamas os utensilios

Estes utensilios poden entrar en contacto co chan e as plantas e, aínda que eses lugares terán menos contaminación de tipo patógeno que os sitios de intenso paso de persoas propios das cidades, o perigo de infección ou contaxio de enfermidades é real: unha contorna natural non é sinónimo dun lugar “libre de microorganismos”.

O uso do lume (cociña de gas ou fogata) resulta unha excelente ferramenta de higienización ao cociñar. Os alimentos cociñados ou quentados con calor intensa teñen menor risco de provocar toxiinfecciones. Hai que ter en conta a prohibición de facer lume na maioría dos espazos naturais.

Unha boa práctica para previr infeccións consiste en higienizar e pasar polas chamas os utensilios que entrarán en contacto coa comida, como culleres e coitelos metálicos. Bastará con colocar o obxecto sobre as chamas (non entre elas) durante uns segundos. Tamén se poden esterilizar os utensilios e introducir en auga fervendo durante un dez minutos.

Extremar as precaucións

Unha neveira isoterma portátil é útil só o primeiro día. Cando os acumuladores de frío perden o seu poder refrigerante, é inútil para a conservación de alimentos con necesidades de refrixeración se non se dispón dunha fonte de frío para recargalos. As altas temperaturas do verán dificultan as acampadas durante este período en termos de seguridade alimentaria.

Como medida para evitar a posible proliferación de infeccións e pragas, é imprescindible non deixar ningún tipo de desperdicios nin lixos tras a acampada. No caso de que se realice nun país exótico, deberán extremarse aínda máis as precaucións e planificar, coa axuda de persoal cualificado e experimentado, todos e cada un dos detalles da expedición, desde as vacinas ou outras necesidades sanitarias ata as prácticas de supervivencia básicas e o tipo de alimentos máis adecuados.

FONTES DE AUGA POTABLE

Img fuenteImagen: HiniO acceso a auga potable é un factor crave nas acampadas ao aire libre. Non resulta para nada recomendable depender dun manancial natural, lago ou río para abastecerse de auga de bebida e limpeza de utensilios. Incluso un manancial do que mana auga potable pode contaminarse de forma temporal por axentes externos, como explotacións gandeiras próximas ou a presenza dun animal morto.

Unha opción pasaría por transportar unha botella de auga da billa e, cando sexa posible, renovala ou enchela con auga de sistemas públicos pertencentes á rede de abastecemento de auga potable. En acampadas onde esta subministración se complica, pode usarse a auga de mananciais, ríos ou lagos e tomar a precaución de potabilizarla antes. A maneira máis sinxela de eliminar os posibles microorganismos (aínda que non os posibles tóxicos químicos) é ferver a auga, filtrada, durante uns minutos (20 minutos aseguran unha auga case libre de microorganismos).

Tamén se venden kits de potabilización en tendas especializadas, que poden ser moi útiles para este tipo de casos. Outra posibilidade é utilizar tabletas purificadoras de auga para limpeza de utensilios, así como levar algún tipo de deterxente para a súa limpeza ou xabóns especiais, altamente biodegradables e de baixo impacto no medio ambiente. Resulta preferible verter a auga de limpeza en terreo seco e non preto dunha fonte natural de auga.