Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Presente e futuro do sector alimentario

Alimentaria 2006 presentou as principais novidades en alimentación e configúrase como unha das máis importantes plataformas de novos produtos

img_alimentaria_2006p

A análise dos hábitos de consumo, os riscos alimentarios e a exploración de novos mercados foron algúns dos aspectos máis relevantes tratados, do 6 ao 10 de marzo, en Alimentaria 2006, en Barcelona. Os organismos oficiais han aproveitado o certame para presentar algúns estudos sobre consumo alimentario e dieta total, así como para anunciar novas normas que melloran a exportación de certos alimentos.

Img alimentaria

O mundo da alimentación deuse cita na edición de Alimentaria deste ano en Barcelona coa presenza dunhas 5.000 empresas procedentes de 70 países. Segundo os organizadores, o 85% da industria da alimentación española ha estado presente na feira internacional. E é que o Salón Internacional da Alimentación e as Bebidas ostenta xa a segunda posición internacional no ranking feiral do sector. En moitos casos, non só se trata de vender os seus produtos, senón de compartir experiencias, coñecer novos riscos, descubrir novas técnicas, aprender vías para introducir produtos en mercados descoñecidos ou penetrarse no marco integral dos produtos alimentarios.

Como valor diferencial, este ano impulsáronse diversas actividades congresuais e científicas que constrúen o futuro alimentario, como o VIN Foro Internacional da Alimentación, centro de investigación e debate sobre a actualidade da industria e o comercio agroalimentario que analizou a influencia dos modos de vida na alimentación e a saúde; o VIN Congreso da Dieta Mediterránea, que presentou as bondades deste concepto alimenticio e Innoval, salón interdisciplinar para a presentación de novos produtos que reflicte o I+D+i da industria alimentaria española e os seus próximos lanzamentos.

Ademais, celebrouse o Proxecto América Latina, que persegue favorecer o intercambio entre as diferentes institucións e empresas de España e as dos sectores agroalimentarios de América Latina; o Proxecto Países da Ampliación, atento á apertura de novos mercados, e favorecedor do intercambio e establecemento de oportunidades de negocio nos países do Centro e Leste de Europa; o Proxecto Asia, que facilita ás empresas españolas o coñecemento das peculiaridades e as oportunidades de negocio de tres o catro mercados máis importantes do mundo: India, China e Xapón; e, por último, Proxecto Mercados Municipais, en recoñecemento do dinamismo e rol social que desempeñan os mercados municipais no contexto da distribución alimentaria.

O consumo de produtos ecolóxicos
O consumidor español cualifica de insuficiente a información que ten dos alimentos ecolóxicos
O Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación español presentou durante o Salón Internacional os resultados do estudo «O consumo de produtos ecolóxicos», do Observatorio do Consumo e a Distribución Agroalimentaria, do que se desprende que, a pesar de que o coñecemento dos produtos ecolóxicos é moi elevado, e son considerados como totalmente naturais, sen aditivos químicos nin conservantes, producidos sen pesticidas nin praguicidas e con mellor sabor que os produtos tradicionais, teñen como desvantaxe un custo moi elevado e un aspecto menos atractivo en casos como as froitas e as hortalizas.

Doutra banda, detéctanse dificultades á hora de adquirir os alimentos ecolóxicos xa que máis da metade dos entrevistados non os atopa no seu establecemento habitual de compra, sendo o supermercado a canle onde se localizan máis facilmente. As froitas, as verduras, os ovos e as carnes son os produtos que se adquiren con maior facilidade, e o seu consumo vén xustificado por tres motivos: considéranse produtos máis saudables, cun mellor sabor e unha maior calidade. O consumo máis elevado prodúcese, segundo a enquisa realizada, en Baleares e, onde menos, en Cantabria, sendo o perfil do consumidor con maior índice de consumo os que se atopa con idades comprendidas entre os 46 e os 55 anos.

Un perfil de consumidor que non coincide co que debuxan os profesionais da distribución, que se caracteriza por ser muller, con idade comprendida entre os 25 e 45 anos, cun nivel adquisitivo medio-alto e unha elevada preocupación pola saúde. A maioría dos distribuidores están convencidos de que nos próximos anos estes produtos tenderán a desenvolverse, e destacan que o principal problema que teñen á hora de ofrecelos é o prezo, que consideran excesivamente elevados, alcanzando nalgúns casos un sobre-prezo de entre un 20% e un 40%. Os profesionais coinciden cos consumidores en que a información ofrecida nas etiquetaxes dos produtos ecolóxicos non é suficiente, e que falta información sobre as propiedades beneficiosas para a saúde destes produtos así como das características xerais do produto.

A etiquetaxe, a presentación e a publicidade destes produtos parece ser unha materia pendente, pois o consumidor cualifica de insuficiente a información que ten dos alimentos ecolóxicos. Neste sentido, bota en falta maiores explicacións sobre o tratamento dos produtos, elementos que contén e beneficios que achega. Doutra banda, existe dificultade para asociar os produtos ecolóxicos con algún logotipo ou selo, que se ve incrementada pola existencia de diferentes etiquetaxes segundo a Comunidade Autónoma de onde proceda o produto. Segundo os enquisados, a única publicidade que viron sobre alimentos ecolóxicos recibírona dalgúns folletos e reportaxes en prensa, e botan en falta campañas promovidas por organismos oficiais.

Non cabe dúbida de que o sector de produtos ecolóxicos está a dar os primeiros pasos para o seu desenvolvemento, e conta cun enorme potencial de crecemento, aínda que cunha discreta (un dos salóns con menor presencia en ocupación de superficie), pero destacada presenza en Alimentaria. Tanto os operadores como a distribución moderna permanecen atentos ao incremento do consumo deste tipo de produtos, que conta na actualidade con 733.200 hectáreas e 17.688 empresas produtoras. España é, xunto a Italia, un dos principais países en Europa en produción ecolóxica e oitavo no ámbito mundial, sendo os cultivos ecolóxicos máis frecuentes os de cereais, leguminosas e o oliveiral, co 28 % cada un.

Contaminantes químicos, estudo de dieta total
A Axencia Catalá de Seguridade Alimentaria presentou en Alimentaria un completo estudo sobre contaminantes químicos en alimentación no marco do que a Organización Mundial da Saúde (OMS) considera estudos de dieta total, como principais fontes de información cuantitativa sobre a presenza de diferentes contaminantes químicos e nutrientes na dieta. Dos seus resultados poden derivarse accións para garantir globalmente a seguridade respecto de certos perigos químicos, posibles intervencións respecto da xestión do risco alimentario e decisións firmes sobre a regulación das sustancias químicas e a seguridade dos alimentos.

O estudo ten a intención de avaliar o posible risco para a saúde humana da presenza de contaminantes químicos nos alimentos, e os seus obxectivos eran coñecer os niveis de contaminantes dos alimentos consumidos en Cataluña, estimar a inxesta dietética de contaminantes estudados pola poboación catalá e identificar posibles poboacións de risco, detectar para cada contaminante os alimentos que teñen máis significación na dieta, avaliar o risco das inxestas diarias estimadas, comparar os resultados obtidos con outros estudos realizados e dispor de información que permita facer un seguimento dos niveis de contaminación dos alimentos e detectar posibles contaminacións accidentais que requiran a adopción de medidas de xestión do risco.

As análises realizadas sobre mostras de alimentos facilitaron información sobre o nivel de contaminación destes, dando a coñecer os alimentos que presentan un maior grao de contaminación e verificar o cumprimento dos límites máximos cando están fixados normativamente. Neste sentido, os resultados permitiron observar cales son os grupos de alimentos que contribúen dunha maneira máis significativa á inxesta de contaminantes a través da dieta, o que permite identificar grupos de poboación especialmente expostos dados os seus hábitos alimenticios.

Na súa avaliación global o estudo establece que no conxunto dos alimentos analizados os contaminantes orgánicos persistentes atópanse en concentracións máis elevadas no grupo de peixes e marisco, sendo máis elevadas nas especies con maior proporción de graxa, seguidos dos aceites e graxas e dos produtos lácticos. Tamén é o grupo de peixes e marisco o que fai unha achega máis importante de contaminantes orgánicos persistentes (COP) á dieta. Doutra banda, os alimentos que presentan maiores concentracións de hexaclorobenceno (HCB) son os produtos lácticos seguidos do peixe. Os hidrocarburos aromáticos policíclicos (HAP) atópanse en concentracións máis elevadas no grupo dos cereais e as graxas, sendo os cereais os que fan unha maior contribución á inxesta diaria de HAP. En canto aos metais, os alimentos con maior contido son peixes e marisco, seguido das graxas e os cereais. Do estudo conclúese que a inxesta estimada para un home adulto de todos os contaminantes estudados que teñen niveis de seguridade establecidos áchase dentro dos límites tolerables.

No caso dos nenos, o principal grupo de risco e o máis vulnerable á exposición de contaminantes, aínda que realizan a inxesta relativa de contaminantes en función do seu peso corporal é superior á dos adultos, non se superan os niveis de seguridade establecidos excepto para a inxesta de dioxinas e PCB, aínda que se considera, atendendo a estudos recentes, con respecto a estes compostos, que a absorción en nenos é inferior á dos adultos e que nos primeiros son metabolizados e eliminados do organismo nun tempo moi inferior ao dos adultos. No que concierne ao metilmercurio, o estudo revela que a inxesta que fan os nenos de acordo cos datos da dieta da poboación estudada, atópase dentro do valor de seguridade establecido.

ACCESO A PRODUTOS GANDEIROS

Img nutricionanimal
O Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación (MAPA) presentou, o pasado 6 de marzo, o seu Plan de Medidas para a mellora do acceso dos produtos gandeiros aos mercados exteriores. Aínda que se considera que a expansión e desenvolvemento das exportacións españolas de produtos de orixe animal é relativamente recente (as de porcino inícianse en 1989), en poucos anos pasouse de exportacións practicamente esporádicas a unha situación na que o nivel de produción supera con moito o consumo interno.

Con todo, as autoridades son conscientes de que o mercado exterior (o que vai máis aló da UE) ten certas dificultades, e vese condicionado polas esixencias e requisitos que cada potencial mercado establece, sendo o máis sensible aos avatares do escenario internacional por distintas consideracións sanitarias ou por guerras comerciais, entre outros factores. O Plan que agora se presenta ten como obxectivo, e cun horizonte posto a finais do 2006, consolidar e potenciar as exportacións, coa apertura de novos mercados; incrementar a coordinación entre as Administracións implicadas e optimizar os recursos dispoñibles; actualizar o procedemento de rexistro e autorización de empresas exportadoras; e adaptar e modernizar o modelo de xestión administrativa da exportación.

Neste sentido, o MAPA anunciou que xa se abordou o deseño dun novo procedemento para obter o certificado veterinario de exportación relativo a todas aquelas cuestións sanitarias (sanidade animal e saúde pública) relevantes sobre o animal ou produto a exportar, e cuxa solicitude e obtención é considerado ata a data como altamente complexo debido á gran cantidade de certificacións e documentación de toda índole que é necesaria para poder emitir este certificado.

O novo procedemento será, proximamente, obxecto dunha normativa específica, e está baseado nos novos e esixentes sistemas de rastrexabilidade que deben manter as empresas subministradoras de produtos de orixe animal, e nos sistemas de identificación e rexistro dos animais e nas bases de datos que os soportan. Así se fará posible que o inspector veterinario que debe actuar na fronteira coñeza todos os datos relevantes para a realización da súa tarefa e a emisión do imprescindible “certificado veterinario de exportación” sen que outros certificados oficiais ou trámites administrativos previos sexan necesarios.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións